Don't Let Novels & Stories

Iyong hindi na magulo ang utak ko. "Next time, if you have plans roaming around, make sure that you inform me or anyone. Hindi iyong padalos-dalos ka. Maraming naabala sa ginawa mo, I don't want this to happen again. I hope you follow basic rules next time, Ms. Levesque."

“Yeah, as I was saying, ayusin natin ang pagsasama natin. At ang unang-una mong dapat gawin at layuan si Donnie.” Umikot ang mga mata ko sa sinabi niya. Paano kong iiwasan eh nagugulat na nga lang ako na biglang lumilitaw? “Ano ba ang mayroon kay Donnie at hindi ka matahimik? Wala kaming ginagawang masama.” “He’s not someone you can trust.” “Paano mo nasiguro?”

Yumakap ako sa beywang niya at hinawakan niya naman ang mga kamay ko para mas humigpit ang yakap ko sa kanya. “Don’t let go. Never let go,” he said meaningfully. Never let go. He is telling me not to let go easily. Gusto niyang mas kumapit ako sa relasyon namin at huwag ako basta-bastang susuko. Gusto niyang kumapit ako habang ipinaglababan namin ang isa’t isa.

We're all living in the world full of sins. But one thing is what we can all do. Letting go and forgive the people who did us wrong. If you think it's time to let go, then just let go. There's no point in looking back to what you have already lost. Don't let bad experiences keep you from living your life to the fullest.

"Hindi ako makakatayo sa unahan ng site na 'to ngayon kung hindi mo ibinagsak ang sarili mong pader sa unibersidad para sa akin, Anne." "Huwag na nating isipin ang guho ng kahapon, aking magaling na dalaga," Anne replied softly, turning her palm over to firmly squeeze Lauren’s fingers for a single, electric second before stepping back into a professional stance. "Today is about the first stone. We are building the future now."

Paano nangyari na ang isang taong katulad ni Gabriel na kalmao at may kontrol sa sarili ay hindi na kayang mag-isip ng normal sa mga problema? "Dont go!" Pinigilan niya ang kaibigan at mariing umiling. "Don't go. Ayokong isipin ni Gabriel na pinipressure ko siya sa mga nangyayari."

sagot ko dito at mukha naman siyang sumang-ayon. "Mag-iingat ka sa desisyon mo. Huwag mong kakalimutan na kahit wala akong masyadong maitutulong sayo ay hindi ko tatalikuran ang kompanya." tumango lang ako dito at muling uminom.

Inulit n'ya ang ginawa ko kanina. "Fvck off, let me do this," I command. "No, let me." "No!" "I can handle this. Ako ang lalaki dito." "I can do whatever mens can do, Desmond." "Ako na kasi--" "Shut up!" He stopped and took a step backward. "Hindi natin mabubuksan 'yan." "Let's ask for help," I suggested. He shook his head. "Let's just wait until someone open it."

Unti-unti ng bumabagsak ang mga talukap sa lambing ng boses na naririnig mula sa katabi. And I don't, And I don't, And I don't, And I don't No I don't, it's true I don't, No, I don't, No, I don't, No, I don't Want anybody else but you And I don't, And I don't, And I don't, And I don't No I don't, it's true I don't, No, I don't, No, I don't, No, I don't

"Maghihilum ang sugat but the scars it brought will remain until your last breath. Maybe his sincere at pinagsisihan nya na nga ang mga ginawa nya but it isn't enough to bring the trust again" "Maghihilum din yan pagdating ng panahon" "May mga bagay na hindi kayang paghilumin ng panahon." "Naiintindihan kita pero wag mong gawing misirabli ang buhay mo dahil lang jan. Don't plant grudges in your heart because if it grows it will ruin you" "Hindi mo’ko naiintindihan kasi hindi naman ikaw yung nasaktan. Wala ka sa posisyon para sabihin yan"