Disclaimer In Filipino Novels & Stories

“Let’s go, Jade. Wala naman tayong makukuha sa pakikipag-usap sa kanila.” Ngunit bago tuluyang lumakad, sumulyap pa si Jade sa tatlo, mabigat ang boses nang sambitin, “Tsk tsk. Wala na talagang aasahan ang Pilipinas sa mga kagaya ninyo.” Gio, na tila hindi makapigil sa sarili, tumalikod saglit at ngumisi. “Kagaya namin? Na ano? Mayayaman?”

Emilio: Baka naman may dahilan siya– Maria: (Cuts in, sharp) Dahilan? O palusot? Para sa amin, pareho lang iyon. Sa paningin kasi nila, ang Kalye Impyerno ay puro basagulero, addict, chismosa, magugulo. Emilio: Totoo ba? Maria: Oo syempre, pero hindi lahat. Hindi ibig sabihin noon na wala kaming halaga. Ang hirap ring maghanap ng trabaho no? Constant rejections tapos gaganonin lang ng gobyerno?

lumuhod sya sa harap nang kanyang pamangkin at saka kinausap ito nang marahan "alam kong mahirap para sayo na ibasura na lang natin ito pero that was not actually i meant kasi for me wala na rin naman tayong magagawa and beside umalis na rin naman sya nang philippines with his family kaya sana maintindihan mo kung bakit yun ang naging desisyon ko hindi naman kasi pwedeng habulin natin sya at parusahan natin sya dun, magsasayang lang tayo nang pagod at pera kaya mas mabuti pang hintayin na lamang syang bumalik rito at dun natin sya pagbayarin sa mga ginawa nya sa family mo" "pero paano po tayo makakasigurado kung babalik pa po sya eh di ba po umalis na nga sya nang Country?" "oo umalis na nga

Tanong ni aling Dalia ng mapansin niya na mataas na ang buhok ko. "Magpaputol ko ug buhok unya teh. Sige, adto sa ko, (Magpapagupit po ako mamaya ale. Sige po, aalis na po ako)," sabi ko at bumalik na sa loob ng bahay. Agad ako nagtungo sa banyo para maligo. Sa tagal ko na rito sa Mindanao medyo magaling na ako magsalita ng bisaya. Sa unang araw pa lang ng pag-aaral ko ng bisaya ay sobrang nahirapan ako pero mabuti na lang ay marunong mag tagalog ang mga tao rito at naiintindihan nila ako kapag napapatagalog ako.

Doble ang kaba dahil first time kong madiscipline office at malate sa first subject. Hindi ko alam kung ikakatuwa ko ba 'to o hindi dahil pag nalaman ito ni Mommy at Daddy, papagalitan nanaman ako pero senyales din iyon na malaking posibilidad na mawawala ako sa candiates for honors. Sad? No, more like a relief. Pero kahit naman ganun, first time ko ito kaya nakakakaba. Nagsisimula na ang assembly!

Napamaang ako, hahayaan niya na lang na paniwalaan nila ang sinabi ni Marian? "Ayos lang 'yan! Masasanay ka rin, Ineng. Pumasok muna kayo!" "People speak tagalog here, minsan lang sila mag-Pangasinense." Xavion whispered while assisting me inside. "Are you still scared?" Umupo kami sa upuan na gawa sa kahoy. Sa kabila naupo si Marian at nakikipagkulitan na sa katabi, tingin ko ay kapatid niya ito.

" you can still watch it soon baby, right now Tay, Krist and I should gather all information and strategies that Mr. grey has so that we could use it with you guys" " what the hell" I returned to my senses when my phone suddenly vibrated Off is calling.. what should I do?.. should I answer it? But... " Hello?" (Marupok ka Gun * here in the Philippines we call a person MARUPOK, when the person is easy to tease with or in other terms WEAK.. here Gun, is marupok because instead of not answering the call he immediately swiped and answered it without even thinking 🤔🤔😒😒)

Tinanguan lang ako nito habang hindi iniiwan ang ginagawa. I looked for Ford on F******k and sent him a message on Messenger instead. Wala akong load! Kapag hindi niya makita ang reply ko, hindi ko na iyon kasalanan. Sasabihin ko na lang na nag-reply naman ako, hindi nga lang niya binisita ang Messenger. At tsaka, halata namang wala akong load! Wala akong masyadong ka-text o katawag at may free naman kaya bakit ko pahihirapan ang sarili?

Mahina subalit may diin sa bawat katagang binanggit ko. Mas lalo pang nangunot ang kanyang noo matapos niyang maproseso sa kanyang utak ang lahat ng aking sinabi.Subalit maya-maya lang ay pagak na itong tumawa. "This is an Italian restaurant! So, ano ang ini-expect mo? Maghain sila ng Filipino dish at Delight Yoghurt drink?" Sarkastiko niyang saad na pawang pang-iinsulto ang naging dating saakin.

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"