Demons Bride Novels & Stories

Hindi niya inaasahan na dugo ito ng Four Demons. Huminga siya ng malalim. Naintriga si James sa Sealed Realms. Sapagkat nilapitan sila ni Conrad, pinili niya na magtanong, “Ano ang Four Demons?” Matapos ayusin ang sarili niya, ngumiti si Conrad at sinabi, “Walang saysay na itago ito mula sa inyo. Ang Four Holy Beasts na tinatawag ninyo ay ang Four Demons. Nagtataglay sila ng Demonic Energy, ang kahit na sinong iinom sa dugo nila ay makakaranas ng Energy Deviation at magiging demonyo. Dapat isa itong peligro para sa mga tao. Pero…”

He erupted—*roar* shaking rafters, face convulsing torment-bliss, eyes murdered shut, jaw unhinging as he hosed her womb with scorching jets, hips grinding seed deep. Collapsed in deluge, his bulk pinning her—conquered, owned. **The Vow** Sheets battlefield-torn, sun knifing through blinds. Cana drowned in his shirt—hem teasing thighs, his musk drugging her. Coffee bitter as bile; his stare? Predator appraising kill. “Marry me. Real.” No question—decree. Cup shattered in grip. “What?” “No chains. No bullshit.” Eyes impaled. “Us. Blood-bound.”

Prologue "He's getting married, Madam." Halos magpintig ang tainga ko dahil sa ibinalita sa akin ng kanang kamay ko, si Trevor. Mapakla akong nagpakawala ng isang malakas na tawa at hindi makapaniwalang suminghap matapos maproseso sa isip ang narinig. Ano raw?

napairap pa ako habang nagingingiti sa sarili. Lalagpasan lang sana namin sila ngunit sadya yatang maypagka demonyo ang isang ito at talagang nananadya. Tahasan ba namang banggain ako atngumiti pa ng nakakaloko. Na ikina inis ko naman lalo. “Hey!” asik ko rito. “Hayaan mo na, nagpapansin lang yan.” sabat ni Miguel na pinipigilan ako atbahagya pang hinila ang braso ko.

Paakyat pa lamang kami'y humingi na ako ng back-up sa kapatid kong si Julius, mabuti na lang ay nakinig siya sa akin sa pagkakataon na ito't nagpadala nga ng mga demonyong alagad niya. Pagkalundag pa lamang ng mga mabababang uri ng demonyo sa sahig na kina-a-apakan namin ay mabilis na akong tumaliwas, ramdam ko ang presensiya ni Cesar na nakasunod sa aking pagtalon sa matarik na building.

I can always get what I want. I can't let myself be dragged down to a path that I don't want to take. Atleast I've already experienced being married to someone. Two months is enough. I know Alana wanted to end everything too. She wanted to go back to her life, to her world that she had created as a safe haven where she could live freely. Her place is in heaven and not in hell, where I am living. I'm a demon in her life. She will get hurt, she will be wounded, and she will die if she stays in my world. I know she can't survive because she's a sheep and not a dragon.

“YOU may now kiss the bride.” Malalim na napalunok si Caroline nang sa wakas ay bitiwan na ng pari ang mga salitang ʼyon. Isang linggo pa lang ang nakalilipas magmula ng naging kasunduan nila ng boss niya na si Calvin. Pero heto at nasa harap agad silang dalawa ng altar. She couldnʼt believe that Calvin managed to prepare everything within a week. Or maybe it has already been long settled and is just waiting for the right woman who would play the role of a bride.

kinakabahan kong tanong at kulang na lang ay magpanic ako sa kaba. Ngumisi lamang ito sa akin at muling nilandas ang makasalanan nitong daliri sa hita ko patungo sa basa kong pagkababae, “Gusto mo bang malaman kung ano ang feeling na ikama ng isang demonyo pero abot hanggang langit ang sarap, baby?” nakangisi nitong saad sa akin.

“Ayokong mapilitang ngumiti sa itlog habang iniisip pa rin ang trauma ko.” Tumawa siya. Hindi yung tahimik lang, kundi yung tunog na halatang genuine. “Dumagsa ba ang media?” tanong ko pagkatapos ng katahimikan. “Oo. Kaninang alas-sais pa lang may nakapuwesto na sa harap ng gate.” “Anong balita sa kanila?” “Exactly what we predicted. The runaway groom, the scandalous mistress, and the billionaire surprise husband. Trending ka ngayon, Celestia. You’re the most talked-about bride in the country.”

“Kung ang puso mo ang kalaban mo… sino ang pipiliin mo? Ang nagligtas sa’yo… o ang kayang palayain ka?” At bago pa siya makasagot — biglang bumukas ang pinto ng rooftop. Nasa gilid si Christian. Tahimik. Pero parang kumulo ang hangin. Minsan… hindi kailangang magsalita para maramdaman ang galit ng demonyo. At ngayong gabi… parang may digmaan na magsisimula.