Diwata Mythical Creature Novels & Stories

Natawa ito at maingat na binababa siya sabay pumatong ito sa kaniya. "T-teka... akala ko ba matutulog na tayo?" Ngumisi ito. "Ahmm oo nga, pero pagkatapos nito ahmm..." Hindi na siya nito hinintay sumagot, agad nito siniil ng halik ang kaniyang labi, una'y marahan hanggang sa naging mapusok iyun. Ang kamay nito ay naglalakbay sa katawan niya mula sa bewang pataas sa dibdib niya at pinisil iyun. Napaliyad siya at bahagyang bumuka ang bibig pinasok naman agad nito ang dila sa bibig niya at maharahang kinagat-kagat ang labi niya na tila bang gigil na gigil ito. Nang magsawa ito sa labi niya bumababa ang bibig nito sa leeg niya, pataas sa likod ng tenga niya dilaan pa nito at sin ipsip.

Alam na niyang nasaktan niya si Anthony ng gabing iyon. “Kung halimbawa ba na may isang uri ng Diwata , isang klaseng Diwata walang ningning , walang aura at walang katangi tanging katangian ang magpakita sayo. Pwede mo ba siyang bigyan ng pagkakataong tuparin ang mga nais mo” tanong ni Juliana.

"Oh hinay hinay kayo sa pag sigaw baka magambala niyo ang mga diwata." Eto na naman si lola. Mahilig talaga siya sa mga fairy tales. "Anong kwento ng diwata dito lola.." Habang naglalaba ay nakikinig kami sa kwento ni lola. "May isang kweba dito sa batis. Doon unang nagkita ang Diwatang si Marikit at ang napusuan nitong si Mogon. Si Mogon ay isang sireno. Ayaw payagan si Marikit noon ng mga ka-diwata niya kasi isang kasalanan ang magmahal sa ibang kauri niya. Isang kasalanan iyon dahil ang diwata ay para sa diwata at ang sireno ay para sa sirena."

Matagal na iyon ipinagbawal dahil nakita nila sa propesiya na magiging sanhi ang bunga na ito ng sigalot sa mundo ng mga diwata at pati na rin sa mga tao. Para magkaroon ng anak ang isang diwata, ang bawat isa ay may isang bulaklak ng buhay. Doon mabubuo ang sanggol ng diwata mula sa dugo at laman ng diwata. Hindi ito katulad ng tao na magbubuntis at manganganak. Sisibol ang bulaklak at sa loob ay nandoon ang bata hanggang sa nasa tamang panahon na ito ay tsaka bubukas ang mga talulot nito at doon lalabas ang sanggol.

Agad na nagpupumiglas ang diwata upang makawala at sinubukang sipain si Vreihya ngunit hindi niya ito iniinda man lamang. “Just… fucking… die!” nahihirapang saad ng diwata habang patuloy siyang nahihirapan na huminga at nanlalabo na ang kaniyang paningin. Agad na lalong lumakas ang enerhiyang lumalabas sa nilalang at unti-unting umuga at nabibitak ang lupa na kaniyang kinatatayuan. Sa isang mabilis na kilos ay umangat sa ere si Vreihya habang sakal-sakal ang diwata. Mabilis na pumagaspas ang pakpak nito upang mas lalong tumaas.

’ Isa isang tingingnan ng mga mat anito ang mga diwata nang may nakatagong pagkamangha. Matagal din niyang hindi nakita ang mga ito; mukhang mas lalong gumanda ang mga diwata—lalo na kapag nagtabi tabi ang mga ito. Mayroong kakaibang ganda ang mga ito, sexy ang mga katawan, at magkakapantay ang ganda ng mga ito na hindi na maaalis pa ng isang tao ang kanilang tingin mula rito; halos lahat ay gustong magpakasawa sa pagtitig sa mga ito!

Hanggang dito ba naman sa maganda nilang mundo'y hindi nawawalan ng diskriminasyon. "May apat na diwata ang Dasos. At ito ay ang mga Dryades, ang diwata ng kagubatan. Meliai, diwata ng kabundukan. Epimelides, ang diwata ng mga ligaw na hayop. At ang Anthousai, o ang diwata ng mga mga halamang namumulaklak."

Mula sa kailaliman ng whirlpool, isang pigura ang marahang umangat. Hindi ito isang halimaw. Isa itong nilalang na may anyong tao, na nakatayo sa ibabaw ng nagngangalit na tubig na parang ito'y solidong lupa. Sa simula, walang sinuman ang nakakilala dito. Ang balat nito ay tila gawa sa kumikinang na obsidian na kaliskis. Sa gitna ng dibdib nito, ay isang nag-aalab na asul na araw na kitang-kita sa ilalim ng kaliskis nito, ang pulso nito ay nagdudulot ng maliliit na alon sa paligid niya. Ang kanyang mga mata ay hindi na mata ng tao; ang mga ito ay dalawang orb ng makinang na asul na liwanag. "Ano 'yan?" tanong ng pangalawang-pinuno ni Malakor. "Isang bagong sandata ng mga primitive?"

Nakakulong sa pinakamalalim na antas ng piitan ang pinakanakakatakot na henyo sa kasalukuyang panahon, ang isang Thousand Paths Holy Body, si Wyot Dalibor. Ang piitan ay pinatibay ng mga multi-layered formations. Si Wyot ay ginapos ng mga kadena na bakal na pinalakas ni Thea, na binago ng mga inskripsiyon sa pagbuo. Siya ay mahigpit na nakagapos ng mga tanikala na bakal at ang kanyang katawan ay nabaluktot sa isang hugis tulad ng krusipiho. Magulo ang buhok niya. Siya ay lumitaw na magulo at mahina, na may halos hindi matukoy na aura.

Malakas ang method na iyon— at may dagdag pang benepisyo: pinapanatili nitong bata ang itsura ng matagal nang nagpa-practice nito. Kaya hindi nakapagtataka kung bakit paborito ito ng mga disipulo ng War God Shrine. 👤 Ang Babaeng Parang Diwata Sa tabi ni Axton Balingit ay nakatayo ang ilang kabataang kultibador. Pinaka-kapansin-pansin ang isang dalagang may mahinhin ngunit nakakaakit na tindig, parang diwata sa kagandahan.