Dark Winter Novels & Stories

Sevenom habang ipinapakita niya ang napakalamig na ngiti. Tumango ang ibang cultivators nang marinig ito, kaya si Darkwing ay pilit na tumayo habang sinasabi, "Para sa kaalaman ninyong lahat, hindi ako nagtago na parang duwag sa likod ng iba sa buong buhay ko...! Pinahahalagahan ko ang iyong kabaitan, Eldest Young Mistress, pero ito ay laban namin ni Ryder, at mas mabuti kung hindi ka mangingialam... Ngayon... Move mo na, Ryder!" "Makikita mo na ang iyong katapusan, Darkwind!" sabi ni Ryder habang nakakalokong nakangiti.

Pakiramdam ko ay mapapaos ako. Dumilim na nang lubusan. Umalis na si Jeruza sa tabi ko at bumili ng tubig. Naghahanda sina Drake at Thy sa susunod na kanta. Umihip ang malamig na hangin kaya nilamig ako bigla. The crowds didn't stop from being hyper. Ang iba kanina ay tumatalon pa. Nakita ko naman na nakangiti pa rin sina Drake at Thy kahit kita ang pagod at pawis nila.

Ang suwerte talaga ng mga araw ko, ayaw ko nang ulitin at pangarapin. Mayamaya pa ay narinig ang pagbuga nito ng hangin. Kahit pagbuga nito ng hangin ang lamig. Pakiramdam ko, ang magiging cause of death ko at namatay sa lamig. "Move aside." utos nito. Ang ginawa ko naman ay tumalon na lang bigla palayo dito. Sumuksok ako sa pinakasulok, ayaw kong lumapit dito. Baka masagi ko lang ang lalaking ito, sasakalin na lang ako bigla. He's dangerous.

NAKARAAN… “Mabigat ang mga hakbang ng mga paa ni Winter, habang nagpapakawala ng marahas na buntong hininga. Niluwagan niya ang kanyang kurbata upang makahinga ng maluwag. Pakiramdam kasi niya ay nasasakal na siya. Makikita din ang matinding pagod sa mukha nito, at the same time ay mukha itong aburido.

The storm that had ravaged the city all night finally subsided into a bleak, gray dawn. Faint, cold morning light filtered through the sheer curtains of the bedroom, cutting through the shadows and exposing the aftermath of their frantic, desperate night. Mich stirred, a dull ache throbbing in her temples from the alcohol, but the heaviness in her chest had nothing to do with a hangover.

Aurora's Point of View TAHIMIK ang daan pabalik ng summer house. Wala rin akong imik habang pinapakiramdaman ang haplos ng hangin sa balat ko. Buhat-buhat ni Alted si Snow na ngayon ay nakahilig na sa braso niya at mukhang makakatulog na bago pa man kami makarating. Si Winter naman ay nakakapit sa kamay niya at nagkwekwento sa ama tungkol sa kung paanong ayaw niya nang maulit na sumama sa kasal.

aniya habang mariing nakapikit. Tahimik siyang umiyak nang mamatay na ang tawag. Panay ang dasal niya na sana agad na dumating si Ice bago siya matunton ni Rain. Hindi na ganun kalakas ang ulan sa labas pero may kasama paring kulog at kidlat. Mas lalo pa iyong nakadagdag sa takot niya. Pakiramdam niya nasa isang horror movie siya at hinahanap siya ng nakakatakot na nilalang para patayin.

At doon, sa ilalim ng bumabagsak na snow, habang pumapalibot ang mga kumikislap na ilaw ng Pasko, dahan-dahan kong ipinikit ang mga mata ko nang maglapat ang aming mga labi. Isang halik na punong-puno ng pag-iingat, marahan, at mainit sa gitna ng lamig ng gabi. It was a kiss that felt timeless, na parang sinelyuhan ng mga bituin at pinagtibay ng bawat hibla ng lamig sa paligid namin.

Walang maidudulot kundi pansarili lang niyang kagustuhan? Napatitig ako sa labas, napakapayapang nahuhulog ang mga snowflakes na para bang maliliit na balahibo ng mga anghel. Halos natabunan na nila karamihan sa mga daanan at nakatayong mga puno at halaman sa labas. Kaya naman parang nasa tuhod ko na ang taas ng tambak ng snow kanina ,at parang matutumba na rin ako sa panginginig , tapos parang wala lang na uutusan ako ng lalaking ito na gumawa ng limang snowman ngayun na?! Aba hindi ata Huntington’s disease ang meron ito kundi sobrang kabaliwan e- “Oh what a shame, it’s just your first day but I am afraid my rate for you is already a negative five star.”

sagot ko at itinabi ang chocolate sa bulsa ng jacket ko. Lumipas ang buong hapon na halos hindi namin namalayan ang oras. Noong mag-alas kuwatro na, unti-unti nang dumidilim ang paligid. Winter in Russia swallowed the daylight quickly. As darkness settled in, the temperature dropped even further. Sobrang lamig na. Hindi na kinakaya ng heat patch at heater sa loob ng tent. I could already feel the cold creeping into my toes despite the thick socks and boots I was wearing.