Novel & Cerita Dark Shadow

"At ako ang magiging bangungot ninyo." Sa pagpihit ko ng laptop, tumambad sa screen ang mga datos na nakuha ko mula sa mga encrypted files ni Andrade—isang kahon ng impyerno na hindi niya inaakalang mabubuksan ko. Shadow Root. Isang underground faction na mas malalim pa ang ugat kaysa Red Roses. Kung ang Red Roses ay itinuturing na alamat sa mundo ng kriminal, ang Shadow Root ay anino ng alamat—tahimik, epektibo, at walang iniwang bakas.

nSubalit, bago pa man umalingawngaw ang kanyang masamang banta sa buong silid, ang mabigat at soundproof na pinto ng opisina ay maayos na binuksan mula sa labas. Si Percival ay nakatayo sa hamba ng pinto, ang kanyang malaki at perpektong anyo ay natatamaan ng ilaw mula sa koridor. Ang kanyang buong pagkatao ay nagpapakita ng isang napakalamig na kapangyarihan na agad na nagpababa ng temperatura sa silid patungo sa lamig. Ang kanyang madilim at marangal na mga mata ay nakatitig kay Arkhel, may bakas ng mapanganib at walang pakialam na mukha.

Tahimik ang buong hardin. Tanging tunog ng tubig sa fountain, ihip ng hangin, at malabong humahaplos sa mga dahon ang maririnig. Ang buwan ay nakataas, nagbibigay ng malamlam na liwanag sa bawat sulok, na para bang nagmamasid sa bawat galaw ko. Hawak-hawak ko ang maliit kong bag, nanginginig ang mga kamay sa lamig at kaba. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko. Alam kong delikado. Alam kong mali. Pero mas mabigat ang takot kong mawala siya nang tuluyan.

Isang itim na butas na napapalibutan ng isang kumikinang na pilak na liwanag. "Ang Shadow Corridor," bulong ni Raven. "Isang daanan sa pagitan ng mga anino. Ngunit mag-ingat kayo. Ang lugar na ito ay hindi para sa mga may mahinang kalooban. Sinusubok nito ang kaluluwa."

aniya ko rito. Halos takasan naman ito ng dugo sa aking sinabi. I know his option, death over death. Ang kaibahan nga lang, masyadong mahirap dito bago ka bawian ng buhay. "K-king." "I don't want to waste my time! " "K-king.... maawa ka. Ang Shadow feast gang. Sila ang may pakana nito, they tried to harm our family. Wala kaming choice." nanginginig nitong saad. No choice?

Hindi niya alam kung saan siya dadalhin ng kaniyang mga paa, wala man siyang eksaktong patutunguhan, ang gusto lang niya ay kahit papaano ay mabawasan ang bigat sa dibdib na nadarama niya. Huminto ang kaniyang sasakyan sa tapat ng gate ng kanilang resthouse. Walang nakatira roon, ang kanilang caretaker ay may sariling tirahan sa likuran, kaya ipinagtataka niya kung bakit bukas ang mga ilaw sa loob ng bahay. Hindi na niya ipinasok sa loob ang kaniyang sasakyan. Bumaba siya, lumapit sa gate at binuksan ang pantaong pinto. Hindi naka-lock iyon kaya walang kahirap-hirap siyang nakapasok. Nagulat siya ng makita ang sasakyan ni Dave na nakaparada sa malawak na bakuran, pumasok siya sa loob ng baha

Tahimik akong sumunod patungo sa sasakyan ni Javier habang walang tigil sa pag patak ang aking mga luha. I couldn't even feel the ground beneath my feet right now. Each step felt like walking on shards of glass, but the physical pain was nothing compared to the storm raging inside me. Nanatili ang kamay ni Javier sa kamay ko hanggang sa makaabot kami sa sasakyan niya. Binuksan niya ang pintuan kagaya ng palagi niyang ginagawa, ngunit nang bitawan niya ang kamay ko ngayon para pumasok ako. Ang bigat sa pakiramdam. Nangingibabaw sa akin ang takot sa hindi malamang dahilan.

'' ''Ok lang yan masasanay ka rin, ayan oh litaw na litaw na ang iyong kapogian'' Napangiti na lang siya sa doctor. Hindi naman talaga maikakaila na guwapo si Brix .Ang mukha nito ay naiiba sa kanyang kuya.Maskulado kung tingnan ang katawan dahil sanay ito sa iba't ibang work out na binagayan ng mukhang di mapipigilang mapalingon ang kahit sino.Dahan dahan siyang naglakad dahil tila dipa niya mabalanse ang kanyang mata. ''Oppss,dahan dahan ka muna Brix ha baka matumba ka bigla, at iwasan mo munang mag drive''

Akala niya parang shadow na itong mawawala dahil nga tapos na at wala na pero parang nakasundo parin sa kanya ang aninong pilit niyang gustong mawala sa kanyang isip . "hindi ko sinasabing balikan mo agad iyang lalaking iyan beshy pero alam mo ba kung mahal mo ang isang tao ..Yung as in Talaga' handa kang sumugal sa nararamdaman mo .Handa kana bang magtiwala ulit?" pilit niyang kinapa ang kanyang nararamdaman ngayon .Lalo siyang sumimangot dahil parang ito na naman ang nararamdaman niyang kakaiba .

Nang matapos na siya, deretsahang umupo siya sa harap namin. "I'm sorry. Ilang taon akong nakakulong sa lungga na 'yon. Paauwi na sana ako dito sa Pilipinas, pero may tumangbang sa 'kin. Sa ginawa nila, nawalan ako nang malay. Nagising na lang ako na may kadena na ang kamay at mga paa ko. Tapos, isang babae ang tumumbad sa 'kin nang imulat ko ang mga mata ko. Laking gulat ko noon, na makitang kamukha na kamukha ko siya. Hindi ko alam kung bakit niya ako kinagaya. Basta nag sinabi niya sa 'kin, kakagimitin na ako para makapaghigante. Ilang taon akong nagdusa sa loob ng lungga na 'yon. Hindi ako pinapakain nang maayos, minsan sinasaktan pa ako. Ang masakit pa, hindi ko na muling nakita ang ana