Dark Winter Novels & Stories

wika ko. "And what?" "Just give me twelve days. If I didn't make you fall in love with me, then I'll stop annoying you. And I promise to stay as far away from you." I finally said it. Oo, yun ang plano ko. Ang paibigin si Kien sa loob ng labing-dalawang araw. Alam kong imposeble dahil ilang beses na ako nag attempt na paibigin siya pero walang nangyari. But this is a challenge. I challenged my self. Sa loob ng labing-dalawang araw, I want to be the only girl with him. I want to be the only girl he'd date. I want to be the only girl he would think about. Just twelve days.

Bahagyang pinunasan ni Roxane ang palad sa gilid ng palda, sabay ngiti na pilit tinatago ang kaba habang nagpakilala sa babaeng mukhang ni hindi natuwa sa presensya niya. Agad namang lumakad palayo si Dark, parang may misyon, hindi man lang nilingon ang babaeng nakatayo sa gilid, na tila naghihintay ng kahit konting pansin—o kahit konting tinapay mula sa kanya. Dire-diretso siyang pumasok sa loob ng bahay, malamig ang bawat hakbang na para bang naglalakad siya sa frozen aisle ng grocery, walang tao sa paligid.

Masyado nang malamig para sa mga unang araw ng winter. Inalis ng init ng kama ang lamig na nakuha niya sa sala. Halatang hati ang kama sa dalawa. Maya maya’y napagtantuan ni Jane na siya lamang pala ang nakakaisip ng malinaw na hatian sa kama, ngunit niloloko lamang niya ang kanyang sarili. Subalit sa mga sandaling ito, niloloko niya pa rin ang kanyang sarili. Hindi niya pa lang din ito napagtatantuan.

Pagtapos ay maaari nang idagdag ang white shells para makabuo ng totoong chill fire. Kapag hindi nailabas ang sobrang chill aura at aatakihin nito ang sino mang malapit. Sa puntong iyon ay hawak ni Snowy ang deep damped wood at sisindahan n asana ito kasama ng white shell, kung saan ay napaka deliakdo nito. Gulat na gulat pa rin si Darryl. Lalapitan na sana nito ang babae para alisin ang deep damped wood na hawak ni Snowy, pero nahuli siya ng siang hakbang.

"Wake up you pathetic bitch!" Nagulat ako sa malamig na tubig na bigla na lamang ibinuhos sa akin. Halos mapatalon sa aking kinahihigaan. I was shivering. If only I could shift into my wolf, I wouldn't feel any coldness. But I can't. I am still a human. And the human body is weak when it comes to cold. Winter ngayon at malamang ay punong-puno ng snow sa labas. The blanket they gave me won't be enough to warm me. Nagmulat ako ng aking mga mata at nakita ko roon ang isang babae at yung babaeng Luna ni Rebel. What's her name again?

Roxy said. "So so much." Second demotion naman ng dalawa sa kanyang sinabi. "I think you three are freaking cold this time, I guess, we have to go now ladies." wika ni Tito rodulfo at tinulungan sila sa kanilang mga bitbit. Sa totoo lang nilalamig na talaga silang tatlo. It's winter time, at baha halos ng snow sa buong paligid and the weather there in Canada is freaking cold so much.

napaiwas naman ng tingin si Damon at napabuga ng hangin. “I don’t know princess. Pag-iisipan ko pa,” napahinto naman si Damon sa harapan namin kaya nagsiiwasan kami ng tingin. Napasipol naman ako dahil sa nakikitang lungkot ni Yana. Gustong-gusto niya talaga kaming isama. Kahit gusto namin, ayaw naman kami payagan. “Hmm… isama rin po natin sila Winter, Dark at Sun”

aniya. Kunot noo akong tumingin sa kaniya. "Panahon mo na para pasukin ang mundo ng mga werewolf, Syrie," patuloy niya. "Pasukin?" nagtataka ko pa ring sabi. "Tama ang pagkakarinig mo, Syrie, pasukin ang mundo ng mga werewolf. Hindi ba't gusto mong ipaghigante ang mga magulang ninyo ni Volter? Ito na ang tamang panahon, Syrie kapag napasok mo ang mundo ng mga werewolf, pagkakataon mo na para hanapin doon ang mga pumatay sa magulang mo. Maari mong makita roon ang mga lobong may ukit na buwan sa kanilang kanang balikat," mahabang paliwanag ni Persuz.

The dog barked. Tumaas ang kilay niya. "You fucking understand that?" The dog barked again. "Now that's impressive," humahangang sabi niya, saka binuhay ang makina ng sasakyan. "We're off to Baguio, Achilles." Para siyang luko-loko na kausap ang aso. "Malamig do'n. Dapat may jacket kang dala pero mukhang makapal ang balahibo mo. Hindi ka mamatay sa hypothermia."

Kakain na nga ako baka hindi pa ako magising ng maaga may pasok pa ako. - - Tyrone POV Nag over time ako ngayon dahil tambak na ang trabaho ko ginabi na ako. Tulog na siguro si marlia ngayong oras mag 11 na eh. napagdesisyonan ko ng umuuwi. Nakauwi na ako sa bahay nakita kong may pagkain at may note. ~kumain ka pagkauwi mo pinagluto kita ng paborito mong ulam. Hindi na kita nahintay kasi maaga pa ako gigising bukas. At tsaka pala may work na ako bukas ang start. I love you, love kumain kang mabuti~.