Di Ko Na Mapipigilan นิยาย & เรื่องราว

Mariin kong ginagat ang labi ko oara pigilan ang gustong kumuwakang ungol. Pero hindi ko na iyin napigilan pa napaungol na ako ng kagat kagatin niya iyon. Fuck this feeling. I can't help it. Hindi ko mapigilan ang bawat ungol na kusang lumalabas sa bibig ko.

“Mahal kita, Scott. Alam kong nag-aalala ka dahil nagmamalasakit ka, dahil mahal mo ako, ngunit pakiusap, pili ko itong dapat gawin.” Walang paraan para mapigilan siya rito. Maaari akong sumang-ayon sa ngayon habang nag-iisip ako ng mas magandang plano. Walang puring-puring paraan na hahayaan ko siyang gawin iyon nang mag-isa. “May punto ka. Hindi kita susubukang pigilan, ngunit pangako mo sa akin—” “Oo, nangangako akong hindi mapapahamak.”

“Thomas, for sure nakita mo ang ginawa ng mama mo sa papa ko. Nang mga oras na ‘yon, wala ka manlang bang ginawa para pigilan ang mama mong demonyo?” Ngumiti siya. “Wala, bakit ko siya pipigilan e, kahit ano namang sabihin ko ay hindi siya nakikinig sa akin. Kapag nagplano na siya, wala nang makakapigil pa. Kahit pa pigilan ko siya nung mga oras na ‘yon ay balewala.”

sagot niya Hindi ko naman mapigilan ang mapataas ng kilay. Grabe, prenup shoot lang tapos babiyahe sila ng pagkalayo-layo? Eh di sila na ang pumapag-ibig. At ako, ano naman ang magiging papel ko sa prenup shoot na iyan? Sure ako na mabo-bored lang ako doon. Haysst, malas ang gabing ito. Kung hindi sana kami napatrouble baka matupad na ang pangarap kong makapag rides sa bicol region.

Hindi naman niya ako mapipilit kung ayaw ko. "If I don't? May magagawa ka ba? I have the right to disagree, right? I mean, sarili ko 'to at kung ayaw ko... hindi mo ako mapipilit." Sa haba ng sinabi ko. Iling lang ang isinagot niya kaya mas napairap ako.

Humihikbi pa rin siya kahit halatang pinipigilan niya ang sarili niyang maiyak. "Puwede bang makiusap?" "Kung pakikiusapan mo ako para huwag umiyak, hindi kita mapagbibigyan sa ngayon. Kung pakikiusapan mo ako para huwag masaktan, hindi mo maipagkakait sa akin ang pakiramdam na iyon, kung makiusap ka para tuluyan kitang kalimutan, imposible na iyon dahil bahagi ka ng buhay ko. Ngayon, may magagawa ba ako maliban sa mga binaggit ko?"

Pero paano ko nga ba mapipigilan kung mas nanaig ang init ng aking laman? At tuluyan na ngang nakapasok ang mapangahas nitong dila sa looban ng aking bibig. Napasinghap ako sa gitna ng aming halikan. Natalo na naman ako sa mga maiinit nitong haplos. Bakit nga ba ganitong palagi? Umaayon ang katawan ko sa nais nitong gawin. Hanggang sa tuluyan na nga akong bumigay. At nangyari ang pagniniig naming iyon sa looban mismo ng aking opisina.

Paano ko mapipigilan ang sarili ko na hindi siya mahalin kung ang pinaramdam niya sa akin ay puro saya na nagpapakilig sa puso ko? Minamahal ko siya ng lihim, pero lihim rin akong nasasaktan ng sobra. Kung sana hindi ko hinayaan ang sarili ko na ma-inlove sa amo ko. Heto na naman kasalanan ko na naman ang lahat. Anong gagawin ko? Paano na ang pinagbubuntis ko? Paano na kami ni baby? Napaiyak na lang ako sa sama ng loob at problema sa sarili.

Hindi ko akalain na ganito pa rin ang epekto niya sa akin. Nasasaktan pa rin ako kapag nakikita ka T.H pero hindi ko maipagkakaila na hindi pa rin kita nalilimutan. "Bakit hindi ka makaimik?" Kumurap ako ng ilang beses at nag i-init ang pisngi ko. Hindi pa ko handang magdagdag ng populasyon sa bansang ito kaya bawal ang marupok.

Pag pipigil ko sa sarili ko "Mga ilang minuto lang ay hindi kona napigilan na maubos ang isang baso ng tequila pero kahit naka isang baso na ko at halos malasing na wala parin talaga kong naaalala sa mga nang yare noon.