Romans & histoires Crime Scene Photos

Nagbigay siya ng isang importanteng piyesa ng ebidensya. Sa crime scene, may nakita silang isang napkin na namantsahan ng dugo ni Madeline. Sa napkin ay makikita ang maeka ng daliri ng isa pang tao. Subalit, ang mga marka ng daliri na ito ay hindi makita sa kahit anong criminal record, at di rin nila natukoy kung kanino ito.

Kaagad kong binuksan iyon at isa-isang inilabas ang mga dokumento, litrato, at records na nasa loob. Lahat ng impormasyon tungkol kay Adrian Velasco. Tahimik lang si Rodney habang nakasandal sa gilid ng mesa at pinagmamasdan akong nagsusuri. Samantalang ako hindi inaalis ang tingin sa mga litrato ng binata. Mga kuha nito sa paaralan. Mga litrato mula sa crime scene. At ang litrato nito sa morgue. Mabigat ulit akong napabuntong-hininga.

It was dusty, untouched for months. “Hindi ko na to binuksan simula nung libing,” he admitted. “But maybe it’s time.” We sat on the floor like we used to, back when we first moved in. No lights. Just the dull glow from his desk lamp. Binuklat namin isa-isa ang laman. One photo stopped me. It was of the crash site. Blood on the road. Elle’s broken shoe. A scorched tire track. “May CCTV ba dito?” tanong ko.

Nang tingnan ko isa-isa ang mga litrato ay ibig kong mahimatay sa takot! "Those are the photographs from the crime scene that time. Makikita mo rin diyan ang kuha sa CCTV where your father's face was shown right after the incident. Nakuhanan din ang buong pangyayari, kung paano niya hinalay si Jamilah." Lex explained very well.

Naroon ang mga police photographs, subalit dahil sa matinding aksidente ay hindi na masyadong makilala ang mukha ng mag-ama. Naroon din sa report ang traffic investigation, death certificates, insurance records, at newspaper clippings. Lahat ay iisa ang sinasabi. Confirmed. No survivors. Dahan-dahang isinara ni Mikael ang folder. Hindi niya inaasahan ang ganitong resulta.

“Ito po ang preliminary result ng mga CCTV footages mula sa ospital, sa basement parking, at sa labas noong gabing pinasabog ang rest house. At may isang mukhang paulit-ulit na lumilitaw.” Binuksan ni Edward ang envelope at kinuha ang mga litrato. Una’y malabo, ngunit sa mga sumunod na shots ay mas luminaw. Isang babaeng may suot na itim na bonnet at trench coat, tila sinadyang hindi magpakita ng mukha sa camera. Babae? sino yan?" naguguluhang tanong ni Josh.

Sa kabutihang palad ay naisalba silang lahat. Isinara muna pansamantala ang buong P.U.S.O. facilities for further investigations. Nakaratay ang ilan sa hospital for their medical treatments sa mga natamo nilang tama. Ang iba'y talaga nga namang natrauma sa mga pangyayari. Hiningan ng mga pulis ng datos ang bawat isang nasa crime scene to elaborate what happened. Sa loob ng isang room, nakahigang parang tubig sa kakalmahan pa rin si Seize kasama sila Taylor at Rubix.

Naglalaman iyon ng isang flash drive, mga larawan ng magulong Crime scene, at iba pang mga larawan na nagpapakita ng isang babaeng tadtad ng mga pasa at galos sa katawan— isang literal na patunay at simbulo ng kung anumang brutal na pagpapahirap ang dinanas nito. Ang flash drive na kasama sa envelope ay naglalaman ng ilang mga video ng pagpapahirap sa babaeng biktima. Hindi ko na nga natapos iyon dahil hindi ko na talaga kayang sikmurain pa iyon. Lumaki akong mahilig sa mga horror movies at true-to-life crime documentaries. Pero ang tulad ng laman ng flash drive na literal at lantarang brutal na pagpapahirap ay hindi ko na kaya pang tunghayan.

Strings connecting photos. Parang crime board ng isang detective. Pero ang pinakaunang nakita ko… Ay ang mukha ng mga magulang ko. Nakapaskil sa gitna. Malalaki. At ikinabit nang maingat, parang takot si Theo na masira ang mga iyon. Sa ilalim ng picture nila may nakasulat: Suspected homicide – not accident. “Hindi aksidente…” bulong ko, halos hindi lumalabas ang boses.

At nang makita namin ang laman nito ay sabay-sabay kaming natigilan. Hindi medical reports ang nasa loob. Hindi rin financial records. Kundi dose-dosenang surveillance photos. Mga larawan ng iba't ibang tao. Mga pulitiko. Mga negosyante. Mga tauhan ni Danford. At pagkatapos... Nanlaki ang mga mata ko. Dahil may isang litrato roon na kuhang-kuha ako habang naglalakad sa hardin ng Crestwood.