Crime Scene Photos Novels & Stories

Sa halip na mataranta matapos ang aksidente, bumaba pa ang dalawa sa kanila dala ang mga camera. Sunod-sunod ang flash. Parang wala silang pakialam kung may namamatay o nasasaktan. Ang mahalaga lang ay makakuha ng eksklusibong litrato. Piliting iniunat ni Jam ang nanginginig niyang kamay. Isa-isang ni-lock ang mga pinto. Pagkatapos ay isinara ang mga bintana. Ramdam niya ang malagkit na dugo sa mga daliri niya habang hinahanap ang cellphone.

Mabigat ang pakiramdam ng katawan ko habang dahan dahan kong nilipat ang pahina. At nang makita ko ang sumunod na dokumento, tuluyan akong natigilan. Isang malinaw na larawan. Mas malinaw kaysa sa anumang CCTV footage na nakita ko. At sa litrato na iyon... Si Scylla ang nakatingin sa camera. Suot niya ang parehong uniform ng mga staff noong gabing iyon. At sa ibabang bahagi ng report ay may isa pang litrato, kuha mula sa camera ng elevator.

Napabuga naman ito ng hangin. "Mabuti naman. Kailangan siyang mabantayan ng mas mahigpit. Mahirap na't may mangyayari na naman." napatango naman siya dun at muling napatingin sa mga larawan na nasa harapan. Iba't ibang mga larawan tungkol sa kaso noon. DEATH OF TEN. Mga larawan sa kung saan nandoon ang mga naunang biktima. The first victim to the 12th. Kinuha niya ang panghuling litrato ay nakita ang numerong 13. May mga dugo na nakapalibot dito.

“Look, according to the police’s investigation, the victim was burned inside the mansion, on the second floor to be exact, but as you can see, Sir, there are drops of bloods from the second floor to the main entrance. And these blood doesn’t matched on the victim’s blood.” Tinupi nito ang isang litrato at isang experimental research naman ang tumambad sa kanya. “It’s negative, Sir. Walang dugo ng biktima ang nasa crime scene, only on the big stone located on the outside, five meters away from the mansion.” Pagpapatuloy nito sa pagsasalita habang si Nikolaus naman ay nakinig lang. “We also went to the CCTV station near the crime scene at nakita namin na habang mabilis na nagmamaneho ang bikti

Hindi pa nag-iinit ang pang-upo niya sa sofa, ay agad na itong naglabas ng folder na kulay dilaw at iniabot iyon sa kanya. Nang imwinestra nitong buklating niya iyon ay gan’on din ang ginawa nya. Tumambad sa kanya ang iba’t ibang larawan ng mga taong duguan at nakahandusay, ang iba, base sa report na kaakibat ay dead on the spot, habang ang iba naman ay seriously injured.

"Wala ka nang paki ro'n, okay?" Umirap ako at humalukipkip. Ilang minuto pa at napadaan ang kotse sa crime scene. Nakita ko ang naka-yellow cross line sa main road ng Arbor. Kinagat ko ang ibabang labi. Dalawang buwan na rin nang maganap 'yong usap-usapang krimen sa Baranggay Arbor. May pinatay daw at tinago ang biktima. E, wala namang nakitang ebidensya ang mga otoridad, at wala rin silang makitang katawan ng biktima kahit hinalughog na nila ang lugar, maging isandaang kilometro mula sa crime scene. Kahit na gano'n, hindi ko maiwasang matakot minsan.

wika ni Brent. Iyon lang ang tanging nais marinig ng dalawa upang mabilis na rin silang kumilos at upang makapunta na rin sa crime scene. Pabalik-balik ang tingin ni Zierelle sa larawang hawak niya at sa lalaking natagpuan nila ngayon sa crime scene. May pagkakahawig talaga ito sa pamangkin ng principal na halos ilang buwan nang nawawala. Hindi na kasi halos makilala ang lalaki dahil naaagnas na rin ang katawan nito. Maaaring ilang araw na itong pinatay bago ito itapon dito sa ilog kung kaya’t naaagnas na ito at hindi na halos makilala. Ibig sabihin hindi ang ilog ang talagang crime scene dahil pinatay ito sa ibang lugar at kung kailan ay noong nakaraang araw pa.

"Nakita siyang patay sa rooftop—may pool sa rooftop na iyon, at doon siya mismo pinatay. May sakal ng tali ang leeg, at nakabusal ang mga kamay sa likod, at may busal din ang bibih nito, at puno ng pasa ang katawan." Nagtiim ang bagang ko sa aking narinig. Makikita naman sa mga litratong pinakita sa akin ni Ninong kanina bago pa ako pumunta rito. Pero hindi ko lubos maisip na sobrang brutal naman ang gumawa nito kay Madelene. "How about CCTV footage? Mga camera's o dashcam? Wala bang witness na makapagturo?"

The fatal gunshot wounds were visible in their bodies. “Chief, mainit pa ang kanilang katawan. I think they had just died more or less an hour ago,” wika ni Diane. Dinama kasi nito ang pulso sa leeg ng isa sa mga bangkay na nakahandusay malapit sa kanila. Tumingin si Varo kay Hyacinth na tila tulala at hindi kumukurap. “Hey, first time?” tanong ni Varo. Hyacinth blinked hard. “I've never seen a crime scene this gory. May I check for a survivor?”

"Don't be crazy, I really have something to talk to you about." But Sebastian didn't care. If he didn't want to go, then he didn't go. Maybe he didn't want to talk alone, so it was the same if he said it in front of Spectra. He opened his phone and pulled out the photos his men had sent him, showing them to the two of them. “Look, Rosie was here more than a month ago." The background of the photo was a road junction, and the camera was used to take photos of vehicles violating traffic rules. It was a hundred times higher resolution, and even Rosie’s movements and the tears on her face were clearly captured!