Novel & Cerita December Avenue Huling Sandali Lyrics

"Namiss mo lang luto ko. Wag kang madrama ka. Di bagay sa iyo." "Sometimes I listened to a music over and over again, because the lyrics matches my current situation. Can you believe that? I never listened to a song twice." Hinalikan na ni Ave ang batok ni Hanna. Gumapang ang kaniyang mga daliri sa loob ng apron ng kaniyang kasintahan. Malambot na lamaan ang kaniyang nahawakan at minasahe. "I never turn my head to another woman. I work so hard without break just to destruct my sadness. Please. Undo my sadness."

Sa labas— malakas pa rin ang ulan. Humahampas sa bubong. Sa bintana. Sa lupa. Pero sa loob ng kwarto— ibang klaseng ingay ang nangingibabaw. Yung hindi galing sa ulan. Yung hindi rin nila pinag-uusapan— pero parehong naririnig. Parehong naiintindihan. Napapikit si avianna sandali. Huminga nang malalim.

Ani ni Kiah. Muling hinila nito si Theodore patungo sa dance floor, at nag-umpisa na silang sumayaw ng mga masayang tugtugin. Si Janissa ay nanatili sa isang gilid, nakatayo at tinitingnan ang mga bisita na nagsasaya. Ang mga ngiti at tawanan ay puno ng saya, at parang ang bawat galak sa kanilang mga puso ay nagsasalita ng kanilang pagmamahal kay Janissa at Theodore. Ngunit, habang tumitingin siya sa paligid, may isang espesyal na sandali na nagpapalakas sa kanyang damdamin—ang kanyang mga mata ay nakatulong sa mga mata ni Theodore mula sa dance floor, at sa kanilang simpleng sulyap, alam nilang walang mas hihigit pa sa pagmamahal at pagkakaroon ng bawat isa sa buhay nila.

tugon niya para maningkit ang aking mata. Ilang sandali ay bumuo kami ng isang bilog na magkakahawak ang kamay. Sa kanan ko ay si Kriselle, sa kaliwa ko naman si Janus. Sabay ng masiglang musika ng orchestra, umiikot-ikot kaming lima na parang mga baliw. Ganoon din naman kasi ang mga naririto, napansin kong mahilig sila sa ganitong step. Parang bilog-bilugan.

Dahil sa pagkanta ng dalaga ay ipinikit ni Klayde ang mga mata niya habang dinadama ang bawat lyrics nito. ♪ ♪ "Mayroon akong hindi maipagtapat Naguguluhan sa nararamdaman Ating panghawakan ang mga sandali Papayag ka ba? "Hawakan mo ang aking kamay Sabay tayong maglalakbay Sa mundong tawa'y walang humpay Sa mundong ako'y naghihintay" ♪ ♪ Pagdating sa chorus ay sinabayan niya itong kumanta.

ilang sandali pagkatapos habang sinasabayan nila ang musika. "Maybe The Night, iyan ang theme song natin, okay?" wika ni Andrew na niyuko siya at muling hinalikan habang nagsasayaw sila. Kung gaano kaligaya si Lana nang mga sandaling iyon, hindi niya masabi. Pero hindi naman niya kailangang sabihin ang lahat hindi ba? Hindi naman kailangang ipaalam palagi sa salita kung ano ang totoong nararamdaman, kasi ang totoong pagmamahal nararamdaman iyon ng puso.

Hindi mahaba ang gown nya at maikli lang pero that doesn't stop from making her look lovely and extremely beautiful Well, I found a woman, stronger than anyone I know She shares my dreams, I hope that someday I'll share her home I found a lover to carry more than just my secrets To carry love, to carry children of our own We are still kids but we're so in love Fighting against all odds I know we'll be alright this time Darling, just hold my hand Be my girl, I'll be your man I see my future in your eyes Baby, I'm dancing in the dark With you between my arms Barefoot on the grass Listening to our favourite song When I saw you in that dress Looking so beautiful I don't deserve this Darling, you

I clenched my jaw. Sandali akong napaisip kung sino nga ba ang maaring nagpadala nito sa ‘kin. ---- Higad Girl Song by Vice Ganda.

“More than worth it.” SA HULING sandali ng araw na iyon, habang ang mga bata ay tumatawa sa gitna ng damuhan at ang hangin ay banayad na humahaplos sa mga rosas, naunawaan nilang lahat ang isang simpleng katotohanan.

Ang bawat sandali na siya’y tinitingnan ay may halong galit, selos, at tunay na pagmamahal. Sa labas, si Marcus, habang naglalakad papunta sa elevator, nakatayo sandali at tumingin sa langit na puno ng ulan. “Hindi pa tapos ‘to,” bulong niya sa sarili. Ang dating kaibigan at minamahal ay unti-unti nang nawawala sa kanyang mga kamay, pero hindi siya titigil. “Kung hindi ako makakakuha sa kanya… walang makakakuha,” iniulat niya sa sarili, halos parang banta.