Dugo Sa Kamay 소설 & 이야기

Dugo, maraming dugo… Ang bote sa aking kamay ay nabasag ng hindi ko namamalayan. Tama, manhid na ako, dahil hindi ko na nararamdaman ang hapdi ng mga sugat sa aking kamay. Pero bakit ganon? Bakit ramdam ko pa rin ang sakit sa aking dibdib? Pwede na ba akong mamatay? “Ahhhh!!!” Hindi ko na napigilan ang sumigaw kasunod ang paghawi ko sa mga bote ng alak na nasa aking harapan.

Isang mahinahon na boses ang narinig ko. Napalingon ako at si Sam nga ang nasa gilid ko. Napatingin siya sa kamay ko at tsaka ito hinawakan. “Dumudugo na.” agad niyang inilabas ang kaniyang panyo at itinali sa dumudugo kong kamay. Siya pa lang ang nakakahawak ng matagal sa kamay ko. “Lumayo ka muna.” Banggit ko dahil hindi ko na alam ang mararamdaman ko, para akong nalulusaw at nanlalambot kapag malapit siya sa akin.

"uh! uh!uh!" Dugo at pawis ay pumapatak sa lupa. Lalaban pa ba ako sa agos ng buhay? o susuko na lang sa mga kalaban na nais kitilin ang aking buhay. Naipikit ko ang aking mga mata, may naririnig akong huni ng ibon, tunog ng dumaraang hangin na isinayaw ng mga sanga sa itaas ng puno, ang malakas na hangin na dumadampi sa aking buhok. At ang huli ay... ang isang mukha ng batang babae... para siyang isang anghel sa langit na nakasoot ng kulay puting damit. Nakangiti siya habang tinitingnan ako... sino ang batang ito?

Kinuha ang duffle bag sa kamay ko at binalot ako ng mga yakap niya. “It's okay, baby, you're safe now,” alo niya habang hinahaplos ang likod ng ulo ko.

Kinagat ko 'yong kuko ko nang makitang may tumulong dugo sa ilong nya. "Dugo..." sabay tinuro ko pa 'yong ilong nya, pinahiran nya yon gamit ang kamay at kita kung nanlaki 'yong mata nya. Nagulat nalang ako ng bigla syang himatayin pagkatapos makita yong dugo sa kamay nito.

Umiiyak lang din naman ako dahil sa mga bagay-bagay na hindi naman dapat iniiyakan. "Your head is bleeding," pabulong na sambit ni Calyx pero narinig ko pa rin iyon. Kinapa ko ang ulo upang alamin kung totoo ang sinabi ng mag-ina. May malapot at basang nahawak ang kamay ko sa bandang likuran ko. Nang tignan ko ang kamay, dugo nga. Bakas ang awa at pag-aalala sa mukha ng binata na nagpaaalburuto sa loob-looban ko.

Sa isang kamay ay may hawak itong panyo na ginagamit upang punasan ang mga daliri. Sa gitna ng manipis na usok, malamig itong tumingin kay Nina. Pagkatapos ay bahagyang itinaas ang baba. “Hindi ka pa ba lalapit?”

Ano naman yun? "Wait, pikit ka muna" Napanguso na lang ako at pumikit na din. Kinuha naman nito ang isa kong kamay at nabigla na lang ako nang may naramdaman akong malamig sa ring finger ko. Dahan dahan kong binuksan ang mata ko at tiningnan yun at inangat ang kamay. Ang ganda. May butterfly pa sa gitna nito. "Nagpropropose ka ba?" pagbibiro ko

dagdag ko, pilit inuunawa ang sitwasyon. Ngumiti siya, isang ngiti na tila may halong alaala at sakit. Dahan dahan niyang hinawakan ang aking kamay, at sa simpleng haplos na iyon ay may kakaibang init na dumaloy sa aking katawan.

Kamay ko? Itinago ko ang kamay ko sa likod. “A-Ayoko! Anong gagawin mo sa kamay ko?” Imbes na sagutin ako ay may kinuha siya. Kinabahan ako at pumikit dahil akala ko ay baril iyon at akala ko katapusan ko na. Nang wala akong maramdaman ay dumilat ako ulit at papel ang hawak niya. He hunched over me and pulled my right arm, nagpumiglas pa ako doon!