Photojournalism Captions Novels & Stories

Itinulak niya pabalik ang camera at ang photographer nito, dahilan para madapa ang lalaki. Pagkatapos ay biglang nagsimula muli ang pag-click at pag-snap ng mga larawang kinukunan. Sobrang kapal ng ingay na parang ulan. Hindi katanggap-tanggap na atakihin ang isang miyembro ng press. Kung tungkol sa mga taga-media na nakatayo sa kanilang paligid, ang pagtulak sa isang photographer ay isang matinding pag-atake.

Si Karolina ay lumuhod sa tabi ni Jed, hawak ang isa nitong kamay. Samantalang si Alejandro ay nakatayo sa kabilang gilid ng wheelchair, nakapatong ang isang kamay sa balikat ng anak. "Smile!" Sunod-sunod na kumuha ng larawan ang ginawa ng photographer. Sa bawat flash ng camera ay lalong lumalawak ang ngiti ni Jed. "Perfect!" masayang sabi ng photographer. "One last shot!" Napangiti si Jed. Mahina, ngunit puno ng saya.

biglang singit ng isang official photographer ng parke na may hawak na malaking DSLR camera. Bago pa man ako makatanggi, agad kaming hinila ng photographer para pumosisyon sa harap ng malaking fountain. Dahil sa bilis ng pangyayari, nakakuha kami ng accidental family photographs. Sa unang kuha, nakatingin ako kay Luna habang si Zion naman ay nakatingin sa akin, ang kaniyang mukha ay may kasamang banayad na ngiti. Sa sumunod na flash, sabay-sabay na kaming tatlo na tumatawa dahil biglang nilitratuhan ng photographer ang pagkiliti ni Zion sa tagiliran ni Luna. "Ganda ng kuha, Sir! Mukhang masayang-masaya ang pamilya niyo," papuri nung photographer habang ipinapakita ang preview sa screen ng ca

Ang mga pulang tela at gintong ilaw ay lalong nagbigay ng marangya at mainit na atmospera sa buong lugar. Wala pa rin kaming takas sa mga pitik ng camera at sunod-sunod na pag-flash ng mga ilaw kahit saan kami lumingon. Halos bawat hakbang namin ay may kasunod na sigaw ng mga reporter at photographer. "Sir! Dito po!" "Ma'am Serena! Smile please!"

sigaw ng lahat, habang walang tigil sa pagpalakpak ang iba. Ang mga photographer naman ay pawang nakatutok at nakahanda na ang mga hawak na kamera para sa pinakahihintay na eksena ng araw na ito. Ang lahat ng tao sa loob ng kapilya ay parang nanonood ng isang nabitin na teleserye na sa wakas ay narating na ang kapana-panabik na huling yugto. Lahat sila ay nakangiti, nag-aabang, at excited na makitang maglapat ang aming mga labi.

It was a picture of my back, my hair is in it's messy ponytail and nakatingala ako sa taas which is andun yung fireworks displays. He put a caption “An epitome of beauty.”

I touched her cheek using the back of my palm, wiping her dry tears and some dirt on her forehead. I use my thumb to wipe the side of her eyes when a tear escapes from it. She is sleeping peacefully. Her long black lashes are up even when she's sleeping. Her white skin is glowing because of the sweat. Nilapit ko ang mukha ko sa tenga niya. “You’re gonna be okay” I whispered. We took a private jet para makarating sa isla. I wrapped my jacket around her before I carried her pababa ng eroplano.

Isang candid shot. Kita siya—nakatalikod siya sa camera, pero pabor na pabor ang anggulo. Isang lalaki ang tila nakayakap sa kanya habang hawak pa nito ang kamay ng isang babae sa kabilang side. Mukha silang... intimate. Masyado. At ang caption? “Caught in the act: Vixen spotted seducing someone’s man in broad daylight. Walang hiya! May girlfriend na, pinatulan pa rin. #PublicHomewrecker”

"Ma'am. Maaari ko po ba akong kapanayamin? Kahit ng mga ilang bagay lang." Tumingin sa babae si Celine. Napansin niyang may nakasabit itong ID card sa kaniyang leeg. "You are a journalist?" Ngumiti ang journalist. "Yes ma'am. I am an international photojournalist and a reporter." Nakipagkamay ang journalist kay Celine. "My pleasure to meet you." "Can we do it later. You know. I'm here to watch my favorite team." Sa field na rin tumingin ang journalist. "Sure ma'am."

Ang mga reporter ay kumukuha pa rin ng mga larawan gamit ang kanilang mga camera. Ang isa pang ugat sa noo ni Joshua ay lumabas habang siya ay sumigaw, "Dalhin silang lahat dito kaagad! Walang sinuman ang papayagang makaalis, at sirain ang lahat ng mga camera! Magbabayad ako ng sampung beses ng halaga para sa mga pinsala!" Huminto ang tunog ng mga camera. Gulat na tinitigan ng mga reporter si Joshua. Ito ang pinakamayaman, pinakamakapangyarihang tao sa Banyan City, ang taong walang nangahas na sumalungat, ngunit...