Romans & histoires Dokter

Sobrang aliwalas ng mansiyon at kala mo ay hindi isang doktor na lalaki ang nakatira. Dumating na ang doktor. Suot niya ang usual niyang dress shirt, sleeves rolled, may isang pen na nakasukbit sa bulsa nito sa dibdib at dala niya ang leather notebook niya. "Hello Mira," banayad itong ngumiti sa kanya. "How's the travel? Smooth ba?" "Opo doc, wala naman aberya. Thank you sa pag-invite sa bahay mo. Ang ganda rito."

“Napakagaling ninyo.” Ngunit maya-maya’y naging seryoso siyang muli. — “Isa pang bagay. Ang doktor ng fiancée mo.” Biglang sumama ang kutob ko. — “Ano po tungkol sa kanya?” — “Si Dr. Valerio Cruz ay may napakasamang reputasyon.” At isa-isang ibinagsak ng doktor ang lahat ng impormasyon. Fake diagnoses. Prescription fraud.

Tinititigan naman siya ng kasamang Doctor na si Doctor Fernando, isang Hematologist-Oncologist, specialista sa blood cancer or leukemia. "Doctor din po kayo Doc. Lorenzo, at alam nyo kung gaano ka-risky ang sakit nya. Kung nalaman agad sana natin ang sakit niya malaking porsyento na maisasalba pa natin ang buhay nya." sagot nito. Naikuyom ni Lorenzo ang kanyang kamao.

“Tita.” Dumagundong ang nangagambang boses nito. “Dom, what shall I do? Wala rito ang pinakamahusay na doktor ni Amelia. Pumunta siya sa abroad at hindi namin alam kung kailang siya uuwi.” His eyebrows knitted. “Sino’ng doktor po iyan?” “Doctor siya ng gynecology, isang sikat na genius medical doctor ng Manila, si Madison Gomez.”

Pareho sila ni Kier na may takot sa dibdib habang hinihintay ang sasabihin ng doktor. "Ligtas na ang pasyente."

“Dinala ka namin dito.” “Masama pa ba ang pakiramdam mo?” tanong ni Killian. Hindi ko siya sinagot. Maya-maya, bumukas ang p***o at pumasok ang doktor habang hawak ang ilang papel. “Gising na pala ang pasyente,” nakangiting sabi nito. Lumapit si Zenon. “Doc, kumusta po siya? Ayos lang ba siya?”

Mahabang paliwanag ng Doctor “Doc meron ka bang marerekomendang Doctor na pwedeng kumapit sa kanya? Yung papayag na mag stay dito sa rest house tuwing lunes hangang biyernes at pauuwiin ko ng sabado at linggo? Kahit na magdagdag pa ako ng bayad walang problema ” sagot ni Charles sa Doctor

Napakalinis ng buong floor, tahimik, mabango, at halos puro mamahaling kagamitan ang nakikita ko. Makalipas ang ilang minuto ay pinapasok na kami sa opisina ng doktor. Matangkad siyang lalaki, mukhang nasa limampung taong gulang na, may suot itong puting coat. At kung pagmamasdan at papakiramdaman ay napakakalmado ng mukha nito. Pagpasok pa lang namin ay ngumiti na siya. “Hello, good morning. I’m Dr. Harrison. Please have a seat.”

Lumingon ito sa likod at nakita nito ang kan'yang doctor's gown na naka hanger at nakasabit sa hook sa likoran. "Kanino yan?" curios na tanong nito. "Mine!" simpleng sagot n'ya. Sinipat naman ng dalaga ang naturang gown. "Doctor ka?" manghang tanong nito sa kan'ya ng mabasa ang nakaukit na pangalan sa naturang doctor's gown. "Kind of," kibit-balikat na sagot n'ya rito. "Of?" tanong nito. "General Surgeon and cardiologist," sagot n'ya rito. Namilog naman ang mga mata nito sa gulat.

Kumatok si Renz nang nasa tapat na kami ng pinto. “Come in.” boses ng nasa loob. Pagpasok ko, nakita ko agad si Dad. Nakaupo sa recliner, may dextrose sa braso niya pero mukhang kalmado. Katabi nito ang isang pamilyar na doktor, si Dr. Abad, isang internist-cardiologist. Sa medical field, halos magkakakilala na kami kahit sa magkaibang hospital kami nagtatrabaho, hindi man sa pangalan, minsan kahit sa mukha.