روايات وقصص ضمن Curación

Tanong ko kay Cayden. "She's in the purification state. Somehow we are able to find a cure but it is still not guaranteed. This will be trial and error." Sagot naman nito sa akin. Sa totoo lang, I was expecting from him not to answer o sasabihin nito na napatay na niya ito. Yun ang ikinatatakot ko at nakahinga naman ako ng maluwag. Death is not the solution. Cure is the solution.

sagot ko habang tinutulungan siyang i-repot ang seedling. Pinanood ko ang kaniyang mga kamay. Noong una, nanginginig pa siya kapag humahawak ng lupa, pero ngayon, parang natural na sa kaniya ang madumihan. Ito ang bahagi ng Arc 5 na tinatawag naming Healing Together. Hindi lang ang lupa ang pinatutubo namin; unti-unti ring naghihilom ang mga sugat na iniwan ng nakaraan.

Baka maagapan pa namin at baka hindi naman gano'n ka seryuso ang sakit nya pero parang nawalan yata ako ng lakas sa sunod na isinagot ng Doctor. "Unfortunately, there is no cure. But there are treatments that can help manage the symptoms and slow the progression." Walang gamot? Nanlumo ang tuhod ko. Ang kaba ko ay mas naging triple. Kung walang gamot ay posibleng hindi na makakalakad si Kerill. Pero Hindi! Magpapagamot kami. Magpapa-treatment kami. "And based on his condition... I'm sorry to say this...but it has already worsened. It may only take a short time before his body starts to completely lose control."

Hindi ko inaasahan 'to. Imbes na unahin ang paglilinis ay nilagay ko muna ang gamot sa namamaga kong bukong-bukong. The cooling effect of the ointment made me feel better. And hours has passed the miracle happened. Biglang nawala ang pamamaga ng bukong-bukong ko at kaunti na lang ang sakit. Hindi na nawala ang ngiti ko matapos iyon. I am not hoping ot praying for Carl to love me. Ang gusto ko lang ay tratuhin niya ako ng tama. Is this a first step?

Doon lang natauhan si Cassius at dali-daling lumabas, si Caleb naman ay kinarga agad Anuj na umiiyak na rin mukhang nararamdaman nito ang kaba ng ina at paghihirap ng kapatid. Nung nakarating sila sa pinakamalapit na ospital ay maroong Doctor na sumalubong agad sa kanila. Si Ziya at Cassius lang ang pinasama sa loob habang yung iba ay naiwan sa labas, habang chine-check nung Doktor si Tanuj ay hindi na mapakali si Ziya, kinukutkot na niya ng madiin ang kuko ng di niya namamalayan.

"Kung matutulog siya ng maaga at gigising ng maaga araw-araw, hindi magpupuyat, kakain ng tatlong beses kada araw nang tama, iinumin ang gamot na irereseta ko para sa pag-aalaga ng katawan, dagdag pa ang buwanang acupuncture, herbal baths, at physiotherapy, baka sakaling bumuti ang kalagayan niya." "Ang katawan ni Gng. Zorion ay mahina na, pero dahil bata pa siya, mas mabilis ang kanyang pag-recover. Sa ngayon, maaaring hindi na ito lumala pa nang kasingbilis. Pero kung gagaling siya nang tuluyan, hindi ko maipapangako iyon. Sa huli, nakasalalay pa rin ito sa kooperasyon niya bilang pasyente." Sa kabila ng sinabi ni Charles, wala siyang gaanong inaasahan na magpapagaling si Sasha.

She was just all smiles and he took that as her way of expressing that she forgave him. Dumating ang doktor na tinawag ni Manang Dolor mula sa kalapit nilang ospital. The doctor checked Haraya and informed them that she’s okay. He paid the doctor and he dismissed him even Manang Dolor. Alam niyang mabilis gumaling mula sa sakit o di kaya’y mga sugat si Haraya dahil sa healing blood na taglay nito. Palaisipan man sa kanya kung paanong mayroong ganitong natatanging dugo ang dalaga ay isinantabi niya iyon. Nabasa na rin niya ang nilalaman ng notebook ni Doctor Rivas at ayon dito ay mas lalong lalakas ang taglay na healing powers ng dugo ni Haraya kung malilinang ang isipan at puso ng dalaga. Fi

Ang puso ko ay tila tambol na nagwala sa loob ng dibdib ko. He really is cured.

“Dammit! Nahihibang ka na talaga. Ipapaalala ko lang sa’yo na wala na tayo.” He ignored my protest, and I stiffened when his hand slid inside my shorts, tracing my core. “F*ck! What the hell are you doing?” I growled. “Cure,” he answered dryly. “My fingers will definitely heal your pain.” I scowled at him and tried to push him off, pero matigas siya—at damn, nararamdaman ko ang tumitigas niyang ari laban sa hita ko. Holy hell!

Hindi naman agad nakasagot si Margaux that makes Ashley formed a little tears in the corner of her eyes. "So that is, hmmmm because I am your cure...hmmmm okay...ahmmm how about let's do the terms now, hmmm siguro naman ka naman I allowed to be your cure, ang labo naman na bigla akong mawawala hindi ba...kaya sige, let's make it a deal with our both terms...sabi ni Doc until you have me, you also have the chance to be healed within six months...kaya sige until that time, I will stay and do what I can...hmmmm o...okay na ba iyon?"