Dark Fall Ch 69 Novels & Stories

Walang emosyon ang mga mata nitong titig na titig sa kanya. Napatango na lamang si Taliyah. Bumaba naman ang kamay ng lalaki padausdos sa kanyang balikat. Tila naiwan naman ang init ng haplos nito sa balat ni Taliyah. Pakiramdam niya ay nanuyo ang kanyang lalamunan nang unti-unting dumausdos pababa sa kanyang katawan ang suot niyang black night gown. Ngali-ngali niyang pinagkrus ang kanyang kamay sa kanyang hubad na dibdib. Ngunit masuyong namang tinanggal iyon ni Rothus Villaron. "It's okay, Taliyah. They look good in my eyes."

Ngunit maya-maya lang, ilang hakbang ang narinig ko mula sa aking likuran. "Ang ganda ng view, hindi ba?" sambit ng isang lalaki, dahilan upang kumunot ang aking noo. Marahan akong lumingon at nakita ang isang lalaking may magandang kasuotan. "Hello, ako si Dark," aniya habang nakangiti ang labi. "H-Hello. A-Angel... Angel ang pangalan ko," tugon ko sa kanya. Diretso siyang lumakad patungo sa aking tabi, saka tumingin sa malayo at madilim na langit. Makalipas ang ilang segundong katahimikan, muli siyang nagsalita.

But my vision was already collapsing. Blurred shadows. Shouting. Blood. Chaos. The last thing I saw before darkness swallowed me completely— Were Adrian and Julian reaching for me at the same time? Too late. And as consciousness slipped away, I heard someone whisper: “The debt has finally been collected.” Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster!” (next chapter…)

Malamig na bulong ni Flame na alam niyang naririnig siya ng kanyang tauhan. Napa lunok naman si Onze at ang mga babae sa nakita nila. Napanood nila paano umaktras ng isang hakbang ang kanilang amo at humarap ito agad pinatong pa nito ang baseball bat sa balikat nito at prenteng naglalakad ito pabalik ng Underground. “Mika, utusan mo ang iba nating boys, linisin ito at subungin ang bangkay..” utos nito at nilingon pa nito si Drake na umiiling.

Nang matapos na siya, deretsahang umupo siya sa harap namin. "I'm sorry. Ilang taon akong nakakulong sa lungga na 'yon. Paauwi na sana ako dito sa Pilipinas, pero may tumangbang sa 'kin. Sa ginawa nila, nawalan ako nang malay. Nagising na lang ako na may kadena na ang kamay at mga paa ko. Tapos, isang babae ang tumumbad sa 'kin nang imulat ko ang mga mata ko. Laking gulat ko noon, na makitang kamukha na kamukha ko siya. Hindi ko alam kung bakit niya ako kinagaya. Basta nag sinabi niya sa 'kin, kakagimitin na ako para makapaghigante. Ilang taon akong nagdusa sa loob ng lungga na 'yon. Hindi ako pinapakain nang maayos, minsan sinasaktan pa ako. Ang masakit pa, hindi ko na muling nakita ang ana

Sa kahabaan ng kalye na binaybay ay pilit kong nilalabanan ang panghihina ko. Malabo ang tingin na binaybay ang daan papasok sa malapad na sala hanggang sa lumabo na ng lumabo ang paligid, nanghihina, wala ng lakas. Before darkness ate me, narinig ko pa ang sigaw ni Tita Jassie at Tita Selene. Bumungad sa akin ang mukha ni Tita Jassie na may pag-aalala habang si Tita Selene ay tahimik lang sa couch while looking at me.

Ang unang lalaking hinangaan ko noong mga panahong nasa kolehiyo pa lamang ako at ang lalaking nagligtas sa akin ngayon ay iisa lang! _________________________ Author’s Note: The video was taken during My Dark Past (Glimpse 21: Diane’s Heartache) although it wasn’t even mentioned there. To refresh your minds, it happened when Diane ran away from Liam and went to a club after seeing him being kissed by Isabelle. For the cliffhanger of this chapter to make sense, you can also go back to ‘Shadows 05: Seeing Liam Again’ in case you already forgot what happened there. After reliving her memories, Diane recalled that she had a teenage crush way back in her first year of college.

So hello nanaman po, huwag po nagustuhan niyo po ba yung update ko na POV ni Dark? Ano kayang feeling ma traydor? Naiyak ba kayo? HAHAHAH deserve! Charoot! So isa nanaman pong Chapter para sa kay dark kaya ito n apo hehe, pagbibigyan ko kayo, para naman maka draw na kayo ng conclusion sa pagkatao ni Dark. Yhlorie "Dark" Salves POV

Naglakad na siya paakyat sa hagdan palabas ng basement. "Mahal na mahal kita, Dross," nanghihinang sabi ni Angela sa kanya. Nang makalabas sila ng basement lumaylay na ang kamay ni Angela. "Gela? Gela?" umiiyak na tawag niya sa minamahal pero wala na itong tugon sa kanya. Napaupo siya sa sahig at niyakap ito, "Angela!" sigaw niya at puno ng sakit ang mga hagulgol niya.

"THE DAWN WILL BREAK FOR ALL OF US" DAHAN-DAHAN ay namulat si Blythe sa isang kakaibang liwanag na masakit sa kaniyang mga mata, tinakpan niya ito gamit ang likod ng kaniyang siko. Sinubukan niyang tumakbo't humanap ng mapagtataguan, ngunit walang katapusan ang liwanag at animo'y hinahabol siya nito saan man siya magtungo. She seeks help, she called Zandro multiple times but the place seems empty and hopeless. With her tiredness and unending gasps, she eventually gave up. Blythe let herself fall upon the white marbled floor.