Novel & Cerita Damaged Series

Nabali ang boses ni Damien nang sa wakas ay tanungin niya, ang kanyang tingin ay hindi umalis sa kanya. Inilagay nila siya sa kama sa isa sa mga kwarto, habang tinulungan ni Jamie si Carrie pataas sa kanilang mga kwarto. "Mga kagat at claw marks sa lahat ng lugar sa kanyang mga braso, likod, dibdib at maging sa kanyang mukha. Dugong at dumi ang nagmarka sa kanyang damit, at ang kanyang karaniwang perpekto na buhok ay ngayon ay magulo at marumi. Ang kanyang dibdib ay tumataas at bumababa nang mabigat habang nahihirapan siyang huminga, at naramdaman kong sumisikip nang mahigpit ang aking puso sa pagpapanood sa kanya."

Ngunit bago pa man niya maibaba ang kamay niya papunta sa sahig na puno ng gasolina, isang malakas na putok ang umalingawngaw sa buong bahay. Napasigaw si Victor at napahawak sa kanyang kanang kamay kung saan tumama ang bala. Binitawan niya ang lighter, at ito ay nahulog sa malayo, hindi umabot sa likido. Sa likuran ko, nakita ko si Damien. Nakasandal siya sa pader para makasuporta, basang-basa ng pawis, maputla ang mukha, at may bahid ng dugo sa kanyang damit. Pero hawak niya nang matatag ang baril, at ang kanyang tingin ay nakapako kay Victor.

What if I'm not? "Tama na," sabat ni Sereia. "Tch!" Dismund smirked. Bumuntonghininga si Sereia. Nilapitan niya si Jasmine at hinaplos ang balikat nito. Lumingon siya kay Dismund. "Baka pwede ninyong pag-usapan, Dismund," ani ni Sereia na may himig ng pakikiusap. "What I want,” Dismund said, “is for someone to pay for the damages. Do you have any idea how badly my car was damaged in that crash?”

malamig na sabi ng lalaki. “No,” sagot ni Solid. “I chose exactly what I wanted.” Tahimik ulit. Mas mabigat. “Then you’re weak,” sabi ni Valeria. “And weakness gets people killed.” Napaatras ako ng bahagya. Hindi ko na kaya. Hindi ko na dapat naririnig ‘to. Pero hindi pa ako makaalis. Parang may pumipigil sa’kin. “Touch her,” biglang sabi ni Solid,

Ganoon din ang ginawa nina Damien at Dearil na nasa isang tabi. "We know it's late, Ms. Lhianne Jimenez, but we're sorry for the damage that we've caused you..." Damien uttered. "We're really sorry, Ms. Lhianne Jimenez. Don't worry, I'll assure you that we'll fix your name," sabi ni Dearil at lumingon naman siya kay Rhianne ngayon. "Rhianne, we apologize for the loss of your sister. I promise that I will make her name clean—" pinutol naman ni Rhianne ang iba niya pang sasabihin.

Pero kahit gaano kaganda, hindi iyon nakaaalis ng bigat na nakadagan sa dibdib ko. Ang warehouse… ang dugo… ang mga bangkay. Lahat sariwa pa rin sa alaala ko. At siya—si Damian—hindi ko alam kung paano haharapin. Narinig ko ang mga yabag niya, mabigat at mabagal, papalapit sa akin. Lumapit siya, suot ang itim na shirt na halos puno ng hiwa at dugo kanina pero ngayon malinis na, bagama’t bakas pa rin ang sugat sa braso niya.

Kung pera lang naman ang pinag-uusapan, bakit mayroon pang pagbaril na nangyari? Oo, nag-aalala ako para sa kaligtasan ni Sir. Bilang isa sa mga taong nakapaligid sa kaniya, gusto ko siyang hindi napapahamak. Kaya labis na lang ang aking pagpupuyos the minute that scene happened. "Dude, I am also worried about him. And I'll show you now that CCTV footage of the Car Dealing Company's rooftop."

“And everyone seems to forget that you’re the one in the middle.” Napahinga ako nang malalim. “I never wanted this,” sabi ko. “I know,” sagot niya. Sandali kaming natahimik. “Helena…” mahina kong sabi, “is Sebastian okay?” She sighed softly. “He’s angry. Hurt. Determined.” That sounded exactly like him. “And Damian?” tanong niya. I looked down at my hands. “He’s the same.” She hummed quietly. “Two powerful men destroying each other,”

tanong ng dalaga sa mahinang boses. "Gusto ko lang na makita mo ang reyalidad ng mundo," sagot ni Damien habang inaayos ang kanyang suit. "Hindi ba napakagandang panoorin ng palabas na ito?" "May sakit ka na sa utak," sagot ni Amara sabay irap sa lalaki. "Huwag kang mainis, dahil simula pa lang 'yan ng tunay na gulo," nakangising banta ni Damien habang nakatingin sa may pintuan.

"Ahhh!! uhhmmppp!!!" Isang impit na daing ng sakit ang agad na kumawala sa mga labi ni Sera habang ang kaniyang magkabilang kamay ay awtomatikong napakapit nang napakahigpit sa matitigas at matipunong balikat ni Damian. Napapikit siya nang mariin habang marahas na bumaon ang sakit sa kaniyang leeg, humalo sa natitira pang hapdi at kirot sa kaniyang ibabang bahagi mula sa kanilang nagbabagang gabi.