Despicable Tagalog Novels & Stories

"At dahil ayaw naming malaman ni Claire, at ayaw din naming dumaan sa mga maselang proseso ng IVF o artificial insemination na pwedeng mag-iwan ng record sa ospital, gagawin natin ito sa tradisyonal na paraan. Walang doktor. Walang laboratoryo. Ikaw at si Lucas lamang. Ang pamilya De Vega ay hindi pwedeng mabahiran ng eskandalo." Napahingal si Sasha. Ang imahe ni Lucas na sisiping sa kanya—isang lalaking may asawa at buntis din—ay nagdulot ng matinding pagbaliktad ng kanyang sikmura. "Hindi... hindi ko po magagawa 'yan! Sir, Ma'am, bawal po 'yan! May asawa po kayo!"

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

Inilapit n'ya ito sa kan'yang mukha para mabasa ng maayos at nanayo ang kan'yang mga balahibo ng mabasa ang mga kataga na nakasulat sa likod ng naturang litrato na tago-tago ng kan'yang nanay. Sa hinuha n'ya ay matagal na itong tinatago ng kan'yang nanay dahil may mga parte ng litrato ang malabo na. "Princess Dexie Laurice ," mahinang pagbasa n'ya sa pangalan na nakasulat sa likod ng litrato. Parang napapaso s'yang binitawan ito at walang lingon-lingon na umalis ng silid. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit parang naninikip ang kan'yang dibdib ng mabasa ang nakasulat sa likod ng litrato na pangalan.

mag i-scuba diving daw kami sa kabilang isla at dahil bukas na ang nakatakda kong pag-uwe ay pumayag akong sumama sa kanila. Hindi ko man gusto ang ideyang 'yon dahil sa namagitan sa amin ni Lawrence ay wala akong pagpipilian. Tutal, wala namang kami, kaya bakit ko kailangan magtago at magkulong dito at magmukmok maghapon? I don't deserve to feel like I'm worthless and unwanted. I don't deserve to be treated like an option, and fucking treated me like a shit. So wipe your tears, stop crying and pick up yourself, Margaux. You don't deserve to cry for someone who never treated you right. Natigil ako sa malalim na pag-iisip nang may kumatok sa pinto.

sabi ko bago sinampal siya ulit. Gigil na gigil na ako. Napaupo siya sa tile. "The hell..OH MY," nanlaki ang mga mata niya nang sulatan ko yung mukha niya ng lipstick. "Yan ang bagay sayo!" gigil na sabi ko bago tinapon yung lipstick niyang cheap sa basurahan.

(Saan ang may-ari ng mansyon? "Unsa muna ang imong pangalan maam at nganu man gapangita ka sa tag-iya?" Ano muna ang pangalan nyo maam at bakit nyo po hinahanap ang may-ari? I offered a polite smile. "I'm Ms. Sereia Philomena Isolde, at nandirito ako para bilhin ang lupaing ito." *** AUTHOR’S NOTE: Hello readers! Sana naenjoy nyo ang first chap! If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya.

kaibigan ko na anak ni Mang Ador. "Wala naman po siyang sugat o pasa, at wala siyang nasasabi na sinasaktan po siya doon. Ang gusto niya lang po ay makalaya at malinis narin ang kaniyang pangalan dahil mali po ang akusa sakaniya," sabi ko sakanila. "Haynako talagang ang De Marquez na 'yon porket may malaking ari-arian dito sa Cebu ay may karapatan na silang ganyanin kayo 'no," giit ni Ana.

Sinampal niya ito ng paulit-ulit hanggang sa sumakit ang kanyang palad. "Huwag na huwag kang magpapakita sa akin kahit kailan. At baka ikaw ang gagawin kong pamasahe papunting bilibid!" she cursed him so bad that she wished he would die slowly in great pain. Bitter na kung bitter!

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.

Tanong ko Tumaas ang kilay nito, "May konti akong naipon, at malamang yung iba ay ikaw na ang bahala. Kaya nga kailangan natin ang Mr. Montenegro na iyon ngayon." Kaya naman pala. Ako pala ang gagawa ng paraan para sa gusto niya "Oh? natahimik ka? baka mag reklamo kana naman dyan, pasalamat kana lang at kinupkop pa kita, kung hindi baka namatay kana sa gilid ng kalsada sa gutom."