Novel & Cerita Digmaan Sa Pagsasama

Simula grade 6, kami na ang magkakasama! "Titignan ko kung papayagan ako," iyon na yata ang pinaka-safe na sagot. Gusto kong makipag-bonding sa kanila dahil ang dami na nilang ganap nang wala ako. Nakaka-out of place pa nga kapag nagki-kwentuhan sila tungkol sa ibang bagay na sila sila lang ang nagkakaintindihan. Pero hindi ako sigurado kung p'wede akong sumama sa kanila.

Dahan-dahan siyang nagbuga ng usok bago niya tinanong ang manager, “Kung ang isang babae ay nakasama na ng isang lalaki… mas magiging tapat ba siya sa kanya? Mas tatagal ba ang nararamdaman niya?” Ngumiti ang manager na parang may alam na sagot. “Ay naku, Mr. Torres,” sabi niya habang natatawa, “anong panahon na po ba ngayon? Saan pa ba makakahanap ng babaeng ganoon kadalisay? Sa panahon ngayon, ang pagsasama ng babae at lalaki ay parang pagkain o pag-inom lang ng kape—karaniwan na. Ang mahalaga sa kanila ay ang pakiramdam na maging masaya lang. Hindi muna nila iisipin ang ganyan, lalo pa kung bago pa lang silang nagsasama.”

“Ang saya ko dahil nandiyan ka. Lahat ng hirap, kahit papaano, nawawala kapag ikaw ang kasama ko.” Hindi nila na kailangan pang magdagdag ng maraming salita. Ang kanilang mga puso ay nagsasalita na para sa isa’t isa, at sa tahimik na pagkakayakap, alam nilang pareho silang magkasama sa bawat hakbang na kanilang tatahakin.

anas ko. "Siguro sa una mahirap, lalo na kung nasanay kayong magkasama. Pero kung talagang mahal niyo at isa't isa at may tiwala kayo ay makakaya niyong tumagal. Lahat naman tayo ay may sariling buhay. At saka ang kailangan lang ay handa ka kapag pinili mong pasukin ang buhay na 'to. Tulad nilang dalawa pareho nilang sinusuportahan ang isa't isa sa pangarap nila kaya tingnan mo naman hindi natitibag."

Isang sandali, walang nakakaalam tungkol sa sitwasyon at hindi makapagkomento. Wala sa kanila ang nangahas na talakayin ang gayong haka-haka. Sa kabila ng kanilang panlabas na anyo ng pagkakaibigan, lahat sila ay mahigpit na magkalaban. Ang kanilang kasamahan hindi maaaring pag-usapan ni gues ang lahat ng magkasama.

At sa katahimikan ng gabi, alam nila: kahit anong hamon sa hinaharap, kahit anong tsismis o inggit, magkasama silang lalaban at magtatagumpay. Walang makakatalo sa kanila. Walang makakaapekto sa kanilang koneksyon. Sila, magkasama, at handa sa lahat.

Proud mama here! Payo ko para sa pagsasama ng wagas, Upang mapanatiling matibay ang relasyon ng mag-asawa at patuloy na iparamdam ang pagmamahal, mahalaga ang bukas at tapat na komunikasyon. Ang araw-araw na pag-uusap tungkol sa saloobin, problema, at mga plano ay nakakatulong upang maiwasan ang hindi pagkakaintindihan. Makakatulong din ang paglalaan ng oras para sa isa’t isa kahit gaano kaabala—kahit sa simpleng bonding activities o tahimik na pagsasama. Dapat din na laging ipakita ang respeto sa opinyon, desisyon, at espasyo ng bawat isa dahil ito ang pundasyon ng maayos na pagsasama. Ang pagpapahalaga sa bawat effort, kahit maliit, ay nagbibigay ng kasiyahan at pinatatatag ang pagtitingin

Pwede naman kaming umusad o bumangon muli sa paraan ng pagsisikap namin ng sama-sama. Alam ng nag-iisa kong kaibigan na si Carmen na simple lang gusto ko sa aking buhay. Iyun bang matali ako sa lalaking mahal ko at mahal din ako ng tapayt. Kahit sino man at ano man ang kalagayan n’ya buhay ay ayos lang naman sa akin. Kasi para sa akin may sagot at paraan naman para umangat kami ng magkasama sa buhay at yun ay magsikap kasama ang taong mahal ka at mahal mo. Hindi man praktikal pero naniniwala ako sa mahika ng tunay at wagas na pag-ibig, maraming hiwaga at kayang gawin ang taong nagmamahal sangalan ng wagas na pag-ibig. Nabalik ako sa aking sarili ng mamulagatan ko ang aking ama na tila ba asa

Kung umiibig na nga ba ako sa kanya. Posible ba talaga? Na magkaroon ng magandang pagsasama ang same gender relationship? Hindi ko din malalaman kung hindi ko susubukan. "Mag ayos na lang kayo ng mga gamit niyo. Ang dami niyo pang sinasabi." At saka ko na ipinagpatuloy ang pag sasaayos ng mga gamit ko. Hindi naman sa nagmamadali ako pero basta ko na lang isinilid ang mga iyon maleta ko.

Ang minorya lamang ang makakasama at gugulin ang natitirang bahagi ng kanilang buhay nang magkasama sa kapayapaan. [Huwag masyadong mag-isip at huwag hayaang mapunta ito sa iyo. Marami na rin kayong pinagdaanan ni Jun para magkasama, kaya siguraduhing pahalagahan kung ano ang mayroon kayo.]