Dasal Para Sa May Sakit 소설 & 이야기

Nagawa niyang patuloy na pagalingin at mapanatili ang kanyang kalusugan sa itaas lamang ng antas ng panganib dahil sa katangian ng pagpapagaling sa sarili. Gayunpaman, ang katangian ng pagpapagaling sa sarili ay hindi makapangyarihan, kaya maliban kung ang bala na naka embed sa dibdib ni Darius ay tinanggal, si Darius ay hindi kailanman ganap na gagaling. At kung hindi ito aalisin sa lalong madaling panahon, ang kalusugan ni Darius ay tiyak na magkakaroon ng malaking pinsala. Sa kabutihang palad, nakarating ang ambulansya sa ospital makalipas ang dalawang oras, isang oras bago ang nakatakdang oras.

CHARLES MALCOLM... Inalagaan n'ya ng maayos si Dee habang masakit ang buong katawan nito kasama na ang pagkababae na nagkaroon ng laceration. Sa mga hindi nakakaalam ay isa s'yang doctor sa military kaya marunong s'yang gumamot ng mga may sakit. At s'ya ang personal na tumingin kay Dee lalo na sa pagkababae nito na sobrang pula at may leceration kaya masakit at mahapdi.

pag-aamin din ni Haide. “Guys, ginagamot naman na siya. Kini-chemo naman na siya, manalig lang tayo sa itaas. Normal naman siguro sa sakit niya ang makaranas ng ganiyan. Dapat, think positive lang tayo palagi. Kung magpapalamon kasi tayo sa stress, damay-damay tayong manghihina at magkakasakit. Tandaan niyo na ang stress, diyan nag-start ang sakit din. Kaya, kahit ganoon ang nakikita natin, tibayan lang natin ang loob natin. Gagaling din ang mama ninyo, may awa ang diyos,” sabi ko, habang pareho kong hawak ang kamay nila. Ako ang pinakamatanda kaya ako ang magpapalakas din ng loob nila.

“Eh, kasi umiiyak ka at may masakit sa’yo.” “Hindi lahat ng masakit ay kailangan ng doctor. Iyong ibang masakit na kagaya nito, kailangan lang ng pahinga. Understandable naman siguro iyon kasi first time ko. Sinugatan mo. May napunit ka. Kapag nasugatan di ba masakit naman? Ganundin iyon.” nguso pa ni Daviana, bahagyang naibsan ang sakit na nararamdaman ng pagkababae niya dahil dito.

Dahil minsan may mga araw na bigla bigla mo nalang silang maalala at doon mo mapapagtanto na masakit pa rin pala, masyado ka lang na distract kaya hindi mo nararamdaman. Ito ang isa sa mga bagay na ikinakatakot ni Daisy mangyari kay Casey. Dahil posibleng hindi pa naman talaga nakakausad ang kaibigan niya ngunit kailangan ni Casey ipakitang matatag siya kaya hindi niya nararamdaman ang sakit at natatakot siya na baka kapag naramdaman na itong muli ni Casey ay baka mahirapan na itong makahanap ng mga bagay na makakapag distract sa kaniya mula sa sakit.

"Kulang pa yan buwesit ka, dapat sa'yo benitlogan eh para tuluyang mabugok." Please doc, give her the best medicine para mawala yung sakit. Pakiusap ko sa doctor na tumingin kay Lessy. Don't worry Dr. Cruz, I will do my best para hindi kana makakaulit pa." pambubuska pa ng babaeng doctor.

Ani Dax na inalalayan ang dalaga na makaupo ng maayos. Kinuha niya ang gamot mula rito. “Thank you,” aniya hindi na siya nag-aksaya ng minuto. Agad niya ininom ang gamot para sa gan’on mawala ang sakit na naramdaman niya. Pagkatapos uminom ng gamot. Binalik niya ang bottle water. “Nurse,puwede mo na kaming iwan,” nakangiti sabi ni Dax sa nurse.

"Tama na! Tama na! Aray! Masakit!" Halos hindi makahinga si Daisy sa sakit. Sinubukan niyang kumawala pero lalo lang siyang nabaon sa ilalim ng paa ni Jeffrey. Pakiramdam niya ay parang isang insekto siyang tinapakan at pinaglalaruan sa apoy. Napahawak siya sa hangin, pilit na humihingi ng saklolo sa kasambahay sa tabi. Pero hindi man lang siya tiningnan nito.

tanging usal ko. “Masaya naman po siya sa nakikita ko mukhang nakamove on na siya sa lahat ng sakit !” Sabi nito,hindi kona nagawang sumagot pa at pinatay na lang ang tawag nito. *********** Sa sakit na nalaman ko pwersadong binato ko ang cellphone ko dahilan para ito maghiwalay hiwalay,katulad ng cellphone ko ang puso ko ngayon pira piraso at basag .

Naalala ko, sabi mo ‘di ka sasama sa amin. Hinaplos ni Dominic ang ulo niya. “Sinabi ni Dale na may sakit kayo. Kaya dinalhan ko kayo ng gamot.”