Digmaan Sa Pagsasama Novels & Stories

pagmamakaawa ko. “Huwag kang mag-alala, sasama rin sila sa loob ng ilang araw. Kinausap ko na ang ina mo at alam niyang magkakasama tayong magbibiyahe sa loob ng ilang araw.” “Hindi makapaniwala. Nasangkot mo pa sila? Hanggang saan ka kaya umabot para makuha ang gusto mo, Diman? May konsensya ka pa ba o ginagawa mo lang ang gusto mo?”

“Gusto ko pang makita ang iba’t ibang parte ng mundo, pero higit sa lahat, gusto ko lang na magkasama tayong dalawa. Hindi mahalaga kung saan, basta magkasama tayo.” Ngumiti siya at sumandal sa aking balikat. “Ako rin, Dixon. Ang buhay natin ay parang pelikula—puno ng aksyon, drama, at mga pagsubok, pero sa huli, tayo pa rin ang magkasama. Ngayon, ito ang tahimik na bahagi ng pelikula, ‘di ba? Yung bahagi kung saan ang mga bida ay nagpapahinga na pagkatapos ng lahat.”

Handa na akong sumabay sa lahat ng nangyayari. "Let's figure this out together, Amara," patuloy niya, "We’ll make it work. I promise." At doon ko naisip, walang maliliit na bagay, walang simple o madaling sagot. Ngunit sa buhay, sa relasyon, at sa bawat hakbang na ginagawa natin, ang pinakamahalaga ay ang pagharap ng magkasama.

tanong niya pa sa akin. Tss, sa pagkakataong ito ay hindi na ako magsasawalang kibo. Magsasalita na ako, sasabihin ko ang lahat NG gusto Kong sabihin Para naman malaman niya sa sarili niya na hindi ako manhid o tanga. Matapos na ang matatapos. Nakakasawa na kapag paulit-ulit eh. Baka hindi talaga happy ending ang nakalaan sa aming dalawa dahil hindi naman na kami happy pareho. Hindi ko nga Alam Kung bakit kailangan PA naming magsama---pareho naman kaming naglolokohan dito.

sabi ni Bren. “Pwede ulit?” tanong nito. “Tignan natin,” sagot ni Samantha. “Basta kasama kayo,” dagdag ng bata. At doon, napagtanto niya— kahit gaano kaliit ang bagay, basta magkakasama sila, nagiging espesyal. — Lumipas pa ang panahon. Mas lumalalim ang samahan. Mas tumitibay ang pundasyon.

“Kung ginamit nga ako ni Damien, gagamitin ko rin siya, ‘di ba? Hindi ba’t ang magkasamang gumagamit ay nangangahulugan na magkasamang nangangailangan sa isa’t isa, at ang ganyang mag-asawa ay mas matatag kaysa sa mag-asawang nagmamahalan. Dahil ang pag-ibig ay nagbabago at nagsasawa rin sa paglipas ng panahon.” sabi ni Bellerien na may mga matang walang takot.

Nakangiti si Diego sa kanilang lahat. “Ladies and gentlemen! Listen here!” Masayang sigaw ni Diego. “I want you to know na sobrang saya ko dahil kayo pa rin ang kasama namin, tayo pa rin ang magkasama sa hirap at ginhawa. We all know na sobrang dami nating pinagdaanan pero nandito pa rin tayo, lumalaban ng sabay. Nagpapasalamat ako dahil hindi tayo sumuko!”

bigkas ko at muli kong idinampi ang labi ko sa labi niya. Simula ng mga sandaling ito, alam namin pareho na lalong titibay ang aming pagsasama! Lalo na at ikinasal na kami at may basbas na ng simbahan at Diyos ang pagsasama naming dalawa.....

Ayaw niyang masira ang pagtingin ng mga ito sa binata. “Huhulaan ko, nag-away kayo ni Liam?” Hinagod nito ang kanyang likod at buhok. Tumango siya. “Mommy, paano po ba maging matatag ang pagsasama?” “Mika, bago pa lamang kasi kayo. Hindi ninyo pa lubusang kilala ang isa’t isa. Nag-a-adjust pa kayo. Hindi ninyo pa kabisado kung paano pakitunguhan ang ugali ng bawat isa.”

Ang totoo, wala lang talaga siyang ibang taong mapagsasabihan ng lahat ng kanyang iniisip nang walang alinlangan. Diborsyada rin si Mariposa. Kaya masasabi nilang pareho sila ng pinagdaanan at mayroon silang mapag-uusapang mga bagay. Bilang mga babae, mas nauunawaan nila ang isa’t isa. Pareho nilang alam ang mga hirap at sakit na maaaring pagdaanan ng isang babae kapag nauwi sa kabiguan ang kanyang pagsasama.