Don't Dare Me In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Nakakagalit pa naman ang singaw. "How dare you! Such a poor, walang breeding na babae lang ang papalit sa pwesto ko? I can't accept that. Look at yourself in the mirror bitch. Masyado kang mataas kung mangarap mag-iingat ka masakit bumagsak nakakamatay."

“N-natatakot ako, Kieran...” “Don't be scared, Niks… I'm here... hindi kita papabayaan.”

Iginiya sya nito paharap at akmang hahalikan. Umatras cya “Don’t you dare kiss me!!!... Madumi iyang mga labi mo, baka my naiwang germs yan ng kabit mo.!!!" “What? Whos kabit?” “Ehh di si Diana, sino pa???” Galit na naman siya… naalala na naman ang nagyari kanina

Literal na tagos ang patunay ng aking pagsuko at kahinaan. The indifference I was trying so hard to project wavered. My breath hitched, a small sound in the quiet room. "Good idea," pilit kong sabi, biglang naging paos ang boses ko. Tumayo ako kahit na nanghihina pa ang mga binte ko at pinwersa ang sarili kong umiwas ng tingin sa kaniya. "I'm going to take a nap. I'm tired."

Agad din namin nahabol at nahawakan ko sa damit nito at sa kamay naman kay Dale. "Huwag ka nang tumakbo gago." hingal ni Dale. "Huwag niyo po akong sasaktan." takot nitong pakiusap sa amin. "Hindi kami kagaya ng amo mo." sagot muli ni Dale. Hinila ko ito at tinulak sa pader. Wala akong ibang naiisip ngayon kundi ang manakit dahil sa ginawa nila kay Via pero pinipigilan ko pa.

"O-okay B-bye" "D-drake?" Nang mabanggit ko ang pangalan niya ay halos isang dangkal nalang ang pagitan namin. Lumakas ang kabog ng dibdib ko ng bigla niya akong yakapin. Para akong tuod na hindi makagalaw sa kinatatayuan ko. Palakas ng palakas ang pagtambol ng aking dibdib. Halos marinig ko ang bawat kalabog nito. Naglalaman ng takot at pagbabalik sa masakit na nangyari sa amin. At ng muli ko ulit mapagtanto ang taong yumayakap sa akin ay pilit ko siyang tinulak. Ngunit malakas siya at alam kong imposible kaya nagngangalit ang aking panga sa pagsabit nito "B-bitawan ko akong d-dim*ny* ka" At binitiwan niya ako pero hawak niya parin ang aking mga kamay.

Angel, this is so embarrassing! "Ano na, tara na," sabi ni Jack sa akin at napakunot noo naman ako. "Tara? Saan?" Agad kong tanong. "Tara na, uwi na tayo, ihahatid na kita," sabi niya sa akin and honestly, kinilig ako dun. "Pero hindi pa kita nabibilhan ng damit?" I insisted. "Ano ka ba, I told you already, I'm fine," ngiti niya.

Umupo siya sa tabi ko pero hindi pa din binibitawan ang braso ko. "Edi ako ang kausapin mo" tugon pa niya. "As if naman, nasa iba ka kayang section" hinawakan ko ang magkabila niyang pisngi. "Ano bang kinatatakot mo? Ikaw lang naman ang mahal ko"

May recording device ba dito? “Huwag kang mag-alala, wala akong pagsasabihan nito. Magpapanggap akong hindi ko alam. Para hindi ka mapahamak. Hindi ka nila sasaktan. At kapag tinanong nila ako, hindi ko sasabihin ang totoo,” sabi ko. Umupo si Arc sa harapan ko at hinaplos ang aking pisngi. “Don’t worry about me. Hindi nila ako papatayin. Hindi nila kaya,” nakangisi niyang sambit.

sagot niyang nakatitig sa manggang hawak. "Halata naman sa'yo na walang kwentang tao ang iniiyakan mo, eh," medyo mayabang pa rin ang dating ni Rain pero in fairness kaunti lang. "May kahalong pagdadabog 'yang pag-iyak mo."