Donate Blood Quotes Novels & Stories

Sa wakas nawala na ang pangamba sa aking dibd*b at napalitan iyon ng kagalakan sa kaalamang maayos na si Athalia. "Kaso po, kailangan niya masalinan ng dugo. Marami pong nawalang dugo sa kaniya. Sino po ang pwedeng magdonate?" tanong niya at nagpalipat-lipat ang tingin sa dalawa. "Ako nalang, nurse." ani Tita Carmen. Liningon ni Tito Mike si Tita Carmen at hinawakan sa balikat. "Okay lang ba sayo? Pwede ako nalang." nag-aalala niyang tanong. Tumango si Tita Carmen.

"Okay, Sir Tamahome, gusto niyo po ba ng kape? Juice? O tubig?” “H’wag na po. Hindi naman din po ako magtatagal. May itatanong lang po ako sa inyo bago ako mag donate.” Kumunot ang noo ng punong madre. “Ano po iyon, sir?” “Nais ko po sanang manatili ang usapang ito sa pagitan lang nating dalawa. Wala na sanang makakaalam pa. Maging ang pagdalaw ko at pagdodonate rito.”

"Ah, Matagal na po naming regular donor si ma'am. Madami na siyang natulungang pasyente. Napaka swerte dahil ang hirap hanapin ng kanyang dugo. Iniimbak namin iyon para sa mga nangangailangan ng mabilisang blood transfusion." "Si-- Ellaine Valderama? donor din ba siya dito?"

"I-I can donate mine be-because I am type A+" Pareho kaming napalingon ni Leviathan sa mahinang boses ni Axcelhougn habang nakatingin sa kisame. He seems so weak ngunit nang lumingon siya sa'kin ay nararamdaman ko ang kanyang determinasyon na mag-donate nang dugo, "I hate him, but pride won't buy me bread if I remained heartless. Just don't tell him that I am the one donating for his fast recovery." "A-Axcelhough..."

"Wala na bang ibang paraan? Do you need human blood? Pwede kitang bigyan ng dugo ko pero 'wag mo lang uubusin dahil baka ako naman 'tong mamatay." Lihim akong napatawa dahil sa naging pahayag n'ya. Halatang natatakot s'yang mag-donate ng dugo sa akin pero disidido pa rin s'yang magbigay para lang mailigtas ako. "Hindi dugo ang kailangan ko." "Ano?"

Nanikip ang dibdib niya na parang may kamay na marahas na pumipisil dito. “Ibig mong sabihin ay maliit ang tsansa niyang mabuhay?” halos pabulong niyang tanong, ngunit ramdam ang panginginig. Napabuntong-hininga ang doktor. Isang buntong-hiningang puno ng pag-amin sa katotohanan. “Kung hindi tayo makahanap agad ng magdo-donate ng dugo, hindi na ito usapin ng tsansa.”

“Malaki ang naging improvement ni Robert sa naging blood transfusion niya, at sana talaga ay mag tuloy-tuloy na ito. Naiyak si Avery sa sobrang saya. “Gusto kong pasalamatan ng personal yung nagdonate ng dugo. Kilala mo ba siya, Elliot?” Nagulat si Elliot sa naging tanong ni Avery. Sa totoo lang, noong nalaman niyang may nag donate ng dugo, nangibabaw ang saya kaya hindi na siya nag tanong. “Aalamin ko.” Kinuha niya ang kanyang phone at tinawagan ang manager ng blood bank na tumanggap ng dugo.

"Opo." "Pero nagdadalang-tao ka, hija... Hindi pwedeng mag-donate ng dugo ang babaeng buntis. Paano mo naisip na mag-donate ng dugo sakin kahit na delikado para sa kalagayan mo?" Halos maghihisterikal na nitong wika.

“Tumigil ka nga sa pagsasalita ng ganyan. Sinabi ng doktor na nakaranas ka ng matinding pagkawala ng dugo, ngunit iyon lang. Kapag nasalinan ka, magiging maayos ka na. Ang isa pang bangko ng dugo ay nagpapadala ng ilang suplay ng dugo habang nag-uusap tayo, kaya huwag matakot.” Napakagat labi si Fiona at umiling. “Pero Joshua, feeling ko malapit na akong mamatay... Ang pinaka-walang pag-iimbot na nagawa ko sa buhay ko ay ang pag-donate ng bone marrow ko sa anak mo... “Kung hindi ko makikita si Nigel bago ako mamatay, hindi ako makakapagpahinga sa kapayapaan... Joshua, ito lang ang hiling ko. Tutulungan mo ba akong tuparin ito?"

Tumango agad ako. "Sige. Hanggat hindi niyo nakikita si Kuya Dwayne, tutulungan kitang maghanap ng blood donor mula sa mga kaklase ko." Sabi niya kaya napangiti nalang ako. "Thank you so much, big bro." Sabi ko at muli akong yumakap sa kanya.