Dauntless In Tagalog Novels & Stories

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

nanlaki ang mga mata nila habang napapeace sign naman ako. Nagexplain naman sila kaagad kung bakit sila nakaharang sa daan non. Kaagad akong umiling para ipaalam na ayos lang talaga iyon. Maya maya ay nagpasalamat na din sila dahil inis na inis na talaga iyong dalawang kasama nila. "Nice to meet you, Scianna!" "Ganon din ako sa inyo. Thank you sa pagbili!"

"I'm... scared." "Takot ka saan?" "To you..." Bahagya niya itong nilingon nakakunot ang kanyang noo. "At bakit ka natatakot sa akin?" Nag-angat ng mukha si Xyrius mula sa pagkakasubsob ng mukha sa leeg niya. Malamlam ang mga mata ni Xyrius. "Dahil mahal kita at ikaw lang ang may kakayahang saktan ako, doll..."

montaire "yung color white na dumaan "teka saan Mr.montaire. sa takot ko ay napalapit ako kay Mr.montaire at napakapit sa suot nito "nevermind. saad nito at nagpatuloy na sa paglalakad "mag dadalawang oras nadin kaming naglalakad sa gubat pero hindi ko parin alam kung saan ba talaga kami pupunta. sumasakit narin ang mga paa ko lalo na at naka heels ako. at malolowbat narin ang cellphone ko kaya panigurado maya maya wala nakung ilaw.

parang batang sumbong ko rito. "Don't. Huwag kang matakot, okay? We're here for you, always. At promise namin sa'yo, hinding-hindi ka na masasaktan ng iba. Safe ka dito" ani ni Anthony. "Sa dagat naman at kakahuyan, don't. Huwag ka rin matakot. Maging matapang ka, Marisse. Labanan mo ang takot na nararamdaman mo" si Darwin or should I say, Kuya Darwin.

Here’s a Tagalog translation of the text: “Walang mas malupit pa sa kanya!” “Khate, bakit ka nagkukunwaring estranghero sa harap ko?” Hinigpitan ni Anthony ang lakas ng kanyang mga kamay. Nakaramdam ng sakit si Khate, kumunot ang noo at lumingon upang salubungin ang kanyang tingin, ang kanyang mga mata ay puno ng paglaban.

T_T "Who are you?" Tinakpan ko 'yung mukha ko gamit ang aking kamay, yumuko ako at akmang tatakas nang madulas ako dahil sa natapon na tubig kanina lang; "MAMAAAAAAAA!", malakas kong sigaw sabay napapikit nang madulas ako. Ready na akong mauntog sa kung saan pero hindi ako nakaramdam ng sakit sa likuran ko kasi natumba ako sa malambot na bagay, it's the couch... But something's weird... Mabigat.

"Kaya pa ba ng pride at puso mo?" "Asshole!" Angil ni Lily sa binata at sinamaan ito ng tingin. "Thank you, bitch!" Ganti ni Dante saka patulak nang pinapasok sa silid si Lily. "Maligo ka na at nag aalingasaw na ang kalandian mo." Pagkasabi niyon at isinara na niya ang pinto.

'No matter how long it takes, always trust on your faith. Someday you'll fully succeed it.' -Rei Zax Codron **** Lumabas na kaming pareho ni Daxon sa loob ng kotse matapos sabihin ang mga katagang iyon. Naglakad kami palapit sa may bricks na kinatatapakan lamang ni Laishia at masuyong pinagmamasdan ang buong kapaligiran. 'What a worth it of traveling to go here. Napakapresko at maganda ang nakikita kong view. Sarap picture'an at ilagay sa album.'

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."