Crave For Or Crave 소설 & 이야기

Maya maya pa ay isa isa ng dumating ang order namin ni Eve, ngayon ko lang napagtanto na ang dami pala ng naorder niya tapos dinoble ko pa. “Kumain ka ng marami.” nakangiti kong sabi ka Eve. “Ikaw rin. kain na tayo” masaya nitong sabi at nagsimula ng kumain. Habang kumakain kami ay hind mawala ang ngiti sa labi ni Eve, and i realized maybe naglilihi siya right now kasi bigla siyang nag crave ng pagkain sa karindirya. At masaya ako dahil alam kong masasatisfied siya sa cravings niya.

"Kiel, I want mango and pasta," nakangusong saad ko. It's already my 3rd month. Panay ang crave ko sa kung ano-anong pagkain. But I was always satisfied because Kiel bought whatever I wanted. Kahit gabing-gabi na ay wala siyang pag-aalinlangan na bilhin lahat ng cravings ko. Gaya ngayon. It's already nine in the evening and I'm not sure if anyone is still selling mangoes at this hour. Gusto ko yung maasim! I also want it to dip in the bagoong! I don't even eat those. Pero ngayon, I'm drooling over it!

Nag-usap pa kami ng ilang minuto, ngunit kalaunan, nakatulog din agad. Pero bigla na lamang akong nagising at nakaramdam ng uhaw. Uminom na ako ng tubig pero hindi pa rin nawawala ang uhaw sa lalamunan ko. I really want to drink something… then I realized that I want something sweet, but I also want to drink milk, then that’s when I understood that I want milk with chocolates. Hindi ko naisip na posible palang umatake ang cravings kahit sa kalagitnaan ng gabi.

“Eh tunay naman.” “Sabagay babe, hirap rin ng craving mo eh.. Gusto mo ng pritong paa ng manok na lahat kaliwa tapos gusto mo pa walang kahit anong buto, ginawa mo akong doctor… Pwede ko naman ipagawa sa iba noon, tas gusto mo pa mismo yung ako, jusko..” Natatawang reklamo ni Piere kaya bigla akong nahiya. “Ikaw naman may gusto eh…” pagrarason ko. “Tas gusto mo pa dagdagan ngayon?”

“You're acting differently today Baby.” “Well, it’s just cravings, that’s why. You should eat too.” sabay subo ulit. By 3pm snack time, habang gumagawa ako ng report, bigla na naman akong nag crave, this time sweets naman. I want chocolate mousse. “Zach…” tawag ko sa malambing na boses tapos may kasamang pagpapa-cute. “Let me guess,” sabi niya nang hindi tumitingin. “You’re craving something again?”

Parang inaarok nito ang bawat sulok ng kahubdan niya. Crassus was insatiable. Hindi niya alam kung saan ito humuhugot ng lakas. Alam niyang nakainom ito pero.. mukhang pinagsisihan na niya na hinamon niya ito. Parang domoble ang lakas nito. Hindi niya alam kung paano nangyari iyon pero mas mapaglaro at mas mapusok na Crassus ang nakaharap niya ngayon.

“Healthy ba yan sa inyong dalawa ng baby mo? Kaunti lang ang nakakain mo kapag kanin, anong nutrients ang makukuha mo?” “Aanhin ko naman ang kumain ng maraming kanin at ulam kung isusuka ko rin naman pagkatapos? Hindi mo alam kung anong nagagawa ng mga nakakain kong cravings. Kapag kumain ako ng hindi ko gusto mas lalo lang akong masusuka, masusuka rin naman ako kapag walang laman ang tiyan ko kaya mas okay na yung ganito ang kinakain ko at least tinatanggap ng tiyan ko at pakiramdam ko nabubusog ako.” Pagpapaliwanag niya na ikinatango na lang ni Marcus.

Iyon na lang ang isinagot niya. "Me too. I'm craving for something." Napalingon siya rito. Muntik pa siyang mapasinghap nang sumalubong sa kanya ang mga mata nitong tila may ibang ipinapahiwatig. Ano'ng something ang kini-crave nito?

"Nope. Tinanong niya lang ako kung ano ang gusto kong pagkain." "And then?" Muli nitong tanong, halatang nagtataka pa rin. Baliwala namang sinagot niya ito saka pumikit. "I said you. I'm craving for you, Xavier." *****

Parang ang matayog na batong mula pagkabata ay itinayo ko upang walang magiba ay unti-unting nawawasak. Bakit kasi kailangan niya pa akong pagsilbihan kung kaya ko naman ang sarili ko? Pero ang saya pala sa pakiramdam na kahit hindi mo kailangan ay may handang mag-alaga sa’yo. ‘Yong kahit sanay kang sarili mo lang inaasahan mo, hindi mo pala namamalayan na nagki-crave ka rin pala ng pag-aalaga. “By the way, if you crave for something just tell me and I will buy them for you.”