Novel & Cerita Dear Future Self Letter

"MAHIRAP ANG ATING pinagdadaanan sa buhay. Maykaya man tayo o mahirap, pareho pa rin ang tinatapakan nating landas. Pareho tayong dumadaan sa butas ng karayom. Pareho rin tayong nasisiyahan kapag nakakamit ang ating mga pangarap, ang ating mga mithiing matagal nating inaasam. Sana'y maging inspirasyon ang mensahe ng THE BRIGHTER FUTURE, ang sentro ng ating panuntunan, upang bumangon mula sa pagkalugmok sa nakaraan at taas-noong maipagmamalaki ang ating mga sarili sa hinaharap. Magtiwala kayo sa inyong mga sarili na makakapagtapos kayo ng pag-aaral at magsisikap muli sa mga panibagong hamon ng ating lipunan—na nasa labas lamang ng paaralang ito. Maging responsable kayo bilang mamamayan ng ban

"What I'm trying to say is, nangyari na ang nangyari. Sure, you can recall your mistakes, repent, and blame yourself or whatever self-destruction you wanted to do, pero hinding-hindi na no'n mababago iyon. But I would like it if you slowly forget it as you forgive yourself. Kasi the more na isipin mo iyon, the more na lalabo ang tingin mo sa future. If you were guilty and keep feeling guilty, you will blame yourself and tell yourself that you should've done better, and that..." She sighed and held my hands, squeezing them. "That would make your future self cry a lot. Tulad ngayon, kahapon, at noong isang araw. The present you were crying and kept blaming yourself, the yesterday you can't mov

In fact, I won the second spot. Past ten, while thinking for the best expressions to be included in my letter for Rodea, which would be e-mailed to her on an opportune time, I have made a poem-- :For You and Me". Eleven, I jotted down every sincere thought on my mind. I actually planned to write a letter for Rodea which I would send to her through e-mail but I decided to include it in my literary collections. Thus, I entitled it "An E-mail For My Cousin".

Lihim akong napmura at akmang lalabas na ako ng kwarto para hanapin siya ay napansin ko ang isang nakatupi na papel na nasa ibabaa ng nightstand. Did she leave me?! Dahan-dahan akong lumapit sa nightstand at nanginginig ang mga kamay ko habang kinukuha ang papel. Umupo ako sa kama at dahan-dahang binuksan iyon. Dear Rhys, Hi, I'm writing this letter to say goodbye, Rhys. I have a heavy heart while writing this letter. It's hard for me to let you go but I can't bear to watch you lose your concentration on your studies. I can't bear watching you stain your clean record for me that's why I decided to leave you. I know I'm selfish but in doing this for us.

Naging impir ang kanyang boses habang pilit na itinutuloy ang pagbabasa. “One year is a long time, my love. And I hope that today, the heavy burden in your chest has finally turned into a gentle peace. I wrote this letter not to pull you back into the sadness of our past, but to give you my absolute blessing for your future. “Lia, I want you to be happy again. I do not want you to spend the rest of your life living in the shadows of my memory or holding onto a wedding ring out of duty. You are young, beautiful, and you deserve a life filled with joy, laughter, and a love that is whole.”

“Dapat may character na ‘Amina’ ang pangalan ng future child natin. I think honesty is the most important virtue.” “Huwag kang mag-alala. Hindi na ako titingin sa ibang babae for more than three seconds ever again.” “Decorate natin ang future home natin in a French vintage style, okay?” “Kapag nagsinungaling pa ako sa iyo, isusulat ko nang kamay ang isang buong reviewer book. Huwag ka na magalit, okay?” Bawat mensahe ay mula kay Lucien.

“Hindi dahil ayaw ko… pero gusto kong mapaghandaan iyon ng maayos. Gusto kong kapag dumating ‘yung araw na ‘yon, wala na akong inaalala — gusto ko lang siyang titigan habang naglalakad siya papunta sa akin.” Huminga ako nang malalim bago nagpatuloy. “Hindi ko magagawa ‘yon kung alam kong may mga matang nakabantay sa bawat galaw ko. I want our future to be ours — hindi ‘yung parang laging may humihila sa likod namin.”

Ang kanilang samahan ay hindi lamang isang kasunduan; ito ay pagkakataon upang muling bumuo ng kanilang mga buhay. Minsang gabi, nagdesisyon si Troy na magsulat ng isang liham para kay Mikaela. Nais niyang ipahayag ang kanyang damdamin at ang mga pangarap niya para sa kanilang pamilya. Isinulat niya ang lahat ng bagay na hindi niya nasasabi sa mga nakaraang buwan—ang kanyang mga takot, pag-asa, at ang pagnanais na makabuo ng isang matibay na pamilya. Nang matapos ang liham, pinagnilayan niya ito. “Kailangan kong ipakita kay Mikaela na seryoso ako sa ating mga pangarap,” sabi niya sa sarili.