Congratulation Message For Honor Student Daughter Mga Nobela at Kwento

Samantalang si Hendrix naman ay tila nanghihina na nakaupo lang. "Congrats, anak! Engineer ka na!" "Thank you, Ma. Salamat sa lahat ng sakripisyo mo!" "Congrats, Kuya! Top 1 sa board ang Engineer na Kuya ko!" Tumawa si Hendrix. "Thank you, Ranna. Salamat sa lahat ng tulong mo para sa mga gastusin ko sa school." Nagyakapan ang mag-iina. "Congrats, hijo!" Niyakap din ni Hendrix si Mommy. "Salamat po, Tita. Sa lahat po ng tulong niyo sa akin, sa pamilya namin ng ilang taon."

Inilibot ko ang paningin ko sa mga estudyanteng katulad ko na suot ang kani-kanilang mga toga. "I hope after this graduation our friendship will last long. I'm so honored to be your magna cumlaude. I want to thank my batchmates who welcomed me with open arms. To my mom, thank you for supporting me all throughout my school years and now I'm here. To my dad, wh-who passed away last month..." nanginig ang boses ko sa biglang pagdaloy ng emosyon. "We love you papa. I'm here right now as a Magna Cum Laude because of you also. Pa, Magna Cum Laude na ako.."pinunasan ko ang mga luha ko.

It came like a tide I couldn't stop. May mabigat man na pinagdadaanan, nagawa ko pa rin maging masaya at ngumiti sa araw na ito. Umakyat ako sa stage na may ngiti sa labi nang tanggapin ko ang aking dalawang medalya. Hindi lang ako makapaniwala na kahit lagi akong lutang nitong school year, nagawa ko pa rin makakuha ng award, With High Honors at Outstanding Student in Humanities and Social Sciences.

nahihiyang sagot ko. "Oo nga, Helena. Sabi noon sa akin ni Thomas ay masipag at matalino nga raw talaga ang estudyante niyang ito. Napatunayan niya nga naman dahil nandoon ako sa graduation ng batch nila last year. She's graduated Summa cum Laude," singit ni Tito Arturo sa usapan. Naramdaman ko ang bahagyang pag-init ng aking pisngi dahil sa kanyang ibinunyag. "Really? That's great! Congratulations, hija!" sinserong bati sa akin ni Mrs. Avanzado.

“Congratulations, Dear but please stop calling me Ma’am because it’s Lola or Grandma for you. We’re family now, Hija. And, wow! I know how hard it is to be a scholar of that prestigious school and to even think that you have two jobs to support your needs! And yet you graduated with the highest honor! Must’ve been so hard to be in your shoes.” Ganoon talaga, Marina. Sarili ko lang ang kakampi ko, e dahil kung hindi ako kakayod ng parang kalabaw ay siguradong mamamatay kami ng kapatid ko ng dilat ang mga mata sa gutom. Pinabayaan niyo kasi kami. “Congratulations. Do you need anything? Perhaps, a congratulatory gift?” I shook my head no at Saul. No matter how much he tried to mask how pleased

Tipid akong ngumiti sakaniya. Kaagad akong nag-ayos ng mga gamit ko. Pag-uwi namin ni Joyce. Tinawagan kuna 'din si Mama at Papa na uuwi ako. Sobrang tuwa nila, magkakaroon daw kami ng kaunting salo-salo pag-uwi ko. Katulad nga ng sinabi ni Mama at Papa. Sinalubong nila ang pagdating ko. May malaking tarpuline na nakasabit sa gate namin at may nakasulat na 'Congratulations Maxine Ysabell De Lara Bachelor Of Science In Tourism Management' at sa baba naman may nakasulat na Cum Laude.

Is she fullfilled? Napabuntong-hininga na lang ako. Why do I even care? It isn't my business, right? And so, with my unsettled annoyance I forced myself to get enough sleep. "Please inform your parents or guardians to attend the General Assembly Meeting tomorrow. Our grading recognition will also held the same day so I congratulate everyone for the job well done especially Mr. Morellio for maintaining in the top list. I hope everyone will do all your best since graduating na kayo at so far, walang bagsak."

Umupo sa mga monoblock kaya umupo rin ako doon. Sumenyas sila na lalabas na sila kaya tumango ako, I want a decent talk with my mom and I am hoping that this conversation won't end on shouting and throwing hate to each other. Dahil importante ang araw na ito para sa akin. "Congratulations anak, when I saw you walk on that stage, accepting those awards and recieving that diploma. I feel proud of you, akalain mo yon, kahit na nasa kalagitnaan tayo ng krisis ay nagawa mong mapag sabay ang lahat." Mama hold my hand and smile.

Kahit pa sobrang down siya o kahit sa pagkakataong busy siya kung text o tawag ng mga kapatid niya ang nakikita niya sa screen ng cellphone niya, isasantabi niya ang lahat dahil naalala pa rin niya ang mga panahong may nangyari sa Mama niya. Humihikbi siya sa loob ng CR nang tuluyan niyang binuksan ang message ni Marian. Picture message ang nareceive niya mula kay Marian at iyon ang sadya niyang ikinabigla. Nanlaki ang kanyang mga mata. Hindi siya makapaniwala. Pakiramdam niya ay sumabit ang kanyang hininga. "Congratulations Ate! You made it to the top! Ito yung pic ng nakunan kong pangalan mo sa newspaper. We're so proud of you! I'll call you after my class."

"Snow.... It's okay... I guess it's just that you are slowly adjusting but....." "Mom! What is it?" Tanong ko in a desperate voice. Her solemn expression turned into a wide grin. "Congratulations! You have been accepted to Anastolgia High!" She boomed. Ilang minuto ko pa prinoseso ito. "I did?" Tanong ko. . "Yes! And look, in the envelope was attached your scores! Hmm.... As usual, your scores are high." She said, I grab it and read it carefully. Gosh totoo nga! Napabuntong hininga ako, now beaming at her.