Decisions Quotes Novels & Stories

Kung ganu'n lang sana kadali iyon. "I came here because I want to fix myself first, pero mukhang mas nadadagdagan lang ang problema ko. Is it the right decision to stay here?" pumitas ako ng nalagas na dahon at pinaglaruan iyon. "Why did you come up with that decision in the first place?" "To fix myself?” sagot ko at tinapunan siya ng tingin. "Why do you seems doubting?" hindi ako sumagot. "A decision always have consequences. Kahit anong gawin mo, may masasabi pa rin ang iba sa'yo. So do what's good for you. At the end of the day, uuwi kalang din sa sarili mo." Wayde said.

I could tell by the look on her face that she was annoyed by my presence. "Usap naman tayo," I begged. "Naku, Janina, bibilugin n'ya lang ang utak mo," sabat ni Althea. "Tumigil nga kayo sa sagutan ninyong iyan, naririnig kayo ng bata," sita sa amin ni Lolo Winston. "Janina, I told you na hindi na ako makikialam sa desisyon mo. But don't use your emotions in making a decision. You might regret it soon."

Nanlalabo ang paningin ko pero kahit ganoon, ay nakita ko pa rin ang maganda niyang ngiti. "Walang maling desisyon sa una mong pagpili, Szellous. Magiging mali lamang iyon kapag nagsisi ka sa ginawa mo. Kapag napaluhod ka sa kalagitnaan nito, kapag nalaman at naramdaman mo na ang sakit o kaligayahan mo sa desisyon na iyon." Dahil doon mo lamang malalaman kung tama ba o mali ang tinahak mong daan. Kung tama ka magiging masaya ka, kapag mali ka, masasaktan ka."

Patuloy lang ako sa paghikbi habang hinahayaan siyang magsalita. "Bibigyan kita ng isang linggo para makapag desisyon. Sa tingin ko ay sapat na 'yun para mapag-isipan mo nang maigi ang magiging desisyon mo," pinal niyang saad bago niya ako tinalikuran.

“Takot akong baka hindi talaga atin ang buhay na pinili natin.” “Then gagawin nating atin.” “Paano?” “Sa bawat desisyon, kasama ka. Sa bawat katotohanan, malalaman mo. At kung dumating ang araw na malaman nating may taong nagplano kung paano tayo magkikita, hindi nila kayang planuhin kung paano kita mamahalin.” Napapikit si Solene. “Promise?” “Promise.”

Hindi niya pwedeng itapon lang ang trabaho kay Lucas. Many would still glare at them. People will still judge them and question their decisions. Everyone would say that they’re irrational and selfish. “... I don’t think that would do,” she muttered before she let a small and lonely smile curl on her lips. “I don’t think that’s the solution, too.”

Siya lang nagpapakatanga para sa gusto niyang mangyaring pagtanggap sa kanya ng kanyang ama at para sa kapatid niya. "Am I that stupid, Aileen?" naisatinig niya habang nilalaro ang laman ng champagne glass niya. Aileen sighed as she faced her. "Lahat naman tayo ay nabobobo minsan sa mga desisyon natin sa buhay. Iyong akala nating tama ay mali pala sa mata ng iba. Pero kung alam mo naman ang dahilan mo, why would you doubt your decisions and choices, right? Payong kaibigan lang, Leila, huwag ka sanang malunod sa naging desisyon mo para kung sakaling kailangan munang umahon ay madali ka lang makakalabas," makahulugan nitong sabi, hinimas ang kanyang braso na nagpapaintindi.

“Hindi ibig sabihin niyon na maaari kang makialam sa mga desisyon ko.” “Tama ka.” Napatigil ito, tila hindi inaasahang aamin siya kaagad. “Dapat nirespeto ko ang desisyon mong huwag akong makialam,” pagpapatuloy niya. “I’m sorry.” “Then don’t do it again.” “Hindi na. Kapag may napansin ako, sasabihin ko. Ikaw ang magdedesisyon kung pakikinggan mo ako.”

Mapait akong napatawa at tumingala. "People will the never understand the decision you make unless they have experienced how hard it is to be in your place. Akala siguro ninyo madali lang para sa 'kin ang ginawa ko. Hindi niyo alam kung gaano kalaki ang sinakripisyo ko," tinukod ko ang dalawang kamay ko sa buhangin. "People will judge you by your actions, not your intentions." Mahabang katahimikan ang namayani sa amin.

“Pero kung sa pagbibitaw ay mapapalaya mo ang sarili mo at ang iba, minsan iyon ang pinakamatapang na bagay na magagawa mo.” Tahimik na nag-isip ang babae, iniintindi ang bawat salitang sinabi ni Benjamin. Maya-maya’y ngumiti ito nang kaunti. “Salamat po, sir. Mukhang kailangan ko nga pong pag-isipan pa nang mas maigi.” Ngumiti rin si Benjamin. “Walang anuman. Basta tandaan mo, ang bawat desisyon ay may kaakibat na aral. At sa bawat aral, mas nagiging matatag tayo.”