Dala Mo Siya Dala Ka Niya Novels & Stories

pang aalaska pa nito sa dalaga "Oo nga" "Sos ei baka prank mo na naman yan ei" Pabirong sabi nito na binuntotan pa nang tawa. Sinamaan naman ito nang tingin nang dalaga "Kung ayaw mong maniwala edi wag. Hayaan mo babawi din ako sayo sa pagpapatuloy mo sa'kin dito" Nakasimangot na ani niya sa binatang nag pipigil lamang na huwag mapa bunghalit nang tawa. Hinawakan niya ito sa balikat pero tinabig lamang nito iyon. "Oo na sige na napakapikonin mo parin talaga. Matulog kana I know you're tired. If you need something don't hesitate to call me I'm just downstairs" Anito sa dalaga na ikinatango lang nang dalaga.

Wika nang Dalaga. “No. Hindi sa ganoon. Kaya lang----” “Hindi ko siya iistorbohin, kung yan ang piniproblema niyo. May dala lang akong tanghalian sa kanya. Hindi naman siguro masama kung dadalhan ko siya nang Pagkain di ba?” tanong nang dalaga. Naiinis siya sa kinikilos nang mga ito, parang may itinatago sa Kanya. Parang mag bagay na ayaw niyang makita.

explain niya at natawa naman si Dana "Come on, birthday ko ngayon pagbigyan mo naman ako. Si Rafael nalang palagi ang inaalala mo nakaka inis kana" ani nito, wala tuloy siyang choice kung hindi inumin ang alak na binigay sa kaniya ni Dana Agad na namuo ang pait sa kaniyang lalamunan "Here take more, akong bahala sayo tatawagan ko si Rafael para ipaalam ka" ani ni Dana, may kakaiba sa boses ng dalaga pero hindi na niya ito pinansin

Hindi ko masagot. Si Dalhia, akmang lalayo na sana. Nakita ko sa mukha niya yung pag-asa na makakaalis na siya nang walang problema pa, dahil mukhang nawala na ang atensyon sa kanya nung damon.. Pero bigla siyang hinawakan ni Damon sa braso—mahigpit, hindi basta hawak. Parang hinila siya pabalik. "Dito ka lang," sabi niya sa kanya, madiin ang boses, parang utos na hindi pwedeng tanggihan. "Hindi pa tayo tapos."

“K-kaya ko ba?” “Oo naman, ma’am. Kaya mo. Ikaw ang pinaka matapang na babaeng nakikala ko. Matapang pero may puso. “ “Aling Dalia, naman. Wag mo na akong bolahin. Lalong bibigat ang loob ko niyan eh.” Hindi kasi siya gano’n. Mas gusto niyang prangkahin siya kaysa bolahin.

komento ni Ayla, halos hindi makapaniwala sa nangyayari. "What a small world indeed. Kamusta ka naman?" ngumiti si Dahlia nang matamis. Isang simpleng ngiti lang ang isinukli ni Ayla. Bigla siyang nakaramdam ng kaba at ilang sa presensya nito. "I'm fine," maikling sagot niya.

Humingi naman agad siya ng sorry. "Moma." Kinalabit ako ni Dal. Nakangiti siya ngunit malungkot ang kaniyang mga mata. "Uwi na po tayo," pagkakwa'y saad niya. ---

"Nakaya mo akong isuplong at kapag nahuli ako ay ano ang tingin mong mangyari sa akin?" Napipilan si Dalia at may punto ang dalaga. Sa halip na kausapin ito at pigilan ay pagbigay babala sa kabila ang naisip niya. Hindi sana sila hahantong sa ganito. Siya ay natakot sa dalaga at ito ay nawala naman ang tiwala sa kaniya.

Tanong niya sa akin. Bigla na lang akong nakaramdam ng kaunting saya nang tawagin niya akong ate… “May choice pa ba ako? Hindi naman ako pwedeng mangialam nalang sa mga buhay niyo, nandito lang ako para sumuporta at tumulong sa oras na kailangan niyo ang tulng ko at wga na wag kang mahihiyang humingi ng tulong sa akin. Hindi man tayo magkakilala at malapit sa isa’t isa ay handa pa rin akong tulungan ka sa lahat ng bagay, kung gaano ka kaimportante sa kuya mo ay ganoon ka na rin ka importante sa akin, Dalia.” Ani ko.

Guilty na guilty na siya sa pag Iwan doon nang ganoon katagal. "Natutulog na.Iyak nang iyak kanina." Sumulyap ito kay Dale.Ipinakilala niya ang lalaking pinsan ni Moira.Bihla namang nag iba ang timpla nito.Pinapasok pa ito ang lalaki,magkape raw muna ito.Halata namang nagustuhan iyon ng lalaki at Wala na siyang nagawa kahit mas gusto niyang umalis na ito at nang makpiling na niya ang kanyang alaga.