Creepy Facts Tagalog の小説・ストーリー

tanging sagot ko kay Joan "Pero Best alam mo napakapogi niya... As in kapag makita mo sa personal tiyak na magkakagusto ka doon."sagot ni Joan " Hindi din siguro, wala pa sa isip ko ang mga bagay na iyan Best. Gusto kong makapagtapos sa pag-aaral bago ang crush-crush na iyan. " nakangiti kong sagot kay Joan

"Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?" Talaga namang hindi! Actually parang sinabuyan pa ng tubig ang mga insekto sa tiyan niya at pakiramdam niya ay kinikiliti ang mga bituka at puson niya. Kung susuka man siya baka iba't ibang kulay at laki ng mga puso ang lumabas sa bibig niya. "Hindi ka man lang ba kikiligin?" He pouted. Hitsurang nagpapaawa.

Parang nag-uusap ang mga mata namin ng isang simpleng statement. 'Ayoko nito.' Pagkatapos ng dessert, umalis muna sandali ang mga Lolo namin para raw "maglakad-lakad sa garden." Of course. Obvious na iniwan kami para mag-usap. Hindi ako pinanganak kahapon kaya alam ko na 'yon. Hindi ako umabot sa 32 years old kung hindi ko 'yon alam. Tahimik kaya ako ang unang bumigay.

~Agathe~ Grabe 'yung boses na 'yon. Napa-yuko ako at napalingon sa likod, saka ako napasinghap ng mahina. Nandun na naman ang gago! Isang malaking aso ang nakatayo sa tabi niya, masiglang kumakawag ang buntot. "Right. Siya si Mishka. Mishka, kilalanin mo ang magiging asawa ko."

Pagdating ko sa loob mabilis na tinungo ko ang kama ko at pabagsak na nahiga, tulala ako sa kisame at pumasok sa isipan ko yung pagdikit ng labi namin. Shit! Mura ko sa isipan at napahawak ako sa labi ko, napapikit ako at pakiramdam ko damang-dama ko pa rin ang labi ni ninong sa labi ko. Fuck, I'm crazy. He's my ninong Mariin na pinikit ko ang mata ko at nakailang ikot-ikot ako sa higaan bago ako nakatulog. ----------

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

Pagmulat ko— May malamig na tela sa noo ko. May mahinang tunog ng keyboard sa paligid. May boses na nag-uusap sa malayo. “Dehydrated siya.” “Kulang sa tulog.” “May pasa sa panga.” “BP niya ay mababa.”

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.

SPG ---------- "Ughh,faster!".wika nang babaeng 'katalik' ko,diko rin masyadong naaalala ang lahat nang nagyari,siguro nawala na ako sa sarili ko nang bigla siyang naghubad sa harapan ko at pumatong saakin. Im already tired,siguro ay Hindi pamilyar Ang katawan ko sa ganitong bagay. Poor me. My body is sweating,my legs is trembling and my mouth never stop from shaking,I don't know,my body is feeling like this.