Corpse In Tagalog Novels & Stories

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Talagang sobrang uminit ang boung paligid. “Mamatay na ako Cedrick sa pambubully mo!” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG]

Hindi maaari, ang kapatid ko! Gusto ko mang sumigaw ay hindi ko magawa. Naramdaman ko rin na tila may likidong lumalandas sa mukha ko. Hindi ito ordinaryong likido dahil kulay pula ito, dugo na nanggagaling sa ulo ng Mama ko. Wala na akong maramdaman hanggang sa bumigat ang talukap ng mga mata ko. Sa aking pagpikit ay hindi ko maiwasan na isipin ang mga masasayang pangyayari sa buhay ko na kasama sila.

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.

sagot ko. Narinig ko ang malakas niyang sigaw. "Carlo stop crying. Diba matapang ka?” tanong ko sa kanya. Pinunasan ko ang luha ko. Kailangan kong maging malakas para sa kanila. "Yes, but I heard Kuya said that mommy and daddy are dead. I don't like that." Iyak pa din niya. "I know baby. Hush now, Mommy and Daddy are in heaven. God needed them." sinubukan ko siyang aliwin.

Kahit ano pa’ng gawin nitong pagsinghap ay tiyak na malulunod pa rin ito sa sakit. Umubo ito nang umubo hanggang sa bumagsak na lamang ang mga palad nitong nababalutan ng sariling dugo sa malamig na piso. [ pisó - floor ] Tuwang-tuwa siya sa kanyang mga nakikita. Nakatirik ang mga mata ng babaeng wala nang buhay sa sahig. Nilapitan niya ang katawan nito; hanggang ngayo’y hindi pa rin siya nakukuntento.

Napahinto kami ni Megumi ilang dipa sa ER kung saan nagwawala si Spencer. "ANONG KLASENG OSPITAL ITO! BAKIT DI NINYO NAILIGTAS SI CARMEN, KAYA KO KAYONG BAYARAN LAHAT!" pasigaw na sabi ni Spencer na sinundan pa niya ng pagmumura habang umiiyak at nagwawala. Pakiramdam ko lahat ng hilo ko ay nawala matapos ko siyang makitang umiiyak. "Ijo, huminahon ka" awat ng may edad na lalaki. Ito iyong tinawag niyang uncle Cane. Ito iyong ama ni Carmen.

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

kunot-noong tanong ni Yaya Cora at saka ko naisip na hirap nga pala siya sa English sabi niya. Napatingin ako kay Trace kasi hindi ko rin alam ang Tagalog translation ng rare. “Bihira lang, iilan lang, kaunti lang…” Trace supplied me the Tagalog translations for the word and I just nodded habang nakatitig din siya sa mga mata ko. With Trace’s stare ay hindi ko na gustong mag-isip ng meaning. Ayokong isipin na adoration ang nakikita ko roon.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.