Romans & histoires Court Meaning Love

Nang matapos na akong ayusan ay sumakay na ako sa kotse na maghahatid sa akin sa simbahan kung saan gaganapin ang aming pag-iisang dibdib. Nasa likod na ako ng pintuan ng simbahan at nang binuksan na ang pintuan ay naglakad na ako sa gitna habang kinukuhanan ng photographer ang bawat anggulo ko. Binilisan ko na lang ang paglalakad dahil doon din naman ako papunta, ayaw ko ng drama dahil hindi naman ako ikakasal sa lalaking mahal ko talaga. “Hoy babae! Huwag kang magmadali, para kang sasali sa karera. Kasal ’to hindi paligsahan ha?” bulong sa akin ni Chantal na siyang dahilan para tumawa kaming dalawa.

Bakit ganito ang isinukli mo sa pagmamahal ko sa'yo noon. I love you. I really do sweetheart. Please hear me. Please, magpalakas ka? Maghihintay lang ako hanggang sa paggising mo. Just please, huwag mo kaming takutin, huwag mo akong takutin. Please, I'm begging you to still hold on sweetheart. I know you'll survive all this. Sabay nating hilingin sa diyos ang paggaling mo ngayon. I Promise you, sa paggising mo hindi na ako hihiwalay pa sa tabi mo. Magpapakasal tayo, tutuparin natin ‘yong mga plano natin noon na bubuo tayo ng isa at masayang pamilya. You're not even my bedwarmer and mistress anymore. Bubuo pa tayo ng pamilya natin. You will be my wife, my treasure and my life. Please back to

The only right thing to do kahit na sobrang sakit is to let him go. Love is about two heart that become one. But his heart is not belong to me simula palang.

I need to put some cold ice into my face where I slapped. I know na magmamarka ito, sa lakas ba naman nun? Akala ko nga nasa Bollywood movie ako kanina. Bakit ang lungkot ko? Bakit ganito ang buhay ko? As far as I know meron naman sa akin ang lahat except for love of my family and that was hurt me the most. Sana nga lang mas okay pa siguro kung poor kami.

Aniya at hinalikan ako sa pisngi. Hindi na lang ako sumagot. Isinandal ko na lang ang katawan ko sa katawan niya at yumakap na rin. "Love?" Mahinang pag tawag niya. "Hmm?" Hinalikan niya ako sa buhok ko bago nagsalita. "After this case, asikasuhin na natin yung kasal natin." Napangiti akong tumango-tango. "Sige!"

Hinayaan ko siyang dalhin ako sa harap ng judge na siyang mangunguna sa seremonyang 'to. The alluring melody coming from the piano stopped, allowing the silence to fall inside the courtroom completely. The judge gave Arden a nod before he gave me a small smile. Nagsimula siyang magsalita upang tuluyang umpisahan ang kasal. “We are gathered here today to witness the formal joining in the legal state of matrimony of Arden Gromeo and Iyana Lopez, under the authority given and provided by...”

“Maraming salamat, Mico. Makakabawi din ako sa’yo sa ibang pagkakataon.” “Bukas na bukas din ay magpakasal na tayo.” Kinabukasan sa isang maliit na opisina sa loob ng Hall of Justice. Walang bulaklak, walang musikang tumutugtog, at higit sa lahat walang bisitang dumalo. Sa isang sulok ay nakaupo ang isang matandang judge, abala sa pag-aayos ng mga dokumento. Sa kanyang harapan ay naroon sina Angeli at Mico, nakasuot lamang ng simpleng kasuotan, kapwa tahimik at seryoso.

And in just a snap, it was replaced with seriousness and determination. "You're saying you love him, and yet you cannot resist me," he said in a serious voice. He continued, "Love does not betray, Diantha. If you are truly still in love with my brother, then resisting me would have been easy for you. Love means you won't be attracted to someone else. Love means you won't want anyone else, but that person you so-called love. Being in love with someone means you won't cheat on him. It means you won't sleep with his older brother. That's what love is, Diantha. And yet you have been doing the complete opposite. Even now, you say that you love him and yet you don't want to escape my grasp."

he said, voice steady. Napalunok na lang ako sa sarili kong laway sa sumunod na sinabi niya. “For real this time. No rules, no terms. Just love. Just us.” Natigilan ako. Totoo ba ito? Hindi ko alam kung anong sasabihin. Pero ang puso ko? Para bang alam na ang sagot mula pa kanina. Bumilis at gustong kumawala ang puso ko sa mga turan ni Denver.

nakangiting sagot naman ng isang opisyal ng judicial court, pero panay naman ang punas nito ng panyo sa noo at leeg kahit na malamig naman sa loob ng korte. Simpleng kasal lang ang inaasahan ni Karen na magaganap ng araw na iyon. Kaya wala sa hinagap niya ang madadatnan nila sa judicial court kung saan ginanap ang kanilang kasal. Kung ibang tao lang siya ay iisipin niyang pinaghandaan ni Alexander ang araw na iyon. Punong-puno ng bulaklak na dekorasyon ang loob ng opisina ng judge, mayroon pang best wishes na tarpauline na nakasabit sa labas ng opisina nito. May red carpet din silang dinaanan, at may maiksing wedding march pa sila bago nila marating ang kinaroroonan ng judge na magkakasal sa