Dark Winter Novels & Stories

The heavy dark clouds is about to drench the grassy yard of the vampire's mansion. Mabuti at pinayagan siya ni Luke na makalabas ng malaki at nakakaligaw na bahay nito. Iyon nga lang at nahihirapan siyang gumalaw sa kanyang napakahaba at makalumang kasuotan. Ibang-iba ito sa kanyang style at nakasanayan.

It's inside the black envelope Sir Lance gave me. Matyaga ko syang inabangan at kahit hanggang sa pag tulog nya ay gagawin ko. Dahil alam ko ang kapalit nito pag pumalpak ako. Pagsapit ng alas dyes ng gabi. Tahimik na ang buong village, may mangilan ngilan na bukas pa rin ang ilaw ngunit ito ay malayo kung saan ang bahay ng senador. Saktong 12:00 AM, Maingat akong umakyat sa bakod kung saan nakapwesto ang cctv at sa likod nito ako dumaan kasabay ng pagkasira ko rito.

Patuloy itong kumikirot, isang malalim at nakakadurog na kirot na hindi kayang sunugin ng kahit na anong apoy. Biglang may dumampi na makapal at mainit na tela sa mga balikat ko. Isang kumot. Napasinghap ako at mabilis na lumingon. Hindi ko namalayan ang mga hakbang niya. Nakatayo sa likuran ko si Darken. Nakasuot siya ng itim na hoodie at madilim ang mga mata niyang nakatitig sa naglalagablab na apoy sa loob ng drum, bago dahan-dahang lumipat ang paningin niya sa akin.

Kung walang mga bangka na maghahatid sa kanila, aabutin ng halos 40 minuto para lumangoy pabalik sa pampang. Sa malamig na gabi ng winter, si Dominic, na frozen sa lawa, naramdaman ang katawan niyang naninigas habang sumisigaw siya kay Natalie. Hindi siya makapaniwala na hindi siya papansinin ni Natalie, at ayaw niyang tanggapin na iiwan siya nito sa lawa. Tiwala siyang maghihintay siya sa tubig na pupuntahan siya ni Natalie, ngunit nakita na lang niyang tinatangay siya ni Theodore papalayo.

Umuugong pa ang tenga ko habang ang malamig na hangin ng gabi ay humahaplos sa balat ko na parang matutulis na karayom. Huminga ako nang mabigat. Unti-unting luminaw ang paligid. Madilim na warehouse. Mga sasakyan. Mga armadong lalaki. At pagkatapos ay siya. Alexander. Nakatayo siya hindi kalayuan mula sa’kin, matangkad at nakakatakot sa ilalim ng malamlam na ilaw ng gabi. Ang malamig niyang mga mata ay tila kayang pumatay ng tao gamit lamang ang tingin. Para siyang isang hari ng kadiliman na handang magsimula ng digmaan anumang oras.

Ang lakas ng pagkakahawi nito ay halos bumasag sa mga hinges ng p***o. Pumasok ang isang napakalakas, agresibo, at malamig na hangin ng winter. Sumama ang mga umiikot na puting snow sa loob ng katedral, nagpapatay sa dose-dosenang kandila malapit sa entrance, at nagpalipad sa belo ko. Lahat ay napasinghap. Lahat ay lumingon. At doon, nakatayo sa gitna ng nag-aalyas na snow at hangin—tila isang demonyong umahon mula mismo sa impyerno.

Narakaramdam siya ng ibayong sakit. Oh God. Bakit kailangan pang mangyari ang lahat ng ito? God, please help me. I want to spend the rest of my life with Vaughn.. CHAPTER NINE : TRAVIS'S PARTY PART THREE HALOS lamunin na ng kadiliman ang buong garden kung saang ginaganap ang magarbong party ni Travis Laurel. Halata sa mga bisita ang labis na pagkataranta sa pangyayari. Pero siya ay kampante lamang na lumabas sa mansion. Wala siyang problema kung madilim man ang paligid niya. Matagal na niyang sinanay ang sarili niya tulad sa mga ganitong uri ng sitwasyon. Kasama iyon sa pinili niyang propesyon.

Ramdam niya ang biglaang pagbaba ng temperatura sa silid habang nananatiling nakatayo si Zephyra sa may pinto, ang kanyang likod ay tila naging isang pader ng yelo. Ang Nakaraan: Saint Petersburg, Russia (Limang Taon ang Nakakalipas) The Russian winter did not just freeze the ground; it rotted the soul. Sa labas ng isang abandonadong katedral sa gilid ng Neva River, bumubuhos ang niyebe na tila ba nais nitong itago ang dugong dumadaloy sa mga kalsada. Inside, a twenty year-old Zephyra stood amidst the ruins, her hands clad in black leather, her coat heavy with the scent of gunpowder and cheap vodka.

ONE NIGHT DARKER Kabanata 36 Dahan-dahang iminulat ni Mereya ang kaniyang mga mata. Kinusot pa niya ang mga ito nang mapansin niyang hindi pamilyar sa kaniya ang silid na kinaroroonan niya. Napanatag ang loob niya nang maalala niyang nasa secret villa siya ni Jacob Anderson Gray. Nagsalubong ang kaniyang mga kilay nang maalala niya ang kaniyang kaibigan.

Hindi ako naka iwas sa biglaan niyang pag halik saaking labi at mabilis nang nag lakad palabas ng bahay. “Nakaka rami ka na Jhuan Oliver Yu!” Malakas kong sigaw at nag tungo sa sofa para buksan ang tv., Kumpleto ang gamit dito sa baba kaya hindi siya boring tignan. Nasa kalagitnaan ako ng panunuod ng snow white nang may biglang pumasok saaking isipan kaya agad kong pinatay ang tv at mabilis na nag hanap ng papel at pen para isulat ang mga ideyang pumasok saaking isipan.