Di Ko Na Mapipigilan の小説・ストーリー

'Yung sadya kong pilitin siyang ipabalik ako ng Maynila ay naudlot sa kagaguhan niya kagabi. I mean, who would in the right mind will say those things, right? Kapatid niya ako, ngunit kung makahalik parang hindi. Is this some kind of joke? Like, seriously, I don't do incest! Kahit makasalanan akong tao, hindi ko lubos maisip na gagawa pa ako ng isang napakalaking kasalanan. Ugh! Damn it!

Halata ang pagpipigil niya ng iyak, dahil nakatuop na siya ng kaniyang bibig. “It’s not your fault,” bulong ko, at sapat na ‘yon para marinig niya ako. “Hindi mo kasalanan kung bakit siya hindi nakuntento sa ‘yo.” “Paano kung may nga pagkukulang ako? Imposibleng hindi ko kasalanan ‘yon—”

“Hindi mo ako mapipilit.” Ngumiti si Miguel. Isang ngiti na hindi mapagkunwari, hindi marahas, ngunit puno ng katiyakan at kontrol. “Hindi ko kailangan pilitin ka,” sagot niya, bawat salita ay parang utos na hindi maiiwasan. “Dahil kahit ang pagtanggi mo ay bahagi ng plano ko. Ang bawat pag-aalangan mo, bawat pagtanggi mo, ay nagpapalakas lamang ng pagnanasa ko. Mas lalo akong nahuhumaling.”

sagot niya, mariin, pero may taktika sa likod ng bawat salita. “Mag-iingat ako. Hindi ako gagalaw nang walang plano.” Pinisil niya ang hawakan ng bag na tila doon ibinubuhos ang galit at trauma na ilang buwan niyang kinimkim. “At mangangalap ako ng ebidensiya laban sa kanila,” dugtong niya, mas matalas, mas mabangis. “Hindi ako papayag na kunin nila ang ari-arian ng pamilya ko. Hindi ako papayag na burahin nila ang pangalan ni Mommy at Daddy. Hindi nila ako dapat sinamantala noong bulag ako—”

At siguradong higit pa sa magkasama ang nangyari. Shit! Sana pala hindi nalang ako nagtanong kasi kahit anong pagpipigil ko na huwag maapektuhan ay talagang naaapektuhan pa rin ako. Pero syempre kontrolado ko na rin ang sarili ko. Iyong naapektuhan man pero mas maiging huwag ko ng isipin pa. Wala na akong pakialam pa sa lalaking yon. At wala na rin akong pakialam sa kung sinong babae pa ang kasama niya. Bahala siya, bahala sila.

“Rule #1: No touching unless required. Rule #2: No flirting. Rule #3: No real dates after this unless needed. Rule #4: Wag mo akong yayayain mag-stay over sa condo mo. At Rule #5…” “Wala pa nga tayong second fake date, may stay-over na agad?” singit niya, medyo amused. I rolled my eyes. “I'm covering all bases.” Humigop siya ng kape. “Okay. Noted. My only rule is… let’s not get attached. At nalimutan ko pala. Pangatlo na ‘to.” I stared at him. Hindi na kami bata sa ganito pero nakakainis.

Tumango siya. "Oo. Noon, ayokong sabihin sa'yo dahil baka lalo ka lang mag-alala. Sa mga nakaraang araw ay nakipag-ugnayan ako sa maraming eksperto. Sa ngayon, wala pang antidote para rito. May ilang paraan para pigilan ang epekto nito. Pero hindi maaaring gamitin sa isang buntis. Kaya wala tayong magagawa kundi hayaan muna itong magpatuloy." Parang lumubog ang puso ko. Mahina kong naitanong, "Vicento, ano ang mangyayari sa akin?"

Pumikit ako ng mariin at hinilot ang sintedo. "Let me handle this.." malamig kong sabe. Ayaw kong gagawa na naman ng kwento si direk tungkol sa buhay ko. Tinapos ko kaagad ang tawag bago ko tinawagan si Migz pero hindi naman sumasagot kahit paulit ulit ko itong tinawagan.

aniya na parang wala lang. Relax? Paano ako mare-relax eh parang isinakay na ako sa rollercoaster ng buhay na walang seatbelt! Naisip ko habang pilit na pinipigilan ang kaba. Wala na yata akong ibang magagawa kundi sundin si Ma’am Margaret. Bahala na si Batman.

Sana hindi niya mapansing napapatingin ako sa leeg niya. "Hindi mo dapat ginagawa iyon." Sabi niya. "Ang alin?" "Huwag mong tatakpan ang bibig mo kung babahing ka. Huwag mong pigilan iyon. Pwedeng pumutok ang ugat sa mata mo kung nagkataon. Don't do that again, okay?"