Corpse In Tagalog Novels & Stories

Isang malakas na sampal ang gumising sakin kaya mabilis akong napabangon. “Ano? Gising ka na? Shit ka!” sigaw ni ate. Siya ang sumampal sakin at ang sakit. Hindi ko siya pinansin bagkos ay sinuri ko ang aking katawan. Hinanap ko ang mga tama ng bala sa katawan ko dahil sa pagkakaalam ko ay dalawang bala ang tumama sakin bago ako hinila ni kamatayan papuntang impyerno.

Napaka biglaan naman. "Sige na, kahit konting subo lang, try mo" ani niya. Hindi ko na lamang ito inintindi. Ang gutom, pamamanhid ng mukha at katawan ay bale wala lamang, wala pa ito sa kalahati ng nararanasan ko ngayon. Kasalukuyan kaming nasa morgue. I wonder kung nasaan si ate. Marahil ay naglilinis ito ng bahay o kaya ay tumatawag na ng funeral service para kina Nanay at Tatay.

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

ahhh HAHAHAHA YAN PATAYIN MO HAHAHA SIGE PA GILITAN MO PA YAN SIGE HAHAHAHAH Yan sige huwain mo pa HAHHAHA HAHAHAHA pinatay kona siya hahha patay na siya hahaha Dapat walang makakita sakanya teka teka saan ko siya dadalhin? ?????doon doon Dapat ikaw ang inilalagay dito s drum..danasin mo ang hirap na dinanas ko sa mga kamay mo peeo kulang pa ang hirap ko sayo sa tagal ng panahon na pinagmalupitan mo ako..

Kamot siya ng kamot sa leeg at braso. "Ayos ka lang?" tanong ko nang hindi na makatiis. "May bagoong ang pinakbet mo 'di ba?" "Oo," nakakunot-noong sagot ko. Hindi na siya umimik. Napansin kong pumupula na ang kanyang mga balat. "I'm allergic sa bagoong. And also shrimps and crabs," sabi niya na ikinagulat ko. Sa bawat minutong dumaan nadadagdagn ang mga pula sa katawan niya.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Siya kasi ang taga pagpatulog sa anak nila kapag tinatamad si Miles. "mga bro! Tara na simulan na natin."binuksan nila ang Theatre room. Saka nagsimulang magplay sa malaki at napaka lapad na screen ang The Purged .. Akala ko the purged nga. Pero iba ito! Distribuidor de muerte? "anong ibig sabihin niyan?"tanong ko na si Zel ang sumagot. "Distribuidor de muerte is a spanish words which means Death dealer."kinilabutan agad ako ng marinig ko 'yon.

That's when I realized. I cannot die here. Hindi pwedeng dito matapos ang buhay ko. Nangalay na ang buo kong katawan. Tagaktak ang pawis sa aking noo at nagdurugo na ang aking braso. I keep heaving a deep breath.

Agad kaming naglakad pa-una habang inaayos niya ang laptop para ipakita ang kanyang nasearch at ang ginawa niyang powerpoint. "Good day, ladies and gentlemen. Nandito kami ni Ms. Jordin upang palawakin at bigyan kayo ng kaalaman tungkol sa Mort Ville. O matatawag nating Dead City in English." Agad niyang pinakita ang mga litrato na may mga sunog na buildings, maduduming kalsada, mga taong may mga malalaki ang pangangatawan na may mga tattoo sa kanilang mga braso.