Don't Hesitate In Tagalog Novels & Stories

"Hindi ko kayang sagutin ang tanong mo ngayon." Bahagyang bumagsak ang ekspresyon ng mukha niya. "Huwag kang matakot." "Hindi iyon ang dahilan." "Eh di ano?" "Magulo ang lahat. Kailangan kong mag-isip." "Ilang araw? Gaano katagal mong pag-iisipan?" Napailing ako. "Hindi ko alam." "Maghihintay ako." "Huwag ka munang umasa." "Hihintayin pa rin kita. Kahit gaaano katagal pa iyan."

Akala mo talaga ngayon lang siya nakita. “Are you ready?” tanong nito nang makalapit na siya. Tipid siyang tumango rito. “Uh, I guess.” “Natawagan mo na ba ang lolo at lola mo?” tanong nito. “And oh, please stop talking English. Mas gaganahan akong makipagkwentuhan sa ‘yo kung magtatagalog ka, anak. Try to speak Tagalog more. At nang hindi mo makalimutan ang una mong lengwahe.”

Nahihiya kong bulong sa pangalan niya at akmang aalis sa kaniyang hita ngunit pinigilan niya ako "What?"tanong niya sa akin habang nakanguso na parang Bata Nahihiya kong tinuro ang mva katulong sa harapan namin "Nakakahiya"bulong ko sa mababang boses kahit alam ko naman na hindi nila maiintindihan ang sinasabi kong mga Tagalog "Don't mind them"Aniya at pinatakan ng halik ang aking pisngi kayat mas Lalo akong namula

Delos Reyes. "Sa susunod 'wag mo ipagmamalaki kung gaano ka kalaki kung mahina ka lang naman. Sa susunod, w‘ag mo kong pakikialaman kung ayaw mo mamatay," malamig na pagbabanta ng binata sabay alis.

Masasayang lang ang pagod niya. "How's your sleep?" Tinawagan siya ni Kaden at matapos ang limang attempt ay saka lang niya ito sinagot. "I want to go home," 'yon ang isinagot niya. Silence. How do you say goodbye to the person you love? Ipinikit niya nang mariin ang mga mata niya. "What are you saying?" Tanong ni Kaden "You're home." "No... Bahay nyo 'to. This is not my home."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

nasabi nito. "S-salamat Mama at h-hindi mo ko hinuhusgahan,"magaan ng wika ni Desiree na nagpapahid na ng luha. "At bakit kita huhusgahan, ako nga dapat ang humingi ng sorry dahil hinayaan kitang mapunta sa ganoong klase ng lalaki. Kung alam ko lang ay nung'ka kong ibibigay ang blessing sa inyong dalawa upang magpakasal."Naiiling pa ang ginang habang sumisimsim ng juice.

No! No!! God! Huwag naman! "Baby Alas!" "Baby Alas!"

"Sige, wait lang, ah? Hintayin mo 'ko." Tumango siya at lumakad na palayo. ******************