Damien: Omen Ii Novels & Stories

At may mga taong naghihintay sa kanya mga taong kailangan niyang hanapin bago tuluyang mawala ang lahat. Maagang-maaga pa nang sumilip si Damien sa silid nina Gloria at Temyong. Halos hindi siya nakatulog mula noong magising siya sa gitna ng gabing puno ng takot at lagim. Ang bawat detalye ng panaginip ay sariwa pa sa kanyang isip ang ugong ng eroplano, ang apoy, ang matandang humahawak sa kanya, at ang pangalang paulit-ulit na tumatak sa kanyang diwa: Damien..

Bago pa ako makasagot ay bumukas na ang pinto. Pumasok si Damian nakaputing long sleeves na nakarolyo ang manggas ito’y mukhang kalmado pero nakakapang-intimidate. Kasunod niya si Niko na may pamilyar na ngisi sa labi, at si Marnella na seryoso pero elegante sa navy blue suit. “Beshy. .” Bati saakin ni Marnella sabay beso. “Good morning, team,” bati ni Damian habang umuupo. “Handa na ba tayo sa susunod na laban?”

Kung hindi ko lang siguro 'to kasamahan sa organisasyon, baka kanina ko pa binangasan 'to. “What the hell is it?” tamad kong tanong. Ngumisi si Yves at Lander sa 'kin. “Our dear friend, Damien Ivanov, is in a very deep trouble,” wika ni Yves na may pang-aasar. Damien just scoffed. “Shut up.” “And?” My forehead creased. “Alam mo kung bakit?” Yves wiggled his brows and turned to Lander. “Ikaw na magdugtong, kaibigan.”

“Rome… sino siya? At ano ‘yung pinagsasabi niya?” Humarap sa akin si Rome, ang ekspresyon niya pinaghalong galit at pag-aalala. “Damien Terranova,” aniya, ang pangalan ay parang lason sa bibig niya. ""He’s a snake—dangerous, manipulative, and relentless. He’s caused more harm than I can even begin to explain. And if he’s here, it means trouble isn’t far behind."

May bahagi ng sarili kong natatakot sa sagot. Kaya ngumiti na lang ako. "Trying." Mahina kong sabi. At tumango siya. Parang naiintindihan. --- Damien's POV Enough. Tumayo ako mula sa upuan. At diretso akong bumaba. Hindi ko alam kung bakit. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Pero alam kong hindi ko na kayang panoorin pa.

Ngumiti si Cressia at maingat na isinulat sa notepad ang kanilang order bago magtanong muli, “Would you like anything else?” “Also—” Divine cut him off. “That’s what we want.” “How about our dessert?” tanong ni Damon sa fiancé. “Ma-late kana sa conference mo,” sagot nito. “Okay…” parang wala itong nagawa na sabi.

Amoy mamahaling alak at perfume na parang sinasampal ka ng “old money.” Pagpasok namin ni Damian, lahat ng mata sa amin. Nasa tabi ko siya, one hand resting sa bewang ko—possessive, claiming. Ang lakas ng dating namin, pero sa loob, para akong niluluto sa pressure cooker. Suot ko ‘yung Blackthorn crown—figuratively and literally. Mabigat, hindi dahil sa bato, kundi dahil sa expectation. “Smile,” bulong ni Damian sa tenga ko, malamig pero lethal. “They’re watching.”

Ramdam mo ang kakaibang sigla sa paligid, hindi lang mula sa mga tao kundi mula sa mismong lugar—isang mundo na puno ng lihim, plano, at laban na hindi basta-basta nakikita sa ibabaw. "Alright, Thanatos. Let’s see if you’ve been slacking," ani Damien habang nakatayo sa kabilang gilid ng ring. Kaedad niya, malakas, at halatang sanay sa laban. Mata niya ay matalim, parang sinusuri ang bawat galaw, naghahanap ng kahinaan.

Sinubukan kong huwag pansinin, pero habang kumakain ako ng salad, tumingin siya sa akin at marahang itinaas ang kilay—parang sinasabing ‘Eat properly. Kumunot noo ko at binulungan ang katabi kong si Liza. “Cringe, no? Parang ang OA.” “Ha? Sino?” tanong ni Liza, sabay kagat sa tinapay. “Si Damien,” mahinang sabi ko. “Parang laging may pakialam sa kinakain ko.” Napahinto si Liza at napangiti. “Ay, naku, girl, kung ako ‘yan, okay lang! Ang gwapo, tapos concerned pa.”

Sumulyap ako kay Hussein at nakita kong mariin siyang nakatitig sakin sabay pikit. Kung nakakatakot siya paano pa kaya ang mga Smith? Pwera nalang sa isa na tila tuwang-tuwa sa nangyari. Abnoy ata ito. Napatingin ako sa lalaking tumikhim. Sumulyap ito sakin bago kinagat ang hawak niyang apple at sumandal sa sofa. “I’m Damien. Nice meeting you, mia signora.” Another Italian man with blue eyes. Parehas sila ni mahal na hari gumagamit ng lenggwahe na di ko alam kung anong meaning buti nalang di na baliw si Selene.