Novel & Cerita Corpse Bride Victor

Pero hindi ako tamad at mangmang sa basic living knowledge. I said to myself that I won't take long in here. Pero nagbago lahat ng 'yon sa naisip ko. And that exact thought made me want to drench myself more in the waters. More like, drown myself. I remembered all the encounter I had with Damon last night. And all the negative energy he managed to build in me. Mahaba-habang babaran at marami-raming tubig ang kailangan ko bago mawala sa'kin 'yung kilabot na dulot ng damuhong Damon na 'yon. Mukhang hindi pa nga tuluyang mabubura 'yon. It seems like his negative aura that lingers within me has been etched using Deinococcus Radiodurans. It was one of the strongest bacteria when base on its natur

She was relieved! --- NAGING matagumpay ang pagsasalin ng dugo kay Charlotte. Morgan's type of blood was indeed match for the baby. Wala namang sakit si Morgan at malusog ito kaya't agad na pumayag ang doctor matapos ang ginawang pag-i-examine dito.

Halos madurog na ang buto ko dahil sa higpit ng pagkakahawak niya. Muli niyang pinagbabaril ang isang may edad na lalaki gayon na rin ang kasama nitong babae. Nakita ko ang walang humpay na pagdaloy ng sariwang dugo mula sa iba't-ibang parte ng katawan ng mga ito. Nanginginig ang buong katawan ko. "Naintindihan mo ba!" Sigaw ng lalaking nakamaskara. Tumango ako.

O dahil marahil ay pag aari ito ni Sylvia Hale ang isa sa mga founder ng Heaven Orphanage na pinag kakautangan niya ng loob dahil dito siya lumaki. Bago pa makapag-react si Damian ay narinig nila ang buhos ng atensyon mula sa kabilang mesa. Si Don Emilio ay masamang nakatingin pa rin kay Donya Victorina pero wala siyang magagawa nakakahiya naman iatras ang kwintas na nakasalang na sa auction. Hindi kasi humingi ng permiso sa kaniya si Donya Victorina sa pag donate nito ng kwintas ng dating may bahay para sa auction.

Seryuso kung tanong Kay victor. " Hindi po ipinost ni sage sa f* Niya" sambit Naman ni victor. Mapapatay ko talaga si sage ! Agad ko namang ibinato Kay Lorraine Ang clone dahilan upang madistract ito, tumakbo kaagad ako at iniwan ko na si victor Doon kay Lorraine bahala na Ang lalaking iyon mukhang wala ng lakas itong si Aries dahil namumutla na ito ng dahil sa marami ng nawala sakaniya na dugo.

Ngunit nakakailang hakbang pa lang kami ng bigla naming narinig si Sophia na parang nasaktan dahilan upang mapalingon kami. Nakatalikod ito sa amin kaya hindi ko alam kung ano ang nangyari pero may kaharap itong lalaki. “Sohpia!” sigaw ni Victor ng bigla na lang tumumba ang babae at ako naman ay nakita ko ang lalaking kaharap lang niya kanina na may hawak na kutsilyo na may dugo na sigurado akong galing sa ngayon ay nakahandusay na babae.

Sinamantala ko ang pagkakataon na hindi nakalingon sa akin si Hen kaya’t agad kong pinunasan ang taksil kong luha. “Good to hear that. But, I was wondering…” Muntik niya pa akong mahuli na nagpapahid ng luha sa pisngi nang harapin niya ako bigla, and then he hold my arm, examining it… the scars Liam have planted to my body are fully visible. “What happened to your body, Kris? Was this caused by violence?” “No.” Agad akong lumayo kay Hen at sa pamamagitan ng mga kamay ko ay tinakpan ko ang mga pasa’t sugat sa braso ko.

She could do nothing but scream and witness what the bastard was doing to Thalia. Lumapad ang pagkakangisi ng lalaking hawak–hawak ang buhok niya. Tila tuwang–tuwa pa ito na nakikitang nasasaktan siya, luhaan at sindak na sindak kapalastangan nito. Sa halip na tumigil sa ginagawa ay idiniin pa nito ang malaking kamay sa pagkakasabunot sa buhok niya. She was already crying in pain, fear, and terror. Pagkatapos ay sunod–sunod na flash ng camera ang ginawa ng babae. Nang marami na itong nakuhang mga larawan niya ay doon pa lamang nito sininyasan ang lalaki na bitawan siya nito. “Matutuwa si Kristina at Victor sa mga larawang ito,” sabi pa ng babae bago ito lumabas ng silid kasunod ang lalaking

Ang sarili niyang kamay ay nakahawak sa laylayan at inilayo ito habang si Victor ay nakaluhod sa harap niya, dalawang makapal na daliri ang patuloy na pumupukpok sa kanyang basang puke, ang peras mula kagabi na matagal nang natanggal noong madaling araw ngunit ang alaala ng kahabaan nito ay nagpapakilig pa rin sa kanyang mga dingding dahil sa bagong panghihimasok. Ganito na siya sa loob ng pitong minuto. Pitong minuto ng tahimik at walang awang pag-finger habang ang mahinang bulong ng kanyang study group ay dumadaloy sa mga istante sa dalawang pasilyo habang pinag-uusapan ang apat na kaklase tungkol sa mga tort, walang kamalay-malay. Ang malayang kamay ni Victor ay nakatakip sa kanyang bibig