Dizzying Novels & Stories

“Hindi naman, love e. Are you sure you’re okay? Tell me, love. Hindi ko malalaman kung hindi mo sasabihin.” Napabasa ako ng labi nang umupo sa gilid ng kama si Hari tsaka niya hinawakan ang magkabila kong kamay at marahang hinaplos iyon. “I felt… dizzy most of the time. Inaantok rin, tapos… nagsusuka,” habang iniisa-isa ko ang nangyayari sa’kin ay napakagat ako ng labi. I know the symptoms all too well. But… why can’t I even admit it?

Gusto ko na namang maluha pero pinigilan ko ang sarili ko. I was about to approach the table when I suddenly felt dizzy. Muntik na akong matumba kung hindi lang dahil sa cabinet sa gilid ko. Iyon ang sumuporta sa akin para hindi ako bumagsak sa sahig. Ilang araw ng masama ang pakiramdam ko. Madalas akong mahilo nitong mga nakaraan. Malamang ay dahil wala akong gaanong pahinga at tulog. Ipinikit ko ang mga mata ko saka ako huminga ng malalim.

Nanlabo ang paningin ko, hindi lang dahil sa paghikbi ko kundi sa lakas ng impact ng pagkakasampal niya. Naramdaman ko ang unti-unting paglambot ng tuhod ko. Dahan-dahang umikot ang paningin ko, ni hindi ko makita ng maayos si Scott. I really felt dizzy hanggang sa hindi ko mapigilang pagbagsak ng katawan ko.

Pero pagkapasok na pagkapasok ko sa loob, I feel dizzy. Everything started to spin. My knees felt weak, and the cold tiles of the bathroom wall were the only thing keeping me upright. Wait, hindi ako madaling malasing... Nung pumasok na ako sa cubicle, bigla akong hahilo nang husto lumabas ako at pumunta sa sink para maghilamos nung matutumba na sana ako pero bago pa tumama ang katawan ko sa sahig, may braso nang sumalo sa akin.

Nahagip rin ng kamay ko ang baso ng wine na nasa harapan ko causing a it to fell on the floor and break into pieces. I can't feel anything all of the sudden. My sight went blurred, kaya wala sa sariling napatayo ako mula sa kinauupuan ko but my legs went jelly and then I felt my body becomes heavier that cause me to lose my balance and ready to fall on the floor. I can't understand anything from Hans na kanina pa nagsasalita. My sight were blurred but I could still see his face worrying. Wala na rin akong naririnig na ibang ingay kahit alam kong maraming tao sa paligid namin. Everything becomes void. Everything becomes numb.

“That’s so inappropriate! In broad daylight! How could they possibly be doing—” Bigla siyang huminto sa gitna ng pangungusap, at sa wakas, tila napagtanto niya ang sinabi niya. Kahit sa kaniyang lasing na estado, ramdam niya ang kabaliwan ng sinabi niya. Ang dati nang namumula niyang mukha ay naging isang ‘di-mabilang na pulang kulay. “I… I feel dizzy—” bulong niya, bago tuluyang itinatago ang mukha niya sa dibdib ko.

hindi! Hindi pwedeng may mawala na naman ng dahil sa akin. Hindi pwede! Natutulirong sumunod ako sa kanila. I felt dizzy as my knees wobble with every step I take. I struggled hard to come down the stairs without falling.

But when I feel that my world was already spinning. "I give up!" I shout, holding my head while my eyes were closed. "I feel dizzy! I can't take another shot, I might crawl na pauwi sa condo ni Lucas," I told them. Ayesha and Lenny were laughed at me while Zafy just shook her head. Malamang na nangungunsomi na sa aming tatlo. Ngunit hindi pa rin talaga sila nag paawat at patuloy na sumasayaw habang umiinom. Naka-apat na tagay pa ako bago dahan-dahang kinakapa ang paligid ko. Hilong hilo na talaga ako at halos hindi ko na makita ng maayos ang mga nasa paligid ko.

My world started to spin around, I am started to get dizzy, naramdaman ko ang panghihina ng katawan ko. Tumingin ako sa itaas kasabay ng pagbagsak ko sa kung saan. Kahit na nanlalabo na ang paningin ko, I still saw his soft gaze on me before I pass out.

I felt dizzy. I don't know what's going with me? Napahawak ako sa sintido ko. Agad akong tumakbo palabas ng kwarto. Isinara ko ang bibig ko gamit ang aking palad. Pakiramdam ko magsusuka na ako. Agad akong tumakbo patungong banyo. Tuluyan na nga akong sumuka nang makarating ako ng banyo. Halos bumaliktad ang lahat na sikmura ko.