Donation Quotes Novels & Stories

"Well, to help the children. My son died when he was still very young. May sakit siya sa puso. Wala na akong anak. I always like foundations for children so I donate tuwing may ganito.'i Tumango ako. "That's good. Most businessmen donate for pride and ego. Seldom na lang ang nag dodonate for the real cause..." "So you're saying that you're donating for the real cause then, Miss Ignacio?" Halos mabuwal ako sa kinauupuan ko nang kausapin ako ni André. Bumaling ang matandang direktor sa kanya. Ganoon din si Clyde na biglang umakbay sa aking upuan.

Sarkastiko siyang tumatawa habang tinitingnan ako ng masama. "Kid, huwag kang hipokrito. Wala kang pakialam sa gagawin namin sa pera namin dahil amin ito at hindi sa iyo," sabi niya sa akin. Agad akong sumagot sa sinabi niya. "Pero hindi naman po tama ang pagwawaldas ng malaking pera para sa walang kuwentang bagay. Marami na po sana kayong natulungan na mahihirap kung nag donate na lang po kayo ng pera sa kanila."

“Ang lahat ay maganda. Ang party ay matagumpay at simula kahapon ang mga donasyon ay dumoble.” Inabot niya ang ilang mga papel at dinaanan ko ang mga ito. Nabilib ako sa kanilang progreso. Alam ko na karamihan sa aming mga donasyon ay mula sa mga tao na wala talagang pakialam tungkol sa cause at nagdodonate para makita, pero wala akong pakialam. Ang pagbigay ng pera ay nakakatulong sa mga batang ito kung gayon wala akong pakialam sa kanilang rason sa pagdonate. “Kung titignan mo dito.” Tinuro niya ang halaga sa mga report, “Makikita mo na ang iyong ex-husband ay nagdonate ng sampung milyong dolyar kagabi.”

napapasayaw pa niyang sagot. “Sige, gawin natin ‘yan at palaguin pa ang biyayang galing kay Vrix, pero ‘yung iba, gamitin natin sa mabuti. Gusto kong mag-donate ng ilang milyon sa mga orphanage, simbahan at mga taong mahihirap,” sabi ko naman sa kaniya.

Isang ngiti ang sumilay sa kanyang labi bago siya muling nagsalita. "Bukod diyan, ikinagagalak kong ianunsyo na magdo-donate ang aming kumpanya ng isang milyong dolyar para sa pagtatayo ng mga pangunahing pasilidad sa mga mahihirap na lugar. Maraming salamat sa inyong suporta."

Sabi niya, “Tingnan mo. Nais kong punahin ang isang tao na nagbigay ng isang dolyar at pagkatapos ay ipinagmamalaki ito, na sinasabing nag-donate ng pera na parang gumawa siya ng malaking kontribusyon sa mga bata ng nayon sa bundok. Dapat tayong lahat ay matuto mula sa estudyanteng iyon na nag-donate ng higit sa 100 libong dolyar. Ang taong iyon ay hindi lamang mayaman kundi napakataas din ng mga pamantayang moral. Tatlong daan at limampung dolyar lang ang naibigay ko sa mga batang nayon sa kabundukan. I'm nothing compared to him, and if possible, I want to express my admiration to him in person.” Dahil inakala ni Darren na ang estudyanteng nag-donate ng 130 thousand dollars ay malamang na m

“I will visit him if I have a spare time but I'm not saying that I accept anything from the Quisora.” [“Miss Silvestre, if you don't accept the legacy everything will donated to the charity.”] Paalala ng Attorney. Mas mabuti nang mapunta 'yon sa charity. Iniisip niya pa lang na napunta sa kaniya parang inumpisahan niya ang giera sa pagitan nila ni Amber. Kilala niya ito, hindi ito papayag na mapunta sa kaniya ang yaman ng Quisora at mas lalong hindi nito gugustuhin na sa charity mapunta.

Pero biglang nagsalita ang host sa stage, halatang excited. “Sandali lang! According sa latest update… may pinakamalaking donation, three billion!” Nagulat ang lahat. Agad silang nagtanong kung sino ang nagbigay. Malakas na binanggit ng host ang pangalan. “Ang donor ay si Nevaeh Dizon.” Natigil si Nevaeh sa paglakad. Napatingin si Mira sa kanya, puno ng gulat ang mga mata. Parang nagtatanong, “Ikaw ‘yon?”

saad ni Senyor Gaspar, “dahil walang katapat na salapi ang pag-ibig ko sa iyo.” “Practical lang ako,” pangangatwiran ng babae, “Maraming matutulungang tao ang millions of pesos na halaga ng singsing na ito kung ibibigay natin sa charity.” Nagtawa ang Senyor. “Maaari akong magbigay ng millions of pesos na donations sa kahit anong charity na gusto mong bigyan,” paliwanag nito, “pero huwag mong ipagkait sa akin ang kaligayahang ipagkaloob sa iyo ang gaano man kamahal na bagay na gusto kong ibigay sa ‘yo.”

Nakakatuwa si Hugo—he’s so open in this kind of conversation. "Hindi naman sa ayaw ko talaga," I said with a soft smile. "Masyado lang talagang malaki ang nilalabas mo—just for me. As a woman, I appreciate every little thing. Mas lalo ko pa ngang maa-appreciate kung idi-donate na lang natin 'yung iba sa orphanage."