Dizzying Novels & Stories

Inayos niya muna ang dalaga sa pagkakahiga at nang maayos na ito ay muli na siyang nagpatuloy sa pagmamaneho. -- SHE’S dizzy. She can feel herself floating in the air, yet she’s too dizzy to even open her eyelids a little. Amoy na amoy niya ang isang pamilyar na amoy ngunit hindi niya maturo kung saan niya ito naamoy at kung kanino niya naamoy ang pabango na ito. But it was really familiar. “Hmm…” she hummed.

"Hindi din naman kasi ako sanay uminom kaya juice lang in-order ko." My fingers curled slightly against the leather couch. Not alcohol, but juice. “I drank it,” she continued. “At first, everything was normal.” Her breathing became uneven. “Then… I suddenly felt hot," she explained.. and I could clearly see it, the way her eyes shaking as she tells me the story. My entire body went still. “Too hot.” Her fingers trembled now. “And dizzy.” My jaw clenched harder. “So dizzy that I couldn’t stand properly.” Her voice broke slightly.

Hindi ako agad na nakakilos. Sunod ko na lang naramdaman ang pag angat ng katawan ko. "We will bring you to the nearest hospital, Maam," he muttered. Hindi pa naman ako bingi, unti unti na ring nanlalabo ang mata ko kaya pumikit ako. I feel so dizzy. Namanhid ang kanang balikat ko. Kasabay ng sakit na hindi ko mawari. Isinakay nila ako sa sasakyan. Dinig na dinig ko pa ang pagsara ng pinto ng sasakyan. After a while, the van's engine started. Hindi ko na naramdaman ang pag andar ng sasakyan...

Tumilapon ako at sunod kong naramdaman ang kirot na bumulusok mula sa pagtama ng ulo ko sa kalsada hanggang sa likod kong gumawa ng tunog na tila may nabaling buto. The next thing I felt was numbness. And then my eyelids became heavy. I felt dizzy as the surrounding started getting blurry. Nawalan ng lakas ang mga kamay at binti ko, naramdaman ko ang pagbagal ng aking hininga at ang sumuka ako ng dugo. I guess this is the end. What a shame.

Because of my height ay tila nasindak ko ito sa aking paglapit. "Aba, matapang ka ha?" sabi ng isang babaeng may katangkaran na tumulak sa akin. Because of my dizziness ay halos mawalan ako ng balanse. Mabuti ay sinapo ako ng isang pang babae at muli rin itinulak pabalik sa babaeng halos kasing tangkad ko rin.

They are d*mn bunch of ass*oles who always love to guilt trip to get what they want. I stood up however I almost fell when I did that, thankfully I was able to balance myself and hold onto the table. I saw Zeikko move, but I didn't give him chance to touch me. I closed my eyes when I suddenly feel dizzy. Sinubukan kong ihakbang ang mga paa ko kaya lang halos gumewang ako sa tuwing gagawin ko ito.

My world started to spin around, I am started to get dizzy, naramdaman ko ang panghihina ng katawan ko. Tumingin ako sa itaas kasabay ng pagbagsak ko sa kung saan. Kahit na nanlalabo na ang paningin ko, I still saw his soft gaze on me before I pass out.

Mabilis kong pinatay ang computer so no one would find out about it in case I collapse again. I am dumbfounded. I feel terrified. I feel dizzy. Anxiety and fear are attacking again. Tumayo ako at agad nanlambot ang mga tuhod ko at mas lalo akong nahilo. I hear ringing in my ears. I hear the distorted sound of the air conditioner. I hear a high frequency sound in my ears.

I felt dizzy, carefully shook my head to ignore my dizziness. When I can control it away, I tried to scan the man behind the car by looking it at the rareview mirror. kitang kita ko gaano kayupi ang compartment kasama ang back seat. Im one hundred percent sure he will not make it alive sa laki ng impact na nangyari. I found myself Dumbfounded. Felt sting in the corner of my eyes. Unti-unti kong nararamdaman ang panginginig ng mga kamay at pagtaas baba ng balikat.

Napatayo na din ako dahil parang matutumba na si Ezekiel, namumula ang balat ni Ezekiel, kahit malamig ang Silid ay pawisan siya. "I-I'm dizzy, Mom!" Pag ka sabi ni Ezekiel ay agad na bumagsak ang kaniyang ulo. Nang makita ko na matutumba na siya, dalidali akong lumapit sa kaniya, and bago pa man bumagsak siya, nasalu ko na ito.