Crime Scene Photos 소설 & 이야기

turan niya habang nakakuyom nang mahigpit ang kamao. Mayamaya pa'y lumapit sa kanila sina Agent Raiko at Agent Claud na pawang kasamahan nila ni Heinz sa DISG. "Sir, sira ang lahat ng CCTV cameras. Wala ring nai-record ang monitor nang ch-in-eck namin. Burado na lahat," anang Agent Raiko kay Akihiro. "Kasalukuyan na ring nag-i-investigate ang forensic unit sa crime scene, Sir," segunda naman ni Agent Claude.

Isang makapal na dokumento ang dinala sa loob ng silid pagkatapos. Pagkatapos ibuklat ang mga pahina, tahimik siyang sumagot, "Tama ka, Sir York. May malaking problema sa ebidensya… "Ang footage na binigay nila ay nagpapakita lamang ng pagpasok at pag-alis mo sa crime scene, pero walang nasa pagitan. "Bukod pa rito, ang footage ng ilang oras bago ka dumating dito ay wala rin dito!

Pagbibigay siguridad pa nitong wika sa akin. Pagkababa namin ay may nakalagay nang dilaw na crime scene tape ang pwesto kung saan banda bumagsak ang magkaibigang Josmond at Rocky. May mga photojournalist din ang sumalubong sa amin para kunan kami ng litrato. Kaagad na hinarangan ni Arnold ang mga ito.

Parang siguradong maipapanalo n'ya ang kaso. Humarap s'ya sa testigo. Ito ang pulis na nagconduct ng imbestigasyon sa bahay ng biktima. "Witness, your group is the first one to arrived at the crime scene, right?" Tumango ang pulis. "Yes." "Ano ang una mong nakita sa crime scene?" "Bote ng alak, mga baso, unused poison, cellphone, at ang biktima na nakalatay sa sahig."

Napahigop ako sa aking mainit na kape habang tinitingnan ang mga litrato na nakuha namin sa crime scene. Halos pinaliguan nang bala ang biktima sa kanyang katawan. Isa sa ulo at siyam sa kanyang dibdib.

Makikita sa cellphone niya ang ilang mga litratong kinunan niya mula sa pinangyarihan ng krimen. "Totoo ba 'tong mga nakikita ko?" sabay tingin ko sa kaniya. Tumango naman siya sa kaniyang ulo at napabuga ng malalim na paghinga. Makikita sa mga litratong iyon ang mga karumal dumal na sinapit ng mga nabiktima nila at isa na roon si Nash, na natagpuang walang buhay at naaagnas na rin ang buong katawan.

Hanggang ngayon ay parang nakikita ko pa ang nangyari kanina. Kaunti lang ang mga pinapayagang dumaan sa restroom dahil ginawa itong restricted area pansamantala habang iniimbestigahan ang crime scene. Wala na ang bangkay sa loob pero nandoon pa rin ang bakas ng dugo. May mga pulis na kumukuha ng litrato sa crime scene at ang iba ay nagsusuri sa loob. Tahimik lang akong nanonood sa trabaho nila kahit wala naman akong gaanong naiintindihan. "It was an obvious crime. Madali na lang maisasara ang kasong ito dahil alam naman natin kung sino ang culprit," sabi ni Inspector Fajardo matapos makausap ang isa niyang kasamahan.

Ngunit hindi niya iyon pinansin. Sa sandaling iyon ay dumating si Max. “President.” Lumapit ito at nagsalita nang mahina. “Resolved na po ang problema kay Tiger at sa mga tauhan niya.” Tumango si Arturo. “Good.” “May nakita rin po kami sa crime scene.” May iniabot si Max. “Photo po.” Napalingon si Marian. Hindi niya alam kung bakit, pero may kakaibang kutob siyang naramdaman.

Binuksan iyon ni Christian. Crime scene photos. Police reports. Witness statements. At sa bawat pahina— mas lalo lamang tumitigas ang ekspresyon niya. "This isn't random." "No, sir." Tahimik. "His brakes were cut." Biglang sumikip ang dibdib ni Zia. Someone murdered him. Again. Just like before. Parang bumalik sila sa simula. "Anyone else connected to Eleanor?" malamig na tanong ni Christian.

“Look, may mga pasa pa rin ako sa braso. At sa mukha ko, sa noo.” Lumapit si Atty. Lim, parang interesado, at tiningnan ang mga pasa. “Hmm… I see,” mahinang sabi niya. “Red, purple, consistent with blunt trauma, but…” “Yes, lagi niya akong sinasaktan,” mahina at nanginginig na sabi ni Zephyra. “Kahit saan… Kahit kailan pero wala akong makuhang larawan, wala akong CCTV”