Daniel Padilla Mabagal Lyrics Novels & Stories

hindi pwedeng abutin ako ng dilim dito. Habang palinga linga ako ay.. Malapit na mag dilim bakit hindi kapa umuuwi? Boses mula sa likod ko. Ngunit sa gulat ko ay napatalon ako.laking pasalamat ko ng si aling mila ng lingonin ko ito. Kasi, aling Mila kanina pa ako pabalik balik hindi ako makalabas kanina pa. Bakit kasi nagpupunta ka dito?alam mo bang mahirap na makalabas sa kakahuyan na ito kapag nakapasok ka dahil maraming kababalaghan dito?

Simpleng mga bagay lamang iyon pero alam mong magpapasaya sa mga ito. Ilang sandali pa ay nag-anunsyo na hudyat nang pag-alis ng eroplano papuntang Samar. “Mami-miss ko po kayo ni Tatay,” wika ni Danica na yumakap sa Ina. Minabuti ni Dylan na ibaling na lamang sa ibang direksyon ang tingin lalo na nang marinig ang paghikbi ng kaniyang Asawa. “Dylan, Anak..”

pigil ni manang Delia nang akmang sisilip na sa labas si Vahlia. “Mapanglaw na gabing hindi inaasahan Sa unang sulyap, ako'y nahumaling, at ayaw ko ng bitawan Sigaw ng damdamin, bawat tibok ng puso ko'y ikaw Hindi maikubli, Hindi na mapigil ang paghiyaw Sa malapita'y ika'y tanaw na tanaw Bawat oras na nagdaraan, tanging ikaw ang hanap-hanap”

Muling pakiusap ni Gabriel. Napapikit ng mata ang dalaga sa inis na nararamdaman. "Hindi ko kayang gawin ang hinihingi mo, Gab! Mahal ko ang sarili ko kaya di ko rin hahayaan na lumagay ako sa alanganin. Pasensya ka na, di kita matutulungan diyan. Ibang babae na lang, ok?"

" anito sabay halakhak. Inis ko itong hinampas sa balikat. "Sa kabila ng mala-anghel mong mukha hindi ko rin napansin na may milagro na pala kayong ginagawa ni Diego I mean ni Daniel na kakambal ni Diego." natatawa nitong wika.Sa halip na matawa ako ay mas lalo akong humagolhol. "kaya nga Joy! ang tanga ko! ang tanga ko!"

Maling mali. “Ang daya mo e. Andaya-daya mo na sa oras na okey ka na, sa oras na nakamove-on ka na dahil pinili mong pagtaguan ako, nandoon ako sa mga kalye sa Tuguegarao, naglalakad-lakad, nawawala, naaarawan, nauulanan, pinagpapawian pero umaasang sana makasalubong kita, sana makita mong hinahanap kita. Hanggang sa napagtangkaan pa ako ng mga lasing. Lumaban ako kaya hindi ako nagahasa. Pero nasaktan pa rin ako physically. Nadala ako sa hospital. May mga mabubuting loob na tumulong sa aking. Nang umiyak si Mama sa tabi ko, nang nakita kong siya na lang nga ang meron ako, siya na lang ang tunay na nagpapahalaga sa akin, doon ko napagtanto na kailangan na kitang pakawalan. Kailangan ako ng M

🎵 Lift your head, baby, don't be scared Of the things that could go wrong along the way You'll get by with a smille 🎵 End of Flashback Mabilis kong pinigilan ang pagbagsak ng luha ko, kung hindi lang sana isang lalaki ang minahal namin, siguro ay matalik pa din kaming magkaibigan ngayon. Pero hindi, pinatulan nya si Dylan at inagaw sakin kaya kahit sya lang ang nag-iisang kaibigan ko, I threw her away. Mahal ko lang naman si Dylan and I just want him to love me back.

Gaya ni Daniel, pinatong ko rin ang cellphone ko sa unan. “Tanging ikaw lang walang ibang mamahalin Makakaasang hiling mo’y aking didinggin Gagawin ko ang lahat para sa ‘yo 'Di susukuan kahit pa maging magulo Ipaglalaban ka, aalayan ka din ng kanta Kasama mo hanggang sa pagtanda Hawak-kamay nating lalagpasan ang lahat~” I chuckled when I heard Daniel's snores. Means, nakatulog na nga talaga siya. I still continue to sing, baka kasi magising siya nang hindi ako naririnig na kumanta.

Ganun ako katagal natulog? Oh, I really don't Know just what to say All I know is that I want you to stay... Yeah... Dali dali akung bumaba sa higaan, nang maalala ko yung kumakanta. Alam ko ang boses na ito. [Chorus:] This time I'm not gonna let you slip away When i open my door, shock is the first expression you will see, in my face. This time I'm not gonna let another day go by

mabagal niyang sabi, “ay ginagawa ng may kapangyarihan.” Sa labas ng mansyon, itinulak palabas si Daniel. Napaluhod siya sa malamig na semento, hingal na hingal, luhaang nakatingin sa naglalakihang pinto na nagsara sa harap niya. “Hindi pa tapos ’to,” bulong ni Daniel sa sarili, pinupunasan ang luha. “Hindi ako susuko. Para sa Mama ko… at para sa pangakong iyon.”