Novel & Cerita Blood Donor Quotes

tanong niya bago tiningnan ang monitor na nakakabit sa akin. “Bakit nandito ang daddy ni Clara, Dwight?” “He's your blood donor, Mel,” marahan niyang sabi. Tila iniingatan ang bawat pagbigkas ng mga salita. “Blood donor? Bakit ko kinailangan ng blood donor? Malala ba 'yong nangyari sa akin? Ilang . . .” Nanghina ako. Kung malala 'yong nangyari sa akin. Posible kayang . . .

Nabawasan na ang iisipin niya. Noong nanganak si Reinella at nangangailangan ng dugo, naghanap si Remulos ng donor sa paligid ng ospital. Tatlong motorcycle taxi driver ang naging donor niya noon. At inabot siya ng mahigit tatlong oras bago makahanap. Hindi tulad ngayon kay Elaine, na sa grupong chat lang ng mga empleyado, sa loob lang ng ilang minuto, limang donor agad ang nag-volunteer.

“Hindi ko sinasadya, Dreymon. Natatakot lang ako…” Ngunit bago ko pa siya masagot ay biglang dumating ang doktor at kinausap kami ng masinsinan. “Mr. Velmonte, Ms. San Diego– your child has Aplastic anemia and we need a blood donor for his transfusion as soon as possible dahil bumababa na ang red blood cell count niya.” Napaawang ako ngunit agad ding sumang-ayon. “Test me doc. Ako ang ama niya. Siguradong ako ang magiging donor.”

"I’m sorry, ma’am. Hindi po kayo puwedeng mag-donate. May health restrictions kayo based on your records. We already checked it." Megan froze, lips parting in disbelief. "Pero… pero anak ko siya! I can’t just do nothing! Kailangan niya ng blood donor sa oras na ito. Saan ako maghahanap ng blood donor niya?" The doctor sighed. "I understand your concern for your son, but your body won’t handle the donation. Delikado po. Pero don't worry, we will check the father's record if he can donate blood. May pag-asa pa," sambit ng doctor at bumaling kay Vash.

“Napakabait ng matandang ‘yan. Alam mo bang siya din ang tumulong para mailabas ka sa mental institution na pinagdalahan sa’yo ni Emelia.” “Naging napakabait niya sa akin tapos niligtas niya tayo kaya sana ay makaligtas siya.” “May awa ang Diyos. Magdasal tayo.” Napatayo sila ng lumabas ang duktor. “Kailangan ng blood donor. Wala pong AB positive na blood type sa blood bank, baka my may kilala kayong kamang anak ng pasyente.” “AB positive ang blood type ko dok. Pwede po akong magdonate,” aniya.

Kung ganoon mayroon pa pala ito mga kauri. "Yes. I drink human blood but I don't kill human. Yearly may blood donation event ang hospital. Nagbibigay ako ng bayad sa mga nais mag-donate ng dugo. Nakakatulong ito sa mga pasyente at nakakatulong din sa'kin."

Habang unti-unting nilalamon ng kadiliman ang aking kamalayan, muli ko siyang nasilayan. “Dok, gawin n’yo ang lahat para mailigtas siya!” halos pasigaw niyang sabi. “AB negative ako. I-test n’yo ako. Kung kailangan niya ng donor… ako na ang magdo-donate ng atay!” Sa kabila ng paghina ng aking pandinig, malinaw kong narinig ang bawat salitang iyon. At sa mga sandaling iyon, tila may kung anong marahang humaplos sa wasak kong puso.

anito "Ako po!" buo ang loob at walang pag-aalinlangang sagot ni Sophia. Sabay-sabay namang napalingon sa kaniya ang tatlo. "Okay, sige iha, mabuti kung ganoon at wala na palang problema. Tingin ko naman nasa tamang edad ka na at maaari ka ng mag-donate ng dugo. Pero kailangan ka pa rin naming tanungin sa mga ilang bagay at i-test din ang dugo mo kung nararapat ka ngang makuhanan ng dugo at puwede bang makapag-donate,"

Kahit na narinig naman ni Hunyo ang pagpasok ko, hindi ito lumingon. Nang nakalapit, umiwas ang mata ko kay Veronica. I slowly swallowed. “How is she?” tanong ko kahit alam ko naman kondisyon niya. “She’s stable but lost a lot of blood.” “I’ll donate if we have the same blood type.” Hindi ko alam bakit ko sinabi iyon. Baka dahil sa konsensya ko. Napabuntong hininga na lamang ako. “There’s a lot of blood banks, Zell. You don’t have to.”