Novel & Cerita Deja Vu Meaning In Tagalog

paliwanag ko. "until bumalik kami dito sa pilipinas, i'm 10 years old that time" "may mga memories pa talaga akong naalala tungkol sa'yo pero minsan na lang iyon sumasagi sa isip ko, dahil napagkakamalan kong panaginip or dejavu...until naging 14 ako nagkaroon ako ng post traumatic Amnesia na lalong nagpalala sa mga bagay" i sobbed

Tagaluto na lang. Dumerecho siya sa terrace para magpahangin. Magpapaalam na lang siya sa nobyo, na uuwi na pagkatapos. Napayakap siya sa sarili nang maramdaman ang malamig na hangin. Palapit na naman ang disyembre. Naka-schedule na sana ang pag-uwi niya. Mukhang hindi naman masaya ang magulang niya kung sakaling uuwi siya. Nakaraang taon nga, sinabihan siya, na magsasayang lang siya ng pera, 'tapos babalik din naman kaagad. Hindi na niya itinuloy magpa-book. Siguro nga, sa Dubai siya nararapat. Pero mas gusto niya sana sa Pinas magtrabaho.

Magkahawak ang mga kamay namin habang ang isa kong kamay ay nasa bewang niya at ang isa niyang kamay ay nasa balikat ko. “Déjà vu, I guess?” sabi ko. “Ito rin ang nangyari nung nakaraan pero iba ang pakiramdam ko.” “What do you feel?” “Parang... malaya na ako. Hindi katulad nung huli na napipilitan lang. Tapos lagi kang bumubulong sa tenga ko at sasabihing ngumiti.” Bahagya siyang natawa. Napangisi ako. “I guess you’re right. It feels like we traveled back to the past, but this time the feeling is different.”

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

"Hindi pa ako inaantok. I was going to have a walk outside when I saw you. Tingin ko mas okay kung tutulungan na lang kita." "Kaden, guest ka rito." "I insist." ***** THERE was hesitation in her eyes and he understood perfectly why. But Kaden decided he would try to end everything tonight. Five days. He have been experiencing the feeling of deja vu. At hindi naman siya clueless sa possibility. For two years now, sinisikap niyang alamin kung nasaan siya noong wala siyang maalala.

Niyakap naman niya ako at hinimas niya ang ulo ko. "Hush, forget it. You experience deja vu." "Mukhang ganun na nga ang nangyayari sa akin." Niyakap ko na lang din siya at naramdaman ko na hinalikan niya ako sa noo ko. "Don't think to much. Gusto mo alisin ko na lang yang fountain na yan? Pinaiyak ka eh." Nanlaki naman ang mga mata ko at agad napa-iling iling.

Natawa na lang ako. “Are you laughing at me?” she asked with a frown on her forehead. Magtataray na naman sigurado ito. “Oo, nakakatawa accent mo. Ang sagwa.” “Sag–wah?” Puta! Ano bang klaseng mga Tagalog ang alam lang nito? “Hey…” inis niya akong tinitigan. “Nilalabasan o lalabasan when used in doing sex* means cumming*…” parang ewan na paliwanag ko.

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

"Ano naman yung nasa ribs and sa dibdib mo?" Gumilid si Javier para maayos na makita ng dalaga ang tattoo niya sa ribs. "Latin word din ito. It means 'to the point of no return'," Humarap siya sa dalaga at tinuro ang kanang dibdib niya. "Philippines Tribal, ito ang napili ko kesa doon sa ibang tribals. May deeping meaning sa Philippines kaya pinili ko 'to. Balak ko din sana na dugtungan itong tattoo ko sa dibdib hanggang sa kanang kamay ko,"

Paanong nasa harapan na niya ito ngayon? He is sensing a feeling of deja vu. It was just like when Maximino first came to the bar where they met again after so many years. What he felt that time are the same feelings that he is feeling right now. Kahit ang lakas at bilis ng pagtibok ng kanyang puso ngayon ay kapareha lamang ng naramdaman niya nung araw din na iyon. How could he just appear when I least expect it?