Damien: Omen Ii Novels & Stories

Tumalikod na silang dalawa, pero pinigilan sila ni Kallahan. “Mithi is my wife, Kelleon, Damien. Kasal na siya sa akin at hindi ko hahayaan na may sinumang magtangkagang agawin siya sa akin.” Lumapit si Kallahan sa kanila. “Tandaan niyo yan!” "Halika na." Sabi ni Damien at hinila si Kelleon palabas ng bahay ni Kallahan. Pagsakay nila sa sasakyan nila, sinilip ni Damien ang kaibigan sa likod. Nakita niya itong nakatingin sa labas ng bintana.

"And she's mine." The two men clinked their glasses as they silently plan their attack. They need to secure his father first and Vanessa's next. He's not wondering now why he became friends with the couple... they are not just his friends, but his family too. He would go to the depths of hell and join their fight. "Who do you have in mind?" Ang tinatanong ni Lucian ay kung sino ang pinaghihinalaan niya. "Damien. He is not harmless as he portrays himself. He's not the lead. He couldn't even if he wants too. Damien is not that smart. There is someone behind him and I want to know who killed my wife's mom."

Nagkatinginan naman silang dalawa at sabay ring nag-si-iwasan ng tingin. Tumikhim muna si Vayne bago siya pasimpleng kumatok sa matigas na bahagi ng kama. "Kailan mo nga balak umuwi?" pag-uulit ko. "Linawin mo kung anong araw. Kailangan mong umuwi dahil kailangan mo nang ipagpatuloy ang pag-aaral mo." Inis na napabuntong hininga si Damien,"Baka sa pangalawang araw na lang," sagot ni Damien. "Sa lunes?"

Nang mamatay ang tawag, napaikot ang aking mga palad sa telepono. Doon ko tuluyang naramdaman ang totoong bigat ng kapangyarihan ng isang Damien Grayson. Si Damon ay walang sapat na yaman o impluwensya para galawin ang mga elite security protocols sa France o bantaan ang negosyo ni Yohan Vance. Si Damien lang ang may kakayahang gumawa nito—isang cold at calculating bilyonaryo na kayang baluktutin ang buong lungsod ng Paris para lang makontrol at maprotektahan ang tanging exception sa buhay niya.

"Alam mo, karamihan sa kanila ay hindi sumasang-ayon na gawing Luna ka ngayon. Paano kung..." "Putang ina ang mga elder!" Sabi ni Damien, putol sa kanya. Iyon ang pagkakaiba sa pagitan ng aking Beta at ng aking Gamma. Habang si Jamie ay cool headed at makatwiran, si Damien ay talagang walang pakialam sa mga taong sa tingin niya ay hindi kailangan. Ang dalawa sa kanila ay perpekto para sa mga posisyon na hawak nila.

"Leave or I call the security? Maybe I can disassemble you instead?" Bumuntong hininga si Raven bago siya hinarap ulit. "I'll call you." “Try it. I Dare you.” Sinamaan ng tingin ni Raven si Damien bago ito nagmartsang umalis. Doon na naglakad palapit sa kanya si Damien. Tinitigan siya nito bago nagtanong. "Are you okay?"

Si Tita Selene, namumula na kakapigil ng kaniyang tawa pati si Tito. May lahing kriminal yata ito si Mama. Malamig na haplos ng hangin ang sumalubong sa akin. Si Damian, tahimik na nakatanglaw sa mga bituin. "Damian." agaw ng pansin ko rito. Hindi naman ako nabigo. "Hmm? " "About our parents—"

Umaapoy na tumutupok sa katawang lupa niya. “Mahal mo ako. Kung mahal mo ako hindi ka dapat umalis. Kinumpronta mo dapat ako sa harap ni Olga. Tangina! Hindi iyong uminom ka at halos maghubad sa harap ng mga lalaking iyon.” Marahas ang mga paghinga ni Damien. Humagod ng humagod ang daliri nito sa gitna ng pagkababa3 niya at biglang mariin na pinaikot iyon sa pinaka-sensitibo niyang laman.

Tumalikod si Damien at hinawakan ako, marahang hinila ako laban sa kanya at gutom na hinampas ang labi niya sa labi ko. Masyado kaming engrossed sa aming negosyo hindi namin namalayan na may kasama na pala kami hanggang sa may tumikhim ng malakas sa likod namin kaya napalundag kaming dalawa. Lumingon ako at kumunot ang noo ko nang makita ko ang isang nakakatakot na pamilyar na blonde. Judging by the pissed off look on Damien's face and on mine at the appearance of Vivian, Who pops up .

Iñego Herrerra, hindi pa siya pwedeng mamatay. “Sino ‘yan?” Tila balewalang tanong ni Karen subalit pigil niya ang kanyang hininga. “It’s Damien. We need to talk.” Sa narinig ay dumagundong ang kaba niya habang tila naging tuyo ang kanyang lalamunan, ang mga epekto ni Damien sa kanya na pilit na inilalagay ni Karen sa likod ng kanyang isipan.