Decision In Life Quotes Mga Nobela at Kwento

tanggi niya pa. "Iyon na nga beshie, subukan mo kayang magliwaliw paminsan-minsan lalo na ngayong nalilito ka kung ano ang magiging desisyon mo sa problemang pinasa sa iyo ng magaling mong tiyuhin, live a life beshie!" turan pa ng kababata.

Mahina niyang tanong. "Hindi na mahalaga kung ano ang ginagawa ko dito. Ang importante ay makinig ka sa sasabihin ko. Nanganganib ang buhay nating lahat. Pero wala ako sa lugar para sabihin sayo ang buong katotohanan. Sana makatulong ang bagay nayan para malinawan ka sa nararamdaman at mga desisyon mo."

“What do you think, Mom?” Sandali siyang natahimik. Tila pinag-iisipan niya ang isasagot. Pagkatapos ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Ace,” mahinahon niyang sabi, “hindi lahat ng nangyayari sa buhay ay karma.” Napatingin ako sa kanya. “Minsan… bunga lang ito ng mga desisyon natin.” Napayuko ako. “Tama ka po…”

"Avril, hija, life is full of choices, and sometimes we make decisions in the heat of the moment that we come to regret. But regret alone doesn't define us. It's what we do moving forward that matters." Nanatili akong tahimik habang nakikinig sa mga sinasabi niya. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula at kung tama nga ba ang naging desisyon kong makipag-usap sa kaniya ngayon tungkol sa mga nangyari noon. She gave me a small smile as she held my hand. "I also wanted to express my gratitude for the choices you made back then," she told me.

“Thank you po, Lolo. Sobrang saya ko po na makita kayo, akala ko hindi na tayo magkikita ulit.” “Nabalitaan ko ang nangyari sa iyo at sobra akong nalulungkot para sa iyo. Sa mundong pabago-bago, mas lalong gumulo ang nangyayari sa ating paligid. Kung gagawa ka ng desisyon sa buhay wag puro isip ang pairalin mas mabuting puso ang sundin dahil kung minsan magkasalungat ang sinasabi ng isip at puso. Ito ang nagpapahirap sa bawat tao sa pagawa ng desisyon kaya kung minsan madalas maling deriksyon.”

“You don't deserve it.” “Please,” ulit niya. “Sabihin mo sa akin.” Umiling ako kahit hindi niya ako nakikita.“Umalis ka na.” At sa katahimikang iyon, naramdaman ko ang bigat ng desisyon ko. Isang desisyong magbabago sa buhay naming tatlo. Lumipas ang ilang segundo. Hanggang sa marahan niyang sinabi... “Kung ano man iyon, hinding-hindi ako titigil hangga’t hindi ko nalalaman.”

"Ang hiniling ko eh sana maging masaya ka sa buhay mo. Sana maging masaya ka sa desisyon na gagawin mo sa buhay at sana maging masaya ka sa taong pipiliin mong makasama. Bonus nalang kung ako 'yun."

"Jela please, don't do this!" "Wala kang karapatan'g dikatahan ako sa mga dapat kong gawin sa buhay ko. Kaya, please lang lumabas ka na rito." Patuloy kong pagtataboy sa kanya. Subalit nanatili pa rin itong nakatayo roon. "Huwag kang magpadalus-dalos sa mga desisyon mo! Paano ka? Ano na ang magiging buhay mo kapag umalis ka?"

Alam ko naman na mali ako sa mga naging desisyon kong iyon. “Pero sigurado ako na mamahalin ko sila ng higit sa buhay ko,” dugtong ni Abe. Nakagat ko ang pang-ibaba kong labi sa sinabi ni Abe at saka ako napatingin sa kisame. May ilang desisyon ako na naglagay sa alanganin ang buhay naming mag-iina at hindi ko iyon sinasadya. Hindi ko naisip na ganoon ang posibleng mangyari.

Nakakainis na buhay ito. Mali nanaman ang desisyon ko. Kapag talaga padalos-dalos sumasablay. Kaya dapat palaging pinag iisipan ang mga nagiging desisyon. Hindi dapat nag papadala sa galit o tamang hinala. Dahil minsan sa sobrang paghihinala natin nasisira iyong mga bagay na ayos naman sana. "Anong gagawin mo?" dugtong pa ni Luigi. Napabuntong hininga ako.