Despicable In Tagalog の小説・ストーリー

Tulog na rin kasi lahat ng kasambahay kaya walang nasa labas ngayon. “Y-You're *hik be-beautiful b-but you're s-stupid.” “Y-You're *hik be-beautiful b-but you're s-stupid.” Nanginig ako bigla sa paulit ulit na scenario sa utak ko. Ni minsan ay hindi ko nakita ang ngiti niya na walang halong kadèmonyuhan. Ngisi nga pero may panghuhusga naman. Pero ang nakita ko kanina ay kakaiba ramdam ko ang pagiging mahinahon nito at sensiredad. Ang sinabi niya ay hindi ko naintindihan pero wala akong naintindihan. Bahala siya riyan kung minura niya ako habang nakangiti ng gano'n. Ang mahalaga sa akin ay kinikilabutan ako sa kaniya.

Tanong ko Tumaas ang kilay nito, "May konti akong naipon, at malamang yung iba ay ikaw na ang bahala. Kaya nga kailangan natin ang Mr. Montenegro na iyon ngayon." Kaya naman pala. Ako pala ang gagawa ng paraan para sa gusto niya "Oh? natahimik ka? baka mag reklamo kana naman dyan, pasalamat kana lang at kinupkop pa kita, kung hindi baka namatay kana sa gilid ng kalsada sa gutom."

sabi ko bago sinampal siya ulit. Gigil na gigil na ako. Napaupo siya sa tile. "The hell..OH MY," nanlaki ang mga mata niya nang sulatan ko yung mukha niya ng lipstick. "Yan ang bagay sayo!" gigil na sabi ko bago tinapon yung lipstick niyang cheap sa basurahan.

I'm sorry (deep voice) "alam mobang gusto ko sa mababait na lalaki sayang ang gwapo mo panaman. ang gwapo ng kilay mo ang tangos ng ilong mo yung labi mo pa heart shape tapos ang ganda ng mga mata mo. "your eyes are also beautiful. "siguro may gusto ka saken noh. alam mo lahat na sayo na kaya bawasan mo pagiging masungit mo paminsan minsan. saad ko at tumingin sa mga mata nito dahil napaka sarap pag masdan nito hanggang sa hindi kona napigilan na ito'y halikan sa pag halik ko sakanya ay agad nakung napabagsak sa balikat nito at nakatulog na.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

biglang bulong sa 'kin ni Brie na nagpagising sa aking sa reyalidad. I chuckled and kissed her cheeks. “Syempre, pogi talaga kasi siya ang Papa niyo.” “We have same eyes, Mama. Silver.” Yumakap ito sa 'kin. “Sabi ni teacher bakit daw silver eyes ko tapos sabi nung nang-aaway sa 'kin kasi baka raw albino ako. What is albino, Mama?”

sagot ni Sasha habang nagbabati ng itlog. “Mabuti naman at masipag ka. Alam mo namang maselan si Senyora Claire ngayon. Ayaw nun ng nakakakita ng kalat o mabagal kumilos. Lalo na’t malapit na ang schedule ng ultrasound niya. Mainit ang ulo ni Senyor Lucas dahil kailangang-kailangan na nila ng tagapagmana.”

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

Binalik ko ang tingin ko kay Rebekah, nagpapabalik-balik ang tingin niya sa amin ni Adam. Akala niya siguro ay nag-aaway kami dahil sa natatakot ma ekspresyon ng mukha niya. Hindi siya nakakaintinding ingles, katulad ko noon. Isa siyang pulubi na katulad ko noon. Walang makakain, walang matitirhan, walang mga magulang at walang pangalan. Katulad ko noon.

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?