Novelas y relatos de Disneyland Quotes

sabi niya. Tumango ako. “Pwede ba tayong pumunta sa Disney Land?” tanong ko. Pangarap ko ‘yon noong bata pa ako. “Bakit?” tanong ko kay Javier nang makitang ngumiti siya. Bakit siya nakangiti. “Sige, pupunta tayo bukas bago tayo pumunta sa event ng gabi. Ayos ba iyon?” Agad akong tumango. Ngayon lang ako na-excite!

Wika ko dito. Niyakap ako nito at ganun din ako dito. “Papayag sila huwag mo na isipin muna ito.. ako na ang bahala dito..” sagot nito at niyakap ako ng mahigpit. Tumango na lang ako at pinili mag tiwala na lang sa kanya. Sa huli nag desisyon kami na lumabas na lang at mag punta ng Disneyland sabi ko isama namin ang iba para masaya naman.

Naaawa din s'ya sa anak dahil narinig nito ang kanilang sagutan ni Scarlett. Si Bree ang sobrang apektado sa mga nangyayari kaya napag isip-isip n'ya na ipasyal muna ito. Inaya n'ya itong pumunta sa Disneyland para makita nito ang paboritong cartoon character na si Mickey mouse.

Lucky for this brat to be his son. “I want to go to Disneyland again, Dad. I want it to be with Marlie.” “Her parents don’t let her.” “Then do something!” Lucky exclaimed. “She wanted to go to Disneyland but her parents don't want her because of money. You have a lot of money so let us go to Disneyland!”

"Makakabili na tayo ng maraming anime merch!" Samantalang si Ethan, Erwin, at Eralyn ay naghawak-kamay at sabay-sabay na sumigaw, "Disneyland! Universal Studios! Ramen!" Napailing na lang si Jimmie at napakamot sa ulo. "Mom, Dad, sigurado ba kayo rito? Hindi ba honeymoon trip n’yo ‘to?" Napatawa ako at inakbayan si Heart. "Oo nga, Mahal. Akala ko ba romantic honeymoon ‘to?"

tanong ko sa anak ko and he giggled Masayahin talaga siya basta lang busog na siya. Kumpara kay Adi, iyakin si Nate lalo kung gusto niyang magpakarga, kapag gutom siya o kaya naman basa na ang diapers niya. “Ipapasyal namin kayo ni Kuya Adi sa Disneyland!” sabi ko sa kanya at natawa pa siya na akala mo naiintindihan niya ang sinasabi ko

Most probably in Hongkong dahil gusto nilang bumisita sa disneyland. Ang ngiti ko’y unti-unting napawi nang makita kong magkasabay na lumabas si Zelo at Ms. Brown. They are talking with each other but Zelo’s eyes are already on our side. As usual, our kids run towards him habang ako’y unti-unti ring lumapit sa gawi nila. I tried to smile and greeted those people who’s with him formally.

Kwento ni Mommy habang nagbabalik-tanaw sa nakaraan. “Salamat po, manang.” Pasalamat ko ng handaan niya kami ng meryenda. Patuloy naman si mommy sa pagkukwento tungkol kina Eliot noon. “Alam mo ba kung bakit ayaw na ayaw niya sa mga Disney movies? Ito kasing sila Anya at Annaliza ay palagi siyang ginagawang fairy godmother noon, o di kaya ay bruha.” “Bruha po?” Tumatawa na tumango ito. “Hindi po prinsepe?”

“Yung sinabi mo kahapon sa Disneyland, medyo hindi kasi maalis sa isip ko.” “A-Ano doon?” He may seem composed outside, but he is freaking inside. Anong sinabi niya kahapon ang hindi maalis sa isip ng asawa? Did he said something that offended her? May ginawa ba siyang mali? He is trying to remember anything he said sa Disney trip nila kahapon. “Yung sinabi ko na hindi ako sanay na maasikaso ka…” Now he remembered what he said. “Sabi mo paano ko malalaman kung gaano ka ka-attentive, hindi naman kita binigyan ng pagkakataon.”

The way she quietly admired everything around her. The city looked chaotic. Loud. Restless. Yet somehow, she looked at it as if everything made perfect sense. "Where do you want to go first?" I asked. She slightly flinched after hearing my voice. "Will? You seem distracted." "Hi hindi naman." "Your face looks adorable." She stayed quiet for a moment before shyly speaking. "Pwede ba sa Disneyland?" I laughed softly. "Okay. Let's heal your inner child first." "Hindi lang naman sa'kin pero sa'yo din."