Novel & Cerita Daniel Padilla Simpleng Tulad Mo Lyrics

KELLY JOANNE “Ito ba talaga ang gusto mo?” tanong ko sa kanya ng maghiwalay ang mga labi naming dalawa. “Hindi ako marunong tumanggi, baby,” nakangisi na sabi niya sa akin. “Kung talagang gusto mo ito ay—” “I told you, hindi ako marunong tumanggi,” sabi niya sa akin at muli na naman niyang sinakop ang labi ko.

Sandaling natahimik si Avery. “Ano?” Napatingin siya kay Daniel na parang hindi makapaniwala. “Talaga bang sinabi niya iyon? Sir Daniel, hindi mo ba ako niloloko?” Umangat ang kilay ni Daniel at ngumiti nang bahagya. “Siyempre hindi niya sinabi iyon. Sa tingin mo ba may talento siyang magsalita nang ganoon? Ako ang nag-isip niyan. Lyrics ‘yan na naisip ko habang nakikita kita kanina.”

Suplado si Dylan kung minsan pero lagi naman nitong pinaparamdam na espesyal siya sa mga simpleng paghalik nito sa kaniyang noo at sa kung paano ito mag-alala. “W-wala..,” usal na lamang ni Danica saka ibinaling ang atensyon sa labas ng bintana. “Okay ka lang?” Muling nilingon ni Danica ang Katipan. Mabilis siya nitong tinaponan ng sulyap bago ibinalik sa unahan ang tingin. “Iyong k-kagabi---.” “Just don’t ask such kinda wish again.” “Hah?” puzzled na tanong ni Danica bago nakuha ang ibig sabihin ni Dylan.

PILIPINAS 2022 (ALTERNATE WORLD) [ CALISTA | ENERO ] "Ganito ba talaga rito? Pare-parehas ng mga damit ang mga tao? Tsaka bakit parang hindi sila masayang makita tayo? I mean, sinalubong nga nila tayo ng palakpakan pero hindi naman sila mukhang masaya." Tanong ko kay Thedore bago ako sumandal pabalik sa upuan at tinuon ang atensyon sa kanya. Sobrang lapit namin sa isa't-isa, kaya naman ang mga balikat namin ay nagtatama na.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Tulad pa rin ng dati, laging kapakanan niya ang iniisip nito. Umiling-iling siya. "I'm sorry, Daddy! I'm really, really, sorry!" she cried. "Sorry, Daddy...sorry!" "I'm n-not mad at y-you, Princess...I-I miss you." Lalo siyang humagulhol. Dinala niya ang likod ng kamay nito sa kanyang mga labi. "I miss you too, Dad. Hindi na po ako aalis, aalagaan kita. Please, don't leave me."

Muling biro ng isang investor. “Naku, dad just want to said it sa iba pero hindi naman po kailangan na pasalamatan ako dahil nag invest kayo and I will give my best para hindi masayang ang support na binigay nyo kay papa and of course sa series.” Magalang na sabi ni Daniel. Gustong tumawa ni Jiro sa mga pakitang-tao ng bawat isa sa paligid, as if parang mga maamo na tupa ang bawat isa habang nagtatawanan at naguusap.

ang masayang wika ni Daniel,habang ang mga bisita ay masigabong nagpalakpakan ang lahat. Napaluha si carmela sa labis labis na kasiyahang kanyang nadarama. "Oo naman' Papakasal ako sayo Daniel,matagal ko na itong pinapangarap Daniel, sabay suot nang singsing kay carmela.

Mariin siyang napapikit at ipinilig ang ulo upang alisin sa isip ang tinig na iyon. I don't care about love; who cares about love? Ang mahalaga sa akin ay gusto ako ni Daniel at nakahanda siyang pakasalan ako para matulungan sa problemang kinakaharap ko. He is not like Free Phillian who acts so noble kahit na— Natigilan siya. Bakit naman nadamay si Free Phillian sa sentimiyento niya? "I could hear waves; are you somewhere near the ocean?"

Himig nagtatampo ito. Mabilis na pinagpalit-palit ang tingin ni Diego sa aming dalawa ni Daniel. "Babalik na kayo ng pilipinas?" hindi makapaniwalang tanong nito. "Yes!" si Daniel at matamang nakatitig sa kapatid. "Hindi ko alam kung bakit biglang naisipan ng dalawang ito ang bumalik ng Pilipinas. Mami-miss ko tuloy ang apo ko." wika naman ng biyenan kong lalaki.